<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><?xml-stylesheet href="http://www.blogger.com/styles/atom.css" type="text/css"?><feed xmlns='http://www.w3.org/2005/Atom' xmlns:openSearch='http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/' xmlns:georss='http://www.georss.org/georss' xmlns:gd='http://schemas.google.com/g/2005' xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858</id><updated>2012-02-16T17:16:37.066+01:00</updated><category term='Banda Sonora'/><category term='Ahí queda eso'/><category term='Pequeños y casi imperceptibles cambios en el paisaje'/><category term='Historias mínimas'/><category term='Mucho cuento'/><category term='Qué cosas'/><category term='Un poco de cuento'/><category term='El fútbol es así'/><category term='Diario de un escritor aficionado y perezoso'/><title type='text'>Vivir del cuento</title><subtitle type='html'></subtitle><link rel='http://schemas.google.com/g/2005#feed' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/posts/default'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default?max-results=100'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/'/><link rel='hub' href='http://pubsubhubbub.appspot.com/'/><link rel='next' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default?start-index=101&amp;max-results=100'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><generator version='7.00' uri='http://www.blogger.com'>Blogger</generator><openSearch:totalResults>198</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>100</openSearch:itemsPerPage><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-3809265105623180918</id><published>2012-02-15T09:41:00.000+01:00</published><updated>2012-02-15T09:41:09.645+01:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Ahí queda eso'/><title type='text'>Cuarto y mitad de semana</title><content type='html'>&lt;div style="font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; text-align: justify;"&gt;― Es verdad ―admitió Mathilde sentándose―, ustedes no son una agencia de información. Mi jornada ha sido un desastre. Ayer y anteayer no fue mejor. El resultado es un trozo de semana echado a perder. Le deseo que haya pasado un trozo mejor que yo.&lt;br /&gt;― ¿Un trozo?&lt;br /&gt;― En mi opinión, el lunes, el martes y el miércoles forman un trozo de semana, el trozo 1. Lo que ocurre en el trozo 1 es completamente distinto de lo que ocurre en el trozo 2.&lt;br /&gt;― ¿El jueves, el viernes y el sábado?&lt;br /&gt;― Eso es. Si observamos atentamente, vernos más sorpresas importantes en el trozo 1, en general, digo bien, en general, y más precipitación y diversión en el trozo 2. Es una cuestión de ritmo porque no alterna jamás, a diferencia de los aparcamientos para coches en algunas calles, donde durante una quincena se puede aparcar y durante la siguiente no se puede. ¿Por qué? ¿Para que la calle descanse? ¿Para dejar la tierra en barbecho? Misterio. De todas formas, en los trozos de semana nada cambia jamás. Trozo 1: nos interesamos, creemos los chismes, encontramos cosas. Drama y milagro antrópicos. Trozo 2: no encontramos absolutamente nada, no aprendemos nada, la vida y la compañía resultan irrisorias. En el trozo 2, da igual cualquier persona y cualquier cosa, y entonces nos dedicamos a beber, mientras que el trozo 1 es más importante, evidentemente. Prácticamente, un trozo 2 no puede estropearse, o digamos que no tiene importancia. Sin embargo, un trozo 1, cuando lo hacemos polvo como el de esta semana, produce un impacto. Lo que también ha ocurrido es que en el café había lentejas con carne en el menú. Las lentejas con carne me ponen triste. He sentido una gran desesperanza. Y eso, en pleno final del trozo 1. Ha sido una mala suerte ese puñetero plato.&lt;br /&gt;― ¿Y el domingo?&lt;br /&gt;― ¡Ah, claro! El domingo es el trozo 3. Ese día solo cuenta como un grupo completo, cosa que explica su gravedad. El trozo 3 es la desbandada. Si usted conjuga unas lentejas con carne y un trozo 3, realmente lo único que puede hacer es morirse.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif; text-align: right;"&gt;Fred Vargas&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif;"&gt;en &lt;i&gt;El hombre de los círculos azules&lt;/i&gt; (1991)&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-3809265105623180918?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/3809265105623180918/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=3809265105623180918' title='6 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/3809265105623180918'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/3809265105623180918'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2012/02/cuarto-y-mitad-de-semana.html' title='Cuarto y mitad de semana'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>6</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-4477078994253767239</id><published>2012-02-06T14:45:00.000+01:00</published><updated>2012-02-06T14:45:29.460+01:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Banda Sonora'/><title type='text'>Más o menos</title><content type='html'>&lt;div style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Casi todo es relativo. También, y muy especialmente, algunas unidades de medida: el puñado, el manojo, el trozo, la pizca, el fajo, el pico, el pellizco, la chispa, el pedazo, la migaja. Y sobre todo, el palmo. Porque un palmo de algunas cosas es poco. Pero de otras, es mucho. Muchísimo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;object classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" height="205" id="gsPlaylist67013961100" name="gsPlaylist67013961100" width="305"&gt;&lt;param name="movie" value="http://grooveshark.com/widget.swf" /&gt;&lt;param name="wmode" value="window" /&gt;&lt;param name="allowScriptAccess" value="always" /&gt;&lt;param name="flashvars" value="hostname=cowbell.grooveshark.com&amp;playlistID=67013961&amp;bbg=cc0000&amp;bth=cc0000&amp;pfg=cc0000&amp;lfg=cc0000&amp;bt=FFFFFF&amp;pbg=FFFFFF&amp;pfgh=FFFFFF&amp;si=FFFFFF&amp;lbg=FFFFFF&amp;lfgh=FFFFFF&amp;sb=FFFFFF&amp;bfg=dbdbdb&amp;pbgh=dbdbdb&amp;lbgh=dbdbdb&amp;sbh=dbdbdb&amp;p=0" /&gt;&lt;object type="application/x-shockwave-flash" data="http://grooveshark.com/widget.swf" width="305" height="205"&gt;&lt;param name="wmode" value="window" /&gt;&lt;param name="allowScriptAccess" value="always" /&gt;&lt;param name="flashvars" value="hostname=cowbell.grooveshark.com&amp;playlistID=67013961&amp;bbg=cc0000&amp;bth=cc0000&amp;pfg=cc0000&amp;lfg=cc0000&amp;bt=FFFFFF&amp;pbg=FFFFFF&amp;pfgh=FFFFFF&amp;si=FFFFFF&amp;lbg=FFFFFF&amp;lfgh=FFFFFF&amp;sb=FFFFFF&amp;bfg=dbdbdb&amp;pbgh=dbdbdb&amp;lbgh=dbdbdb&amp;sbh=dbdbdb&amp;p=0" /&gt;&lt;span&gt;&lt;a href="http://grooveshark.com/playlist/Curro+El+Palmo/67013961" title="Curro el Palmo by Leandro on Grooveshark"&gt;Curro el Palmo by Leandro on Grooveshark&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/object&gt;&lt;/object&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-4477078994253767239?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/4477078994253767239/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=4477078994253767239' title='20 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/4477078994253767239'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/4477078994253767239'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2012/02/mas-o-menos.html' title='Más o menos'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>20</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-3003153512962432790</id><published>2012-01-17T17:57:00.001+01:00</published><updated>2012-01-17T18:04:55.217+01:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Pequeños y casi imperceptibles cambios en el paisaje'/><title type='text'>6. Moradores</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif;"&gt;Conoció tiempos de gloria hace décadas. Fue una enorme y céntrica escuela infantil. De hecho, en la ciudad se le conocía como «la guardería», como si no hubiera otra. Ocasionalmente cobijó masivas fiestas de nochevieja. Luego, el edificio quedó vacío. Cada vez más viejo, todo el mundo lo olvidó. O casi. Sólo era algo que estaba allí en medio y cuyo abandono no tenía mucho sentido. Parece que ahora vuelve a cobrar vida. Sus tejados maltrechos y sus paredes cascadas albergan nuevos residentes. Son tres, al menos. Entran y salen, solos, a deshora, por un hueco abierto en la parte posterior de la valla, justo en la zona que da a una bocacalle sin salida. No gritan, no reivindican nada, no son amigos de pancartas. Sólo viven allí.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-3003153512962432790?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/3003153512962432790/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=3003153512962432790' title='5 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/3003153512962432790'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/3003153512962432790'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2012/01/6-moradores.html' title='6. Moradores'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>5</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-3027445546984114841</id><published>2012-01-12T17:19:00.001+01:00</published><updated>2012-01-12T17:22:47.930+01:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Banda Sonora'/><title type='text'>Rodeado de agua por todas partes</title><content type='html'>&lt;div style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;En la del tesoro. En la misteriosa. En la de Robinson Crusoe. O en la del Dr. Moureau. Con la que está cayendo, ¿no hay días en los que te pueden las ganas de naufragar y perderte en una cualquiera? Y si está desierta, mejor. ¿Qué tres cosas te llevarías?, preguntan siempre. Y yo qué sé. Depende. ¿Hay que cargar con ellas o se puede pedir que te las envíen? ¿Qué entendemos por &lt;span style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif;"&gt;«cosa»&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;i&gt;&lt;/i&gt;? En fin... Lavarte la cara con el rocío de la mañana. Ver cómo las olas rompen en la orilla mientras los cormoranes trazan círculos en lo alto. Bucear buscando perlas en aguas poco profundas. Buscar barcos desde el árbol más alto. Explorar hasta que se ponga el sol. Jugar todo el día. Dormir toda la noche. Suena bien.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;object classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" height="182" id="gsPlaylist6598154189" name="gsPlaylist6598154189" width="350"&gt;&lt;param name="movie" value="http://grooveshark.com/widget.swf" /&gt;&lt;param name="wmode" value="window" /&gt;&lt;param name="allowScriptAccess" value="always" /&gt;&lt;param name="flashvars" value="hostname=cowbell.grooveshark.com&amp;playlistID=65981541&amp;bbg=cc0000&amp;bth=cc0000&amp;pfg=cc0000&amp;lfg=cc0000&amp;bt=FFFFFF&amp;pbg=FFFFFF&amp;pfgh=FFFFFF&amp;si=FFFFFF&amp;lbg=FFFFFF&amp;lfgh=FFFFFF&amp;sb=FFFFFF&amp;bfg=dbdbdb&amp;pbgh=dbdbdb&amp;lbgh=dbdbdb&amp;sbh=dbdbdb&amp;p=0" /&gt;&lt;object type="application/x-shockwave-flash" data="http://grooveshark.com/widget.swf" width="350" height="182"&gt;&lt;param name="wmode" value="window" /&gt;&lt;param name="allowScriptAccess" value="always" /&gt;&lt;param name="flashvars" value="hostname=cowbell.grooveshark.com&amp;playlistID=65981541&amp;bbg=cc0000&amp;bth=cc0000&amp;pfg=cc0000&amp;lfg=cc0000&amp;bt=FFFFFF&amp;pbg=FFFFFF&amp;pfgh=FFFFFF&amp;si=FFFFFF&amp;lbg=FFFFFF&amp;lfgh=FFFFFF&amp;sb=FFFFFF&amp;bfg=dbdbdb&amp;pbgh=dbdbdb&amp;lbgh=dbdbdb&amp;sbh=dbdbdb&amp;p=0" /&gt;&lt;span&gt;&lt;a href="http://grooveshark.com/playlist/Island+Life/65981541" title="Island life by Leandro on Grooveshark"&gt;Island life by Leandro on Grooveshark&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/object&gt;&lt;/object&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-3027445546984114841?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/3027445546984114841/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=3027445546984114841' title='44 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/3027445546984114841'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/3027445546984114841'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2012/01/rodeado-de-agua-por-todas-partes.html' title='Rodeado de agua por todas partes'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>44</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-8862474045286570661</id><published>2011-12-26T19:28:00.003+01:00</published><updated>2011-12-27T09:36:10.779+01:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Un poco de cuento'/><title type='text'>Una tarjeta de visita más</title><content type='html'>&lt;div style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Para cerrar el año. Y para no volver a cambiar otra vez de sitio esa coma. Y para no tener que volver a decidir si eso que va ahí es punto y seguido o punto y aparte. Y para evitar que este bucle se eternice. Y también, por qué no, para demostrar que no es mentira lo que dije en la entrada anterior. Ahí está, &lt;a href="http://sites.google.com/site/soyleandro/vivirdelcuento/unpocodecuento/UPC021_A_veces_nisiquiera_cogen_eltelefono.pdf" onClick="javascript: pageTracker._trackPageview('/downloads/A_veces_ni_siquiera_cogen_el_telefono'); "&gt;la razón por la que se pierden algunas llamadas&lt;/a&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-8862474045286570661?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/8862474045286570661/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=8862474045286570661' title='8 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/8862474045286570661'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/8862474045286570661'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2011/12/una-tarjeta-de-visita-mas.html' title='Una tarjeta de visita más'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>8</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-5219813310837915222</id><published>2011-12-14T14:21:00.000+01:00</published><updated>2011-12-14T14:21:50.851+01:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Diario de un escritor aficionado y perezoso'/><title type='text'>Punto</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif;"&gt;Ayer terminé de escribir un cuento. O relato, como ustedes prefieran. No voy a decir cuándo empecé a escribirlo porque, sencillamente, me da vergüenza. No es que sea lento, que lo soy. No es que sea ineficaz, que también lo soy. Es que ni siquiera me pongo. El tiempo que he tardado en escribirlo no tiene nada que ver con el tiempo, digamos... neto, que le he dedicado. Días, semanas, quizá meses sin asomarme siquiera al archivo. Pero sabiendo que estaba ahí, como unos deberes sin hacer un domingo por la tarde, como un plazo que vence, como un marrón que no sabes cómo quitarte de encima. A ratos, como una pesadilla. &lt;i&gt;¿Pero qué necesidad tengo yo de esto?&lt;/i&gt;, te preguntas. Y al terminar con él, una placentera sensación de alivio. Por fin. Y de tierra conquistada. Ingenuo. Y la decisión de que ese punto era, esta vez sí, el punto y final. Se acabó. Esta mañana, al levantarme, ya me parecía más bien punto y aparte. Y ahora ya voy pensando que quizá sea sólo un punto y seguido. En cualquier caso, punto.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-5219813310837915222?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/5219813310837915222/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=5219813310837915222' title='13 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/5219813310837915222'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/5219813310837915222'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2011/12/punto.html' title='Punto'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>13</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-10684497939121876</id><published>2011-11-28T17:27:00.001+01:00</published><updated>2011-12-01T11:11:46.915+01:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Diario de un escritor aficionado y perezoso'/><title type='text'>Pisando sobre las huellas de los más grandes</title><content type='html'>&lt;div style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;El veintiocho de noviembre de mil novecientos once, hace ahora cien años, Kafka escribió en su diario:&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;28.XI 1911 Durante tres días no escribo nada.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Sólo eso.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif;"&gt;Durante tres días, yo tampoco he escrito nada. Supongo que eso quiere decir que estoy en el buen camino.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-10684497939121876?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/10684497939121876/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=10684497939121876' title='8 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/10684497939121876'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/10684497939121876'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2011/11/pisando-sobre-las-huellas-de-los-mas.html' title='Pisando sobre las huellas de los más grandes'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>8</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-5637529308093506903</id><published>2011-11-21T19:46:00.007+01:00</published><updated>2011-11-21T19:54:32.690+01:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Pequeños y casi imperceptibles cambios en el paisaje'/><title type='text'>5. Penumbra</title><content type='html'>&lt;div style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;No es porque los días sean cada vez más cortos y las noches cada vez más largas. Tampoco es por el cambio de hora. Ni siquiera es por culpa del otoño. Al menos, no es sólo por eso. Es porque el encendido del alumbrado público se ha retrasado unos minutos. Sólo unos pocos minutos. Ochenta y ocho mil ciento sesenta y siete puntos de luz (farola arriba, farola abajo) se encienden ahora un poco más tarde. Y luego, de madrugada, se apagan un poco antes. Aunque sea a razón de un céntimo por punto de luz y día, es mucho dinero menos. Por eso, por culpa de ese dinero, nuestras calles son ahora un poco más oscuras.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-5637529308093506903?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/5637529308093506903/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=5637529308093506903' title='10 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/5637529308093506903'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/5637529308093506903'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2011/11/5-penumbra.html' title='5. Penumbra'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>10</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-2569629733282745626</id><published>2011-11-16T19:26:00.001+01:00</published><updated>2011-11-16T19:28:56.057+01:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Pequeños y casi imperceptibles cambios en el paisaje'/><title type='text'>4. Monedas</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif;"&gt;El barrio en el que vivo es un barrio humilde, modesto, pero no un barrio marginal. Ni mucho menos. Es un barrio de gente trabajadora, de pequeños autónomos. Peluquerías, panaderías, bares, tiendas de ropa, locutorios, alpargaterías, alguna sucursal bancaria. El pasado sábado, en la esquina de mi manzana, había una señora de pie, apoyada sobre la fachada de un local vacío en el que hasta hace unos meses vendían ropa barata, y hasta hace un par de años, artículos deportivos. Rondaba los setenta años. Tal vez un poco menos, quizá un poco más... no soy muy bueno calibrando la edad de la gente; de hecho, me temo que ni siquiera he aprendido aún a calibrar bien la mía. Llevaba un vestido estampado, rojo y negro. O rojo y gris oscuro. El pelo corto, teñido de rubio. No estaba delgada, tampoco excesivamente gruesa. Zapatos negros. Una señora normal, una señora cualquiera, como muchas otras señoras que circulan por mi barrio con sus nietas o con sus carritos de la compra. Pero sostenía en la mano derecha un vaso de plástico en cuyo fondo descansaban las monedas que algunos transeúntes le iban echando. Pocas, la verdad. Muy pocas.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-2569629733282745626?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/2569629733282745626/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=2569629733282745626' title='10 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/2569629733282745626'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/2569629733282745626'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2011/11/4-monedas.html' title='4. Monedas'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>10</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-1450944580484564709</id><published>2011-11-07T20:32:00.000+01:00</published><updated>2011-11-07T20:32:22.518+01:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Pequeños y casi imperceptibles cambios en el paisaje'/><title type='text'>3. Préstamos</title><content type='html'>&lt;h6 class="uiStreamMessage" data-ft="{&amp;quot;type&amp;quot;:1}" style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif; font-weight: normal; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;span class="messageBody translationEligibleUserMessage" data-ft="{&amp;quot;type&amp;quot;:3}"&gt;Hace  apenas un mes, me contó un amigo que un amigo suyo había ido a verle.  Alguien que yo no conocía, me dijo. Alguien con quien estudió en la  universidad. O con quien coincidió trabajando en la misma empresa. O con  quien cenaba algunos sábados por la noche. O con quien jugaba al padel. O  alguien que llevaba a sus hijos al mismo col&lt;span class="text_exposed_show"&gt;egio.  O a la misma academia de inglés. O dos o más de esas cosas. O algo por  el estilo, no lo recuerdo. A lo mejor no me lo dijo. El caso es que,  después de algún tiempo sin haber coincidido, el amigo de mi amigo le  llamó y fue a verle. Le pidió prestado un poco de dinero para poder  comprar a sus hijos los libros del colegio&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/h6&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-1450944580484564709?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/1450944580484564709/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=1450944580484564709' title='21 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/1450944580484564709'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/1450944580484564709'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2011/11/3-prestamos.html' title='3. Préstamos'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>21</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-2875151343234533822</id><published>2011-10-31T12:57:00.000+01:00</published><updated>2011-10-31T12:57:51.188+01:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Pequeños y casi imperceptibles cambios en el paisaje'/><title type='text'>2. Desguace</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif; font-size: small;"&gt;Calle Sagasta, 31. Luz de mediodía. Alguien ha abandonado una docena de viejos monitores de ordenador junto a los contenedores de basura. O diez. O quince, los que sean. Un tipo con semblante patibulario, sentado sobre la acera, los destripa minuciosamente con unas tijeras de podar. O con unos alicates, no se aprecia bien. Todos pasamos rápido, nadie se para a mirar. Saca algo de ahí dentro, lo guarda, continúa con el siguiente monitor. Y así hasta diez. O hasta doce. O hasta quince, los que sean.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-2875151343234533822?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/2875151343234533822/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=2875151343234533822' title='8 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/2875151343234533822'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/2875151343234533822'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2011/10/2-desguace.html' title='2. Desguace'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>8</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-9065323463379824196</id><published>2011-10-25T10:40:00.001+02:00</published><updated>2011-10-25T10:42:44.295+02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Pequeños y casi imperceptibles cambios en el paisaje'/><title type='text'>1. Chatarreros</title><content type='html'>&lt;div style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Un chatarrero se paseaba con un carrito de supermercado, y como veía que no le cabía fue a llamar a otro chatarrero. Dos chatarreros se paseaban con un carrito de supermercado...&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-9065323463379824196?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/9065323463379824196/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=9065323463379824196' title='8 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/9065323463379824196'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/9065323463379824196'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2011/10/1-chatarreros.html' title='1. Chatarreros'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>8</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-3490895078424676156</id><published>2011-09-29T00:50:00.004+02:00</published><updated>2011-12-14T14:33:41.511+01:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Historias mínimas'/><title type='text'>El hombre del tiempo</title><content type='html'>&lt;div style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Lo conocía como la palma de su mano. Sabía en qué preciso instante tendría que recoger al niño que caería del árbol, cómo evitar que muriese el anciano indigente, a qué hora tendría que entrar en el restaurante para evitar que un trozo de buey atravesado en la garganta acabase con la vida de aquel hombre gordo. Sabía qué bebía la chica, en qué universidad había estudiado, cómo debería ser el hombre perfecto para ella, cuáles eran sus sueños, lo que esperaba de esa vida que no se decidía a seguir su curso y sabía, también, recitar su poema favorito. Sabía todo lo que hay que saber. Qué hacer, qué decir, lo que iba a ocurrir. Sabía cuándo pasaría un coche, en que momento se rompería un plato, en qué dirección soplaría la brisa fría, helada. Sabía, incluso, si la marmota pronosticaría un largo invierno. Era su día. Conocía hasta el más oscuro de sus rincones. Era el hombre del tiempo, y ese trozo de tiempo no tenía secretos para él. Sobraban horas para aprender. Siempre había otra oportunidad para rectificar. Había olvidado lo que era dar un paso en falso. Y entonces ocurrió. Y al abrir la puerta de su habitación,&amp;nbsp;cuando al fin había conseguido dejar atrás el día de la marmota,&amp;nbsp;Phil Connors volvió a tener miedo. Un miedo atroz.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-3490895078424676156?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/3490895078424676156/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=3490895078424676156' title='13 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/3490895078424676156'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/3490895078424676156'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2011/09/el-hombre-del-tiempo.html' title='El hombre del tiempo'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>13</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-7000524740198973697</id><published>2011-09-22T00:19:00.000+02:00</published><updated>2011-09-22T00:19:57.352+02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Mucho cuento'/><title type='text'>En busca del tiempo ganado</title><content type='html'>&lt;div style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif; text-align: justify;"&gt;Si no puedes con tu enemigo, únete a él. Si la montaña no va hasta Mahoma, Mahoma irá a la montaña. Y si no puedes labrarte un buen futuro, procura construirte un pasado prometedor. Un pasado junto a &lt;a href="http://sites.google.com/site/soyleandro/vivirdelcuento/muchocuento/MC023_Maud-Evelyn.pdf"&gt;Maud-Evelyn&lt;/a&gt;.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-7000524740198973697?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/7000524740198973697/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=7000524740198973697' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/7000524740198973697'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/7000524740198973697'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2011/09/en-busca-del-tiempo-ganado.html' title='En busca del tiempo ganado'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-3014113555609725319</id><published>2011-09-13T01:23:00.001+02:00</published><updated>2011-09-13T01:26:28.506+02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Ahí queda eso'/><title type='text'>Huecos vacíos y agujeros tapados</title><content type='html'>&lt;div style="font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;En aquel tiempo, antes de la gran guerra, cuando sucedían las cosas que aquí se cuentan, todavía tenía importancia que un hombre viviera o muriera. Cuando alguien desaparecía de la faz de la tierra, no era sustituido inmediatamente por otro, para que se olvidara al muerto, sino que quedaba un vacío donde él antes había estado, y los que habían sido testigos de su muerte callaban en cuanto percibían el hueco que había dejado. Si el fuego había devorado una casa en alguna calle, el lugar del incendio permanecía vacío por mucho tiempo, porque los albañiles trabajaban con lentitud y circunspección, y los vecinos recordaban el aspecto y las paredes de la casa desaparecida al ver el solar vacío. ¡Así eran entonces las cosas! Todo cuanto crecía necesitaba mucho tiempo para crecer, y también era necesario mucho tiempo para olvidar todo lo que desaparecía. Pero todo lo que había existido dejaba sus huellas, y en aquel tiempo se vivía de los recuerdos de la misma forma que hoy se vive de la capacidad para olvidar rápida y profundamente.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif; text-align: right;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Joseph Roth&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif;"&gt;en &lt;i&gt;La Marcha Radetzky&lt;/i&gt; (1932)&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-3014113555609725319?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/3014113555609725319/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=3014113555609725319' title='16 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/3014113555609725319'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/3014113555609725319'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2011/09/huecos-vacios-y-agujeros-tapados.html' title='Huecos vacíos y agujeros tapados'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>16</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-3756621212930288255</id><published>2011-09-05T23:41:00.000+02:00</published><updated>2011-09-05T23:41:12.930+02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Banda Sonora'/><title type='text'>Quién dijo miedo</title><content type='html'>&lt;div style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Por razones que no viene al caso exponer, hoy soy diez o veinte años más viejo que ayer. Pero por razones que no resulta fácil comprender, hoy estoy diez o veinte veces más contento. Se confirma oficialmente: todo pasa, nada permanece.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;object height="230" width="350"&gt;&lt;param name="movie" value="http://grooveshark.com/widget.swf" /&gt;&lt;param name="wmode" value="window" /&gt;&lt;param name="allowScriptAccess" value="always" /&gt;&lt;param name="flashvars" value="hostname=cowbell.grooveshark.com&amp;playlistID=59581864&amp;bbg=cc0000&amp;bth=cc0000&amp;pfg=cc0000&amp;lfg=cc0000&amp;bt=FFFFFF&amp;pbg=FFFFFF&amp;pfgh=FFFFFF&amp;si=FFFFFF&amp;lbg=FFFFFF&amp;lfgh=FFFFFF&amp;sb=FFFFFF&amp;bfg=c2c0c0&amp;pbgh=c2c0c0&amp;lbgh=c2c0c0&amp;sbh=c2c0c0&amp;p=0" /&gt;&lt;embed src="http://grooveshark.com/widget.swf" type="application/x-shockwave-flash" width="350" height="230" flashvars="hostname=cowbell.grooveshark.com&amp;playlistID=59581864&amp;bbg=cc0000&amp;bth=cc0000&amp;pfg=cc0000&amp;lfg=cc0000&amp;bt=FFFFFF&amp;pbg=FFFFFF&amp;pfgh=FFFFFF&amp;si=FFFFFF&amp;lbg=FFFFFF&amp;lfgh=FFFFFF&amp;sb=FFFFFF&amp;bfg=c2c0c0&amp;pbgh=c2c0c0&amp;lbgh=c2c0c0&amp;sbh=c2c0c0&amp;p=0" allowScriptAccess="always" wmode="window" /&gt;&lt;/object&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-3756621212930288255?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/3756621212930288255/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=3756621212930288255' title='18 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/3756621212930288255'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/3756621212930288255'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2011/09/quien-dijo-miedo.html' title='Quién dijo miedo'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>18</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-3183556146052290009</id><published>2011-07-31T14:17:00.002+02:00</published><updated>2011-08-04T10:07:07.592+02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Diario de un escritor aficionado y perezoso'/><title type='text'>Publicar o ser publicado. O justo lo contrario</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif;"&gt;Un amigo, con la mejor de sus intenciones, me remitió hace unos días a una dirección web especializada en autoedición. &lt;i&gt;Haz realidad tu sueño de publicar&lt;/i&gt;, rezaba el ingenuo lema bajo el nombre comercial de la web. Yo ya conocía otros sitios por el estilo, y puedo asegurar que los había estudiado con verdadero interés, así que aquello tampoco suponía una gran novedad. Más que webs especializadas en autoedición, se trata de webs especializadas en hacer negocio con la vanidad ajena. Negocio legítimo, por supuesto. Y negocio seguro, o cuando menos, muy probable: 59.153 usuarios registrados y 42.407 libros publicados a día de ayer nos dan una buena pista acerca de por dónde van los tiros. Porque, ¿qué sentido tiene autoeditarse, si no es dar una pequeña satisfacción a la propia vanidad? ¿O aún mejor: una gran satisfacción? Pasan los siglos, y la vanidad sigue siendo uno de los grandes motores de la creatividad humana. Es muy difícil sustraerse a su influjo. Pero ojo con la autoedición, que la carga el diablo. El batacazo puede ser de órdago. Casi sin saber cómo, te puedes encontrar con muchos, muchísimos kilos de papel repartidos entre la sala de estar y el pasillo, y de paso, con la duda existencial de si debes: a) continuar alimentando la idea de que tal vez el porvenir alumbrará un mundo mejor en el que por fin tu talento será reconocido; o b) trasladar sin más todos esos kilos de papel al contenedor azul. No hace falta decir que tu cónyuge abogará con algo más que entusiasmo por la segunda opción.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;br style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif;" /&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif;"&gt;Por otra parte, ¿acaso no es autoeditarse lo que yo hago en este blog? Parece evidente que sí: publico las cosas que escribo, escribo las cosas que publico. A primera vista, no se aprecia diferencia esencial alguna con la autoedición que nos ofrecen esas webs especializadas. Y a segunda, tampoco. Sin embargo, publicar en este blog me ofrece incuestionables ventajas. Primera: me cuesta tiempo y esfuerzo (sí, cuesta creerlo, lo sé) pero de momento, y mientras el Sr. Google no disponga otra cosa, no me cuesta un euro. Segunda: es más ecológica; habrá quien objete que también la autoedición es ecológica cuando se publican libros en formato electrónico, pero bueno… en ese caso podemos dejarlo en empate, ¿porque qué coño es esto, sino un formato electrónico? Tercera, pero no menos importante: no pongo a mis amigos y familiares en el compromiso de tener que adquirir unas cuartillas medianamente bien encuadernadas o unos bytes medianamente bien distribuidos, malgastando así un puñado de euros dignos de mejor causa. Aquí están las cosas publicadas, quien lo desee –familiar o no, amigo o no– puede leerlas, y la vanidad queda suficientemente satisfecha. Al menos, por ahora. &lt;/span&gt;&lt;br style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif;" /&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif;"&gt;No me convence, pues, la autoedición que me ofrecen esas webs especializadas. Ni siquiera me seducen los pingües beneficios que auguran a los autores. Si yo no he entendido mal cómo funciona el invento, esas ganancias son directamente proporcionales a las aptitudes comerciales del interesado, y las mías están muy lejos de alcanzar siquiera la categoría de aceptables.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;br style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif;" /&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif;"&gt;En principio, tampoco me interesa el universalmente kantiano a la par que típicamente hispánico &lt;i&gt;favor con favor se paga&lt;/i&gt;, también formulado como &lt;i&gt;hoy por ti, mañana por mí&lt;/i&gt;, que básicamente consiste en yo te escribo un prólogo, tú me lo escribes a mí, yo te presento un libro, tú me lo presentas a mí, yo reseño tu novela, tú reseñas la mía, yo compro tu libro y tú compras el mío. En fin, esa extraña endogamia literaria por cuyas venas suele correr el dinero público, si bien con menos alegría en estos tiempos aciagos que hace tan solo unos meses. A lo largo de estos últimos años he tenido ocasión de asomarme por la rendija de la puerta a esa ordenada habitación en la que cada cosa está perfectamente colocada en su sitio, y desde ahí me ha parecido que algunas de esas cosas tienen auténtico valor, pero ese orden tan estricto hace que me resulte más difícil apreciarlo. Tal vez habría que sacarlas de ahí, tal vez deberían tomar distancia. Desde luego, algunos escritores y algunas personas que he tenido la suerte de conocer en este tiempo merecen algo mejor. Algo mucho mejor. En cualquier caso, reconozco sin ambages que esto, dicho desde el lugar que yo ocupo en el mundo, no sólo suena pretencioso, sino que de hecho lo es. Y no pongo la mano en el fuego por mí mismo. No puedo asegurar que, llegado el caso, no fuese a perder mi propio culo y a lamer unos cuantos ajenos con tal de ver publicadas en papel encuadernado algunas de las cosas que he escrito. Como ocurre con casi todo en esta vida, hay que verse en situación para saber cómo reaccionará uno.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;br style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif;" /&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif;"&gt;Porque yo no desecho la idea de publicar. Por supuesto que quiero publicar. Pero quiero que alguien que no sea mi abuela, ni mi madre, ni un familiar, ni siquiera un buen amigo, alguien que no me profese el más mínimo afecto y que, al mismo tiempo, tenga algún criterio literario, o profesional, o algún criterio sin más, quiero –decía– que ese alguien considere que las cosas que yo escribo tal vez puedan interesar a otras personas que no sean mi abuela, ni mi madre, ni un familiar, ni siquiera un buen amigo, a otras personas que no me profesen el más mínimo afecto. A ser posible, que ni me conozcan. Y que ese alguien considere que esas otras personas no sólo podrían estar interesadas en las cosas que yo escribo, sino que tal vez, y sólo tal vez, hasta podrían pagar por leerlas. Y ese alguien, por definición, no puedo ser yo mismo. A ese alguien creo que lo llaman editor, y cuando es persona jurídica, editorial. Y pretender que uno de estos te haga caso, uno de verdad, eso sí que es vanidad. Y gorda. Pero debe ser, al mismo tiempo, una vanidad hasta cierto punto controlada. Debe uno estar dispuesto a admitir que la causa última de que no aparezca ese alguien no radica en una ausencia universal de buen gusto literario, ni en un extraño e intrincado complot internacional dirigido a que el mundo jamás descubra nuestro talento oculto. Si ese alguien no aparece, lo más probable es que eso se deba al hecho de que ese talento, más que oculto, es extremadamente modesto, cuando no directamente inexistente. Llegados a ese punto, descubre uno la verdadera utilidad de los blogs, las webs personales, e incluso de la autoedición. Me atrevo a afirmar que, para la vanidad y su satisfacción, aunque sea modesta, no reza aquello de que cualquier tiempo pasado fue mejor.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;br style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif;" /&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif;"&gt;Por otra parte, ¿no empieza a ser notable la desproporción entre el número de escritores y el número de lectores? ¿No hay ya demasiada gente que escribe cosas? Y sobre todo, ¿no hay ya bastantes cosas muy interesantes, muy inteligentes, absolutamente sorprendentes y/o tremendamente emotivas escritas (sí, desgraciadamente) por otros? Tal vez ni escribir, ni publicar. Tal vez lo mejor sea dedicar ese tiempo tan valioso a leer. Nada más. Y nada menos.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-3183556146052290009?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/3183556146052290009/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=3183556146052290009' title='23 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/3183556146052290009'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/3183556146052290009'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2011/07/publicar-o-ser-publicado-o-justo-lo.html' title='Publicar o ser publicado. O justo lo contrario'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>23</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-2954455231018235747</id><published>2011-06-30T11:21:00.000+02:00</published><updated>2011-06-30T11:21:36.251+02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Ahí queda eso'/><title type='text'>Asideros o motores</title><content type='html'>&lt;div style="font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Tan verdad es que cuando oscurece siempre necesitamos a alguien como que, cuando amanece, siempre necesitamos recordar que nos queda algún objetivo en la vida.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif; text-align: right;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Enrique Vila-Matas&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif;"&gt;en &lt;i&gt;Dublinesca &lt;/i&gt;(2010)&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-2954455231018235747?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/2954455231018235747/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=2954455231018235747' title='10 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/2954455231018235747'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/2954455231018235747'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2011/06/asideros-o-motores.html' title='Asideros o motores'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>10</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-7000267666894692430</id><published>2011-06-20T23:57:00.001+02:00</published><updated>2011-09-05T23:28:49.913+02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Banda Sonora'/><title type='text'>Asuntos cardiovasculares</title><content type='html'>&lt;div style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Vuelvo a la entrada anterior y compruebo, no sin cierto asombro, el interés que pueden llegar a suscitar las cuestiones relacionadas con el corazón. Como muestra, ahí quedan todos esos comentarios y el más que notable ingenio de los comentaristas. Sobre todo, el de algunos. Estupendo. Parece evidente que &lt;a href="http://youtu.be/KMbwOGChJ5g" target="_blank"&gt;causa admiración cómo trabaja el corazón&lt;/a&gt;. Y eso que allí sólo se hablaba sobre corazones rotos o averiados, sobre su posible reparación, con o sin garantía, y sobre si puede (o debe) uno estar preparado para semejante eventualidad. Nadie habló de corazones valientes. O locos, sin más. Aunque a veces la diferencia es sutil, muy sutil, prácticamente inapreciable. En cualquier caso, está claro que lo que nos mueve es el tilín del corazón. Del puto corazón. Estamos apañados.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;object height="250" width="350"&gt;&lt;param name="movie" value="http://grooveshark.com/widget.swf" /&gt;&lt;param name="wmode" value="window" /&gt;&lt;param name="allowScriptAccess" value="always" /&gt;&lt;param name="flashvars" value="hostname=cowbell.grooveshark.com&amp;playlistID=55614318&amp;bbg=cc0000&amp;bth=cc0000&amp;pfg=cc0000&amp;lfg=cc0000&amp;bt=FFFFFF&amp;pbg=FFFFFF&amp;pfgh=FFFFFF&amp;si=FFFFFF&amp;lbg=FFFFFF&amp;lfgh=FFFFFF&amp;sb=FFFFFF&amp;bfg=cccccc&amp;pbgh=cccccc&amp;lbgh=cccccc&amp;sbh=cccccc&amp;p=0" /&gt;&lt;embed src="http://grooveshark.com/widget.swf" type="application/x-shockwave-flash" width="350" height="250" flashvars="hostname=cowbell.grooveshark.com&amp;playlistID=55614318&amp;bbg=cc0000&amp;bth=cc0000&amp;pfg=cc0000&amp;lfg=cc0000&amp;bt=FFFFFF&amp;pbg=FFFFFF&amp;pfgh=FFFFFF&amp;si=FFFFFF&amp;lbg=FFFFFF&amp;lfgh=FFFFFF&amp;sb=FFFFFF&amp;bfg=cccccc&amp;pbgh=cccccc&amp;lbgh=cccccc&amp;sbh=cccccc&amp;p=0" allowScriptAccess="always" wmode="window" /&gt;&lt;/object&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-7000267666894692430?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/7000267666894692430/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=7000267666894692430' title='9 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/7000267666894692430'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/7000267666894692430'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2011/06/asuntos-cardiovasculares.html' title='Asuntos cardiovasculares'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>9</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-1205042009585537856</id><published>2011-06-14T16:58:00.000+02:00</published><updated>2011-06-14T16:58:29.146+02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Banda Sonora'/><title type='text'>Preparados, listos...</title><content type='html'>&lt;div style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;¿Estás preparado para que te rompan el corazón?, preguntó Mr. Cole hace ya muchos años. ¿Estás listo para sangrar? ¿Qué haría falta para borrarte esa sonrisa de la cara? No es fácil responder. O sí. ¿Estás preparado? ¿Y quién coño está preparado para algo así? Sin embargo, ¿alguien se ha librado de probar un poco de eso? ¿Aunque sea sólo un poco? ¿Sirve de algo decirle a un hijo que no se tome disgustos, que es mejor darlos? Y yendo un poco más allá, ¿es aconsejable aconsejar algo así? A la larga, quizá resulte aún peor. Así que ahora, cuando parece que se acerca el momento de preguntar a la siguiente generación, no me gustaría tener que esperar veintidós años para contestar que sí, Lloyd, que estamos listos para que nos rompan el corazón. Porque, vamos a ver, preparados o no... ¿quién coño nos lo va a evitar? Que levante la mano. Y porque mucho me temo que lo importante no es evitar que se rompa, sino saber arreglarlo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;object height="205" width="350"&gt;&lt;param name="movie" value="http://grooveshark.com/widget.swf" /&gt;&lt;param name="wmode" value="window" /&gt;&lt;param name="allowScriptAccess" value="always" /&gt;&lt;param name="flashvars" value="hostname=cowbell.grooveshark.com&amp;playlistID=55295664&amp;bbg=cc0000&amp;bth=cc0000&amp;pfg=cc0000&amp;lfg=cc0000&amp;bt=ffffff&amp;pbg=ffffff&amp;pfgh=ffffff&amp;si=ffffff&amp;lbg=ffffff&amp;lfgh=ffffff&amp;sb=ffffff&amp;bfg=cccccc&amp;pbgh=cccccc&amp;lbgh=cccccc&amp;sbh=cccccc&amp;p=0" /&gt;&lt;embed src="http://grooveshark.com/widget.swf" type="application/x-shockwave-flash" width="350" height="205"flashvars="hostname=cowbell.grooveshark.com&amp;playlistID=55295664&amp;bbg=cc0000&amp;bth=cc0000&amp;pfg=cc0000&amp;lfg=cc0000&amp;bt=ffffff&amp;pbg=ffffff&amp;pfgh=ffffff&amp;si=ffffff&amp;lbg=ffffff&amp;lfgh=ffffff&amp;sb=ffffff&amp;bfg=cccccc&amp;pbgh=cccccc&amp;lbgh=cccccc&amp;sbh=cccccc&amp;p=0" allowScriptAccess="always" wmode="window" /&gt;&lt;/object&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-1205042009585537856?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/1205042009585537856/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=1205042009585537856' title='28 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/1205042009585537856'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/1205042009585537856'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2011/06/preparados-listos.html' title='Preparados, listos...'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>28</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-4335199306205731079</id><published>2011-06-07T20:05:00.000+02:00</published><updated>2011-06-07T20:05:16.306+02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Banda Sonora'/><title type='text'>En tu fiesta me colé</title><content type='html'>&lt;div style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Siempre guapos. Siempre impecables. Blusa Lemoniez y colgante con inicial de Marta Salinas, shorts de Pinko, bolso de Valentino, bailarinas It Shoes y gafas DsQuared2. Polo de Purificación García, pantalones de Boss Orange, zapatillas Sperry Bahama en tonos náuticos, cinturón de Gucci, gafas de Carrera y reloj de Bell &amp;amp; Ross. Pitillos de Blanco, camiseta básica XL de Mango, bolso de Fun and Basic de temporada y bailarinas de Cendra Basic. Cada uno en su estilo, pero siempre a la última. Flamantes en los escaparates. O desnudos en los desvanes. Y lo mejor: en sus fiestas, si no bailas, no haces el ridículo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;object height="205" width="350"&gt;&lt;param name="movie" value="http://grooveshark.com/widget.swf" /&gt;&lt;param name="wmode" value="window" /&gt;&lt;param name="allowScriptAccess" value="always" /&gt;&lt;param name="flashvars" value="hostname=cowbell.grooveshark.com&amp;playlistID=54923738&amp;bbg=cc0000&amp;bth=cc0000&amp;pfg=cc0000&amp;lfg=cc0000&amp;bt=FFFFFF&amp;pbg=FFFFFF&amp;pfgh=FFFFFF&amp;si=FFFFFF&amp;lbg=FFFFFF&amp;lfgh=FFFFFF&amp;sb=FFFFFF&amp;bfg=cccccc&amp;pbgh=cccccc&amp;lbgh=cccccc&amp;sbh=cccccc&amp;p=0" /&gt;&lt;embed src="http://grooveshark.com/widget.swf" type="application/x-shockwave-flash" width="350" height="205"flashvars="hostname=cowbell.grooveshark.com&amp;playlistID=54923738&amp;bbg=cc0000&amp;bth=cc0000&amp;pfg=cc0000&amp;lfg=cc0000&amp;bt=FFFFFF&amp;pbg=FFFFFF&amp;pfgh=FFFFFF&amp;si=FFFFFF&amp;lbg=FFFFFF&amp;lfgh=FFFFFF&amp;sb=FFFFFF&amp;bfg=cccccc&amp;pbgh=cccccc&amp;lbgh=cccccc&amp;sbh=cccccc&amp;p=0" allowScriptAccess="always" wmode="window" /&gt;&lt;/object&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-4335199306205731079?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/4335199306205731079/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=4335199306205731079' title='7 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/4335199306205731079'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/4335199306205731079'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2011/06/en-tu-fiesta-me-cole.html' title='En tu fiesta me colé'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>7</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-3966384273194606146</id><published>2011-06-03T16:39:00.001+02:00</published><updated>2011-06-03T16:40:21.698+02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Ahí queda eso'/><title type='text'>Memoria, balance y aprobación de cuentas</title><content type='html'>&lt;div style="font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Querida Annie:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;«¿Qué harías si pensaras que has perdido quince años de tu vida?»&lt;/i&gt; ¿Me tomas el pelo? No sé si alguien te lo habrá dicho alguna vez, pero soy el peor experto del mundo en este asunto concreto. Me refiero a que es obvio que he perdido más de quince años de mi vida, pero espero que pases por alto esos años de más y me mires como a un espíritu afín. Quizá incluso como a un gurú.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Antes que nada, tienes que rebajar mucho esa cifra. Haz una lista de todos los buenos libros que has leído, de las películas que has visto, de las conversaciones que has tenido, y así sucesivamente, y asigna a todas esas cosas un valor temporal. Con un poco de contabilidad creativa, podrás reducir esos quince años a diez. Yo he rebajado los míos a esa cantidad, aunque he hecho trampas aquí y allí. He incluido en la rebaja, por ejemplo, todos los años de mi hijo Jackson, que se ha pasado un montón de esos años perdidos en el colegio y dormido.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Me gustaría decir que todo lo que ingresas en aproximadamente una década te lo puedes descontar en concepto de pago de impuestos, pero no es así como me siento. Me sigue poniendo enfermo todo el tiempo que he perdido, pero sólo me lo confieso a mí mismo justo antes de conciliar el sueño, y por eso quizá no soy el mejor de los durmientes. ¿Qué puedo decirte? Si realmente fue un tiempo perdido –y necesitaría revisar tus libros biográficos con detenimiento ante de poder confirmarte este punto–, tengo malas noticias para ti: es tiempo pasado. Tal vez puedas añadir unos años más a tu vida dejando las drogas, o el tabaco, o yendo al gimnasio todos los días, pero me temo que pasados los ochenta los años no son tan divertidos como se dice.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Sabes, siquiera por mi dirección de e-mail, que tengo debilidad por Dickens; ahora mismo estoy leyendo sus cartas. Son doce volúmenes, y cada uno de ellos tiene varios centenares de páginas. Si sólo hubiera escrito cartas, habría tenido ya una vida bastante productiva, pero no sólo escribió cartas. También hay cuatro volúmenes de sus artículos periodísticos, y bien gruesos. Dirigió un par de revistas. Tuvo una vida amorosa intensa y no convencional, y unas cuantas amistades memorables. ¿Me olvido de algo? O sí: es autor de una docena de las grandes novelas en lengua inglesa. Así que estoy empezando a preguntarme si mi apasionamiento con él no lo causa, en parte al menos, el hecho de que Dickens sea lo opuesto a mí. Es ese hombre cuya vida miramos y pensamos: &lt;i&gt;Dios, no anduvo haciendo el tonto...&lt;/i&gt; Es algo que sucede, ¿no? El que la gente se sienta atraída por sus opuestos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Pero no hay mucha gente como el viejo Charlie. La mayoría de los humanos no crean obras destinadas a durar. Venden anillas de cortinas, como el personaje de aquella película interpretado por John Candy (bueno, las anillas pueden durar; pero probablemente no son algo de lo que la gente habla cuando uno pasa a mejor vida). Así que no se trata de lo que haces. No puede tratarse de eso, ¿verdad? Tiene que tratarse de cómo eres, de cómo amas, de cómo te tratas a ti mismo y a quienes te rodean, y eso es lo que a mí me corroe por dentro. Me pasaba el tiempo bebiendo y viendo la televisión, sin amar a nadie, ni a esposas ni a amantes ni a hijos, y eso sí que no hay manera de maquillarlo. Por eso Jackson es algo tan importante. Es mi última esperanza, y derramo todo lo que me queda sobre la cabeza de ese chiquillo mío. ¡De ese pobre crío! A menos que supere los logros combinados de Dickens, JFK, James Brown y Michael Jordan, me habrá defraudado. Aunque yo no estaré aquí para verlo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Tucker.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif; text-align: right;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Nick Hornby&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif;"&gt;en &lt;i&gt;Juliet, desnuda&lt;/i&gt; (2009)&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-3966384273194606146?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/3966384273194606146/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=3966384273194606146' title='13 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/3966384273194606146'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/3966384273194606146'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2011/06/memoria-balance-y-aprobacion-de-cuentas.html' title='Memoria, balance y aprobación de cuentas'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>13</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-5055418060864600147</id><published>2011-05-26T17:38:00.001+02:00</published><updated>2011-05-26T18:25:54.223+02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Banda Sonora'/><title type='text'>Un bien escaso</title><content type='html'>&lt;div style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Nunca tenemos bastante. Nunca es suficiente. Siempre nos falta. Para hacer deporte. Para leer más. Y mejor. Para aprender. Para escribir. Para pasar un rato con un hijo, con un padre o con un amigo. Para decir esas dos o tres cosas que son tan importantes. O para haberlas dicho, cuando la ausencia ya no admite marcha atrás. Para hablar. Para mirar. Para pensar. Para hacer las cosas despacio. Lento. Tranquilo. Con calma. El caso es que siempre necesitamos un poco más. O mucho. En el mundo de la prisa, la urgencia y la velocidad, casi nunca lo encontramos.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;No es cierto que sean imposibles los viajes temporales. Todos viajamos en el tiempo, pero siempre hacia delante. Cada vez más rápido. Y cuanto más camino llevamos recorrido, más nos falta. Menos tenemos. Tiempo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="286" src="http://www.youtube.com/embed/2KzHUpuLPyE?hd=1" width="450"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-5055418060864600147?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/5055418060864600147/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=5055418060864600147' title='6 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/5055418060864600147'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/5055418060864600147'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2011/05/un-bien-escaso.html' title='Un bien escaso'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://img.youtube.com/vi/2KzHUpuLPyE/default.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>6</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-949457589403617444</id><published>2011-05-16T22:20:00.000+02:00</published><updated>2011-05-16T22:20:38.491+02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Ahí queda eso'/><title type='text'>Lo que la naturaleza da y lo que Salamanca presta</title><content type='html'>&lt;div style="font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;«Tan profundamente enraizado parece ser su horror respecto a ese hombre», dijo Nicholas, «que apenas puedo creer que realmente sea su hijo. La naturaleza no parece haberle insuflado en el pecho el más leve sentimiento de afecto por él, y es seguro que ella no se equivoca».&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;«Mi querido señor», respondió el Sr. Charles Cheeryble, «usted cae en el error muy común de atribuirle a la naturaleza asuntos con los que ella no tiene la menor conexión, y de los cuales no es culpable en absoluto. Los hombres hablan de la naturaleza en abstracto, y al hacerlo pierden de vista lo que es natural. Aquí tenemos a un pobre muchacho que nunca ha sentido el cuidado de un padre, que no ha conocido sino sufrimiento y dolor en toda su existencia, y que es presentado a un hombre que dice ser su padre, y cuyo primer acto es dar a conocer su intención de poner fin a su breve período de felicidad y reintegrarlo a su antiguo destino, privándolo del único amigo que jamás tuviera... que es usted. Si la naturaleza, en un caso como ese, pusiera en el pecho de ese muchacho un solo impulso secreto que lo urgiera a irse con su padre y alejarse de usted, sería una mentirosa y una idiota».&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Nicholas estaba encantado de oír al anciano hablar con tanta cordialidad, y esperanzado de que continuara expresándose en los mismos términos permanecía en silencio.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;«Con ese mismo error tropiezo yo, de una u otra forma, a cada paso», dijo el Sr. Cheeryble. «Padres que nunca mostraron su amor se quejan de falta de afecto natural por parte de sus hijos... hijos que nunca mostraron su obediencia, se quejan de falta de sentimiento natural en sus padres... juristas que encuentran a ambos tan desgraciados que sus afectos jamás pudieron desarrollarse por falta del sol de la vida, alzan la voz para moralizar a los padres y también a los hijos, y proclamar que se están pasando por alto los propios vínculos de la naturaleza. Los afectos y los instintos naturales, mi querido señor, son las más bellas obras del Todopoderoso, pero al igual que otros hermosos trabajos Suyos, tienen que ser cultivados y promovidos, o será natural que queden totalmente oscurecidos, y que nuevos sentimientos usurpen su sitio, del mismo modo que si las más dulces producciones de la tierra permanecen sin cuidado son estranguladas por las malas hierbas y las zarzas. Ojalá con más frecuencia tomáramos esto en cuenta, y recordando las obligaciones naturales a su debido tiempo habláramos de ellas más oportunamente».&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif; text-align: right;"&gt;Charles Dickens&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif;"&gt;en &lt;i&gt;Nicholas Nickleby&lt;/i&gt; (1838-1839)&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-949457589403617444?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/949457589403617444/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=949457589403617444' title='14 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/949457589403617444'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/949457589403617444'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2011/05/lo-que-la-naturaleza-da-y-lo-que.html' title='Lo que la naturaleza da y lo que Salamanca presta'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>14</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-182323655660377728</id><published>2011-05-13T20:33:00.000+02:00</published><updated>2011-05-13T20:33:05.153+02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Banda Sonora'/><title type='text'>Los lunes al sol</title><content type='html'>&lt;div style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Y los martes. Y los miércoles. Los jueves ya se va nublando. Los viernes, los sábados, los domingos por la mañana... lluvia en distintas dosis. Chispeo, chubasco, aguacero, diluvio, chaparrón. Que se mojen los cristales de la estación. ¡Organización, por favor! ¡Organización! Para poner coto a este desorden, una propuesta; que no se diga que no somos constructivos: de cara al verano entrante, o a la próxima primavera, ¿porqué no corremos la semana tres días hacia delante o hacia atrás, sin avisar al responsable de semejante desbarajuste? Pues no. Ahí tienes, otro día soleado. Tu jodido día soleado.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;object height="205" width="350"&gt;&lt;param name="movie" value="http://grooveshark.com/widget.swf" /&gt;&lt;param name="wmode" value="window" /&gt;&lt;param name="allowScriptAccess" value="always" /&gt;&lt;param name="flashvars" value="hostname=cowbell.grooveshark.com&amp;playlistID=53491047&amp;bbg=cc0000&amp;bth=cc0000&amp;pfg=cc0000&amp;lfg=cc0000&amp;bt=ffffff&amp;pbg=ffffff&amp;pfgh=ffffff&amp;si=ffffff&amp;lbg=ffffff&amp;lfgh=ffffff&amp;sb=ffffff&amp;bfg=cccccc&amp;pbgh=cccccc&amp;lbgh=cccccc&amp;sbh=cccccc&amp;p=0" /&gt;&lt;embed src="http://grooveshark.com/widget.swf" type="application/x-shockwave-flash" width="350" height="205"flashvars="hostname=cowbell.grooveshark.com&amp;playlistID=53491047&amp;bbg=cc0000&amp;bth=cc0000&amp;pfg=cc0000&amp;lfg=cc0000&amp;bt=ffffff&amp;pbg=ffffff&amp;pfgh=ffffff&amp;si=ffffff&amp;lbg=ffffff&amp;lfgh=ffffff&amp;sb=ffffff&amp;bfg=cccccc&amp;pbgh=cccccc&amp;lbgh=cccccc&amp;sbh=cccccc&amp;p=0" allowScriptAccess="always" wmode="window" /&gt;&lt;/object&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-182323655660377728?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/182323655660377728/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=182323655660377728' title='8 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/182323655660377728'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/182323655660377728'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2011/05/los-lunes-al-sol.html' title='Los lunes al sol'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>8</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-339986233762370259</id><published>2011-04-10T00:05:00.001+02:00</published><updated>2011-04-10T22:26:13.673+02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Diario de un escritor aficionado y perezoso'/><title type='text'>Fernando, de Vizcaya</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif;"&gt;Éste es &lt;/span&gt;&lt;a href="http://www.lacoctelera.com/la-aldea-global/fotos" style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif;"&gt;Fernando&lt;/a&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif;"&gt;, de Vizcaya. Más allá de eso, no lo conozco. No sé quién es. Hoy he descubierto que tiene un &lt;/span&gt;&lt;a href="http://la-aldea-global.lacoctelera.net/" style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif;"&gt;blog&lt;/a&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif;"&gt;. O lo tenía. Un blog que se quedó parado el 26 de septiembre de 2010, atrapado en una estupenda canción, como habréis podido comprobar. Nada desde entonces. Incluso está cerrada la posibilidad de hacer comentarios, así que ni siquiera he podido decirle algo, lo que sea. Quizá esa sea una de las razones de esta entrada&lt;/span&gt;&lt;br style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif;" /&gt;&lt;br style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif;" /&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif;"&gt;Algunos años antes, en abril de 2002, con ocasión del día del libro y de la entrega del Premio Cervantes a Álvaro Mutis, la web del diario El Mundo convocó un concurso de microrrelatos. Las reglas, sencillas: 1ª) un máximo de 125 palabras o 1000 caracteres; 2ª) el texto debía contener la palabra «mutis», que se hizo pública a las 12:00 horas; y 3ª) el relato tenía que ser enviado antes de las 14:00 horas de ese mismo día. Conseguir un resultado aceptable ya era harina de otro costal, como se verá. Porque yo participé. Por aquél entonces acababa de comprender que, si de verdad era cierto que tanto me gustaba escribir, lo único que tenía que hacer era ponerme a ello. Y me puse. Y me presentaba a concursos como aquél. Con escaso éxito, claro, pero me presentaba. En el caso que nos ocupa, la única relevancia que consiguió mi modesto intento fue que, al entrar el último, justo sobre la bocina, ding, dong, aparece el primero en la &lt;/span&gt;&lt;a href="http://www.elmundo.es/especiales/2002/04/cultura/dia_del_libro/relatos.html" style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif;"&gt;extensa lista de microrrelatos presentados&lt;/a&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif;"&gt;. Sí, en efecto, ya lo sé. &lt;/span&gt;&lt;a href="http://www.elmundo.es/especiales/2002/04/cultura/dia_del_libro/plazo_finalizado.html" style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif;"&gt;Nada que ver con el ganador ni con los finalistas&lt;/a&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif;"&gt;. Sobre todo, con el ganador; una gran idea, en mi opinión. Con el paso del tiempo, ese microrrelato fue aprovechado para el inicio de un relato más extenso, uno de los que figura en este mismo blog. No sé si a eso se le puede llamar plagio, espero que no.&lt;/span&gt;&lt;br style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif;" /&gt;&lt;br style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif;" /&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif;"&gt;Os preguntaréis qué tendrá que ver una cosa con la otra. O quizá no, quizá no os lo preguntéis, quizá ni siquiera hayáis llegado hasta aquí, pero haré como que sí. Como que habéis llegado y como que os lo habéis preguntado.&lt;/span&gt;&lt;br style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif;" /&gt;&lt;br style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif;" /&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif;"&gt;Ocurre que hoy, haciendo esa tontería que hacemos todos de vez en cuando de buscar nuestro nombre en Internet... ah, cómo, ¿que no lo hacemos todos? ¿Casi todos, tal vez? ¿Tampoco? Vaya. Bueno, pues... buscando mi nombre en Internet, como creía que era costumbre, en un puesto no demasiado relevante de la no demasiado extensa lista de resultados obtenidos por Google, ha aparecido &lt;/span&gt;&lt;a href="http://la-aldea-global.lacoctelera.net/post/2008/11/06/perdido-leandro-llamas" style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif;"&gt;esto&lt;/a&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif;"&gt;. Fechado el 6 de noviembre de 2008. Más de seis años y medio después del concurso de microrrelatos, casi dos años antes de que el blog de Fernando, de Vizcaya, quedase detenido, no sabemos si para siempre.&lt;/span&gt;&lt;br style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif;" /&gt;&lt;br style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif;" /&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif;"&gt;Llevo muchos meses sin escribir nada. Nada que no sea prosaico trabajo o efímeras entradas para un blog. No es algo meditado, no es una decisión. Ni siquiera es desidia. Es sólo ese no encontrar el momento adecuado, ese tengo que organizarme mejor, ese la semana que viene me pongo en serio... que quizá no sea más que una forma de cobardía más, y que se había convertido en un hábito que ni siquiera me cuestionaba ya. Hasta hoy. La entrada en la bitácora de Fernando, de Vizcaya, me empuja de nuevo al ruedo. De alguna forma, creo que es algo que debo intentar una vez más. Y sé que tengo una larga y acreditada trayectoria como incumplidor de buenos propósitos, pero no es menos cierto que esa trayectoria es sólo el reverso necesario de quien no deja de hacerlos una y otra vez, inasequible al desaliento. O casi. Así que ya veremos qué pasa con este buen propósito de hoy. En cualquier caso, y pase lo que pase, muchas gracias por el empujón Fernando, de Vizcaya.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-339986233762370259?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/339986233762370259/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=339986233762370259' title='18 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/339986233762370259'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/339986233762370259'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2011/04/fernando-de-vizcaya.html' title='Fernando, de Vizcaya'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>18</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-6679057695724082382</id><published>2011-03-31T16:53:00.000+02:00</published><updated>2011-03-31T16:53:28.901+02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Mucho cuento'/><title type='text'>Conócete a ti mismo</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif;"&gt;¿Sí? ¿Y para qué? ¿Y si no me gusto? ¿Y si resulta que no me caigo bien? Y lo que es peor, ¿y si luego no me dejo en paz? ¿Y si no dejo de escuchar esa voz? Una vez que te conoces, es muy difícil acallarla. Una vez que te conoces, es casi imposible escapar. Y si lo intentas, el precio puede llegar a ser muy alto. La huída te puede salir cara. Así que, al final, acabas conversando con el hombre que siempre va contigo. Porque, digan lo que digan, nadie puede escapar sin más. Más pronto o más tarde, &lt;/span&gt;&lt;a href="http://sites.google.com/site/soyleandro/vivirdelcuento/muchocuento/MC022_William_Wilson.pdf" style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif;"&gt;William Wilson&lt;/a&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif;"&gt; te da alcance.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-6679057695724082382?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/6679057695724082382/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=6679057695724082382' title='9 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/6679057695724082382'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/6679057695724082382'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2011/03/conocete-ti-mismo.html' title='Conócete a ti mismo'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>9</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-8124719692517153074</id><published>2011-03-09T13:42:00.005+01:00</published><updated>2011-12-07T09:44:07.227+01:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Banda Sonora'/><title type='text'>Es bueno que haga frío</title><content type='html'>&lt;div style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Y ahora que el invierno parece estar por la labor de irse, tal vez no sea mala idea recordarlo: a veces, es bueno que haga frío. Porque sólo cuando hace frío ahí fuera pueden escucharse cosas como esta. Sólo cuando hace frío ahí fuera... baby&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;object classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" height="205" id="gsPlaylist5015342614" name="gsPlaylist5015342614" width="350"&gt;&lt;param name="movie" value="http://grooveshark.com/widget.swf" /&gt;&lt;param name="wmode" value="window" /&gt;&lt;param name="allowScriptAccess" value="always" /&gt;&lt;param name="flashvars" value="hostname=cowbell.grooveshark.com&amp;playlistID=50153426&amp;bbg=cc0000&amp;bth=cc0000&amp;pfg=cc0000&amp;lfg=cc0000&amp;bt=FFFFFF&amp;pbg=FFFFFF&amp;pfgh=FFFFFF&amp;si=FFFFFF&amp;lbg=FFFFFF&amp;lfgh=FFFFFF&amp;sb=FFFFFF&amp;bfg=c2c2c2&amp;pbgh=c2c2c2&amp;lbgh=c2c2c2&amp;sbh=c2c2c2&amp;p=0" /&gt;&lt;!--[if !IE]&gt;--&gt;&lt;object type="application/x-shockwave-flash" data="http://grooveshark.com/widget.swf" width="350" height="205"&gt;&lt;param name="wmode" value="window" /&gt;&lt;param name="allowScriptAccess" value="always" /&gt;&lt;param name="flashvars" value="hostname=cowbell.grooveshark.com&amp;playlistID=50153426&amp;bbg=cc0000&amp;bth=cc0000&amp;pfg=cc0000&amp;lfg=cc0000&amp;bt=FFFFFF&amp;pbg=FFFFFF&amp;pfgh=FFFFFF&amp;si=FFFFFF&amp;lbg=FFFFFF&amp;lfgh=FFFFFF&amp;sb=FFFFFF&amp;bfg=c2c2c2&amp;pbgh=c2c2c2&amp;lbgh=c2c2c2&amp;sbh=c2c2c2&amp;p=0" /&gt;&lt;span&gt;&lt;a href="http://grooveshark.com/playlist/Baby+It+s+Cold+Outside/50153426" title="Baby it's cold outside by Leandro on Grooveshark"&gt;Baby it's cold outside by Leandro on Grooveshark&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/object&gt;&lt;!--&lt;![endif]--&gt;&lt;/object&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-8124719692517153074?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/8124719692517153074/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=8124719692517153074' title='14 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/8124719692517153074'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/8124719692517153074'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2011/03/es-bueno-que-haga-frio.html' title='Es bueno que haga frío'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>14</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-2316341243345673786</id><published>2011-03-02T14:48:00.001+01:00</published><updated>2011-03-03T08:36:06.157+01:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Banda Sonora'/><title type='text'>Estrellas abandonadas en un desván</title><content type='html'>&lt;div style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif; text-align: justify;"&gt;Yo soy una buena canción, creo. O no del todo mala, al menos. Lo que pasa es que al tipo que me escribió le faltó paciencia. O ambición. O tiempo. O un poco de todo eso. El caso es que se marchó y me dejó aquí, con otro montón de canciones, abandonada dentro de un viejo baúl que a su vez dejó abandonado en un viejo cuarto trastero. Yo creo que soy mejor que las otras canciones, pero cada una de ellas piensa exactamente eso de sí misma, así que no me atrevo a afirmarlo de forma categórica. Pero me parece que soy una buena canción, de eso estoy casi segura. Y por eso sigo aquí, esperando que alguien me encuentre un poco por casualidad, un poco por instinto, y me ponga en manos de otro músico. A ser posible, de un músico con talento y renombre. De alguien que descubra mis virtudes ocultas, que ponga música a mis palabras. Alguien que me dé un buen final y una larga vida. La vida más larga que una canción puede desear. Una vida que vaya mucho más allá que la del tipo que me escribió. Y que la de quien me haya de encontrar. Y que la del músico que me dé voz. Y que la tuya.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;object height="205" width="350"&gt; &lt;param name="movie" value="http://listen.grooveshark.com/widget.swf" /&gt;&lt;param name="wmode" value="window" /&gt;&lt;param name="allowScriptAccess" value="always" /&gt;&lt;param name="flashvars" value="hostname=cowbell.grooveshark.com&amp;widgetID=23405980&amp;style=metal&amp;bbg=cc0000&amp;bfg=cccccc&amp;bt=FFFFFF&amp;bth=cc0000&amp;pbg=FFFFFF&amp;pbgh=cccccc&amp;pfg=cc0000&amp;pfgh=FFFFFF&amp;si=FFFFFF&amp;lbg=FFFFFF&amp;lbgh=cccccc&amp;lfg=cc0000&amp;lfgh=FFFFFF&amp;sb=FFFFFF&amp;sbh=cccccc&amp;p=0" /&gt;&lt;embed src="http://listen.grooveshark.com/widget.swf" type="application/x-shockwave-flash" width="350" height="205" flashvars="hostname=cowbell.grooveshark.com&amp;widgetID=23405980&amp;style=metal&amp;bbg=cc0000&amp;bfg=cccccc&amp;bt=FFFFFF&amp;bth=cc0000&amp;pbg=FFFFFF&amp;pbgh=cccccc&amp;pfg=cc0000&amp;pfgh=FFFFFF&amp;si=FFFFFF&amp;lbg=FFFFFF&amp;lbgh=cccccc&amp;lfg=cc0000&amp;lfgh=FFFFFF&amp;sb=FFFFFF&amp;sbh=cccccc&amp;p=0" allowScriptAccess="always" wmode="window" /&gt;&lt;/object&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: left;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-2316341243345673786?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/2316341243345673786/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=2316341243345673786' title='12 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/2316341243345673786'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/2316341243345673786'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2011/03/estrellas-abandonadas-en-un-desvan.html' title='Estrellas abandonadas en un desván'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>12</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-8589623677131023148</id><published>2011-02-22T09:22:00.000+01:00</published><updated>2011-02-22T09:22:06.874+01:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Ahí queda eso'/><title type='text'>No molestar</title><content type='html'>&lt;div style="font-family: Georgia,&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; text-align: justify;"&gt;Por favor, padre, deja dormir al futuro como se merece. Pues si se lo despierta antes de tiempo, lo único que se consigue es un presente dormido.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif; text-align: right;"&gt;Franz Kafka&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif;"&gt;en &lt;i&gt;Diarios &lt;/i&gt;(febrero 1911)&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-8589623677131023148?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/8589623677131023148/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=8589623677131023148' title='12 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/8589623677131023148'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/8589623677131023148'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2011/02/no-molestar.html' title='No molestar'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>12</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-1137598123584693416</id><published>2011-02-06T22:07:00.000+01:00</published><updated>2011-02-06T22:07:34.922+01:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Mucho cuento'/><title type='text'>Música para vecinos</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif;"&gt;Hay gente a la que le molesta. Y les comprendo. Cualquier sonido no deseado puede perturbar el estudio, la siesta, la lectura o una suave sesión de caricias furtivas. O varias de estas actividades al mismo tiempo.&amp;nbsp; &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif;"&gt;Pasé por ese rechazo durante una larga, larguísima temporada, cuando preparaba oposiciones. La habitación que mis padres prepararon con cariño para cuidar al máximo mi concentración daba a un patio interior, y cualquier sonido que entraba por la ventana me molestaba, me exasperaba hasta la más grotesca comicidad. Recuerdo algunas de mis desmedidas reacciones. Vivíamos en el cuarto izquierda. El hijo mayor del tercero derecha hacía gala de su pasión por la ópera, esa curiosa rama del arte con la que al cabo del tiempo, según tengo entendido, llegó a ganarse la vida. Las niñas del segundo derecha, a las que la crisis de los primeros noventa llevó a otro edificio, en otro barrio, tan rápido como las había traído el boom inmobiliario de los últimos ochenta, hacían sonar a los Hombres G hasta ahogar el Tannhäuser. Y yo trataba de ahogarlos, a los dos, a Wagner y a David Summers, a base de alaridos que hacían retumbar en el patio mis airadas protestas y mi santa indignación. O recriminaba su inocente melomanía lanzando garbanzos, huesos de albaricoque o cortezas de mandarina contra sus respectivas ventanas. O fijaba carteles reprobatorios en el ascensor. Reprobatorios, y lo que es peor, terriblemente pedantes. Imperdonable. Y eso es sólo una muestra de las diversas neurosis y psicopatías por las que suele verse afectado cualquier opositor que se precie de serlo. O de haberlo sido. Tal vez merezca la pena volver sobre esas manifestaciones de demencia prematura otro día, desde la perspectiva que suele proporcionar un poco de tiempo. O mucho. Eso, siempre y cuando no lo impida mi hipertrofiado sentido del ridículo.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif;" /&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif;"&gt;Pero eso fue solo una etapa. Desde siempre ―desde muchísimo antes, desde que era muy pequeño, y también después, cuando me libré de aquel infierno― recuerdo con agrado la música que se colaba por los patios interiores. La tengo asociada, sobre todo, a larguísimas y perezosas tardes de verano. De primavera, a veces. Transistores, radiocasetes, televisores y vinilos hacían sonar melodías que yo no había elegido, que no siempre conocía, y que muchas veces ni siquiera me gustaban, pero que me transportaban a otros pisos, a otras habitaciones, a otros mundos.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;br style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif;" /&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif;"&gt;Y sí, comprendo que puede resultar molesta. Sé que no siempre es bien recibida. Pero no hay peligro: los aislamientos de PVC, el aire acondicionado que mantiene cerradas nuestras ventanas cuando el calor amenaza, los auriculares, el emepetrés y otros inventos del maligno, e incluso, por qué no decirlo, la progresiva desaparición de los patios interiores en la moderna arquitectura residencial, le ponen freno. La están matando. Además, esa música casi siempre parece ir hacia arriba, como el humo, como los olores, como el aire caliente, y ahora que vivo en un primero se han reducido notablemente las posibilidades de volver a escucharla. Y cómo la echo de menos a veces, incluso &lt;/span&gt;&lt;a href="http://sites.google.com/site/soyleandro/vivirdelcuento/muchocuento/MC021_Chopin_invierno.pdf" style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif;"&gt;en invierno&lt;/a&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif;"&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-1137598123584693416?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/1137598123584693416/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=1137598123584693416' title='46 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/1137598123584693416'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/1137598123584693416'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2011/02/musica-para-vecinos.html' title='Música para vecinos'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>46</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-432576275970191468</id><published>2010-12-13T19:15:00.000+01:00</published><updated>2010-12-13T19:15:03.661+01:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Banda Sonora'/><title type='text'>A por ellos</title><content type='html'>&lt;div style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Aún no se me ha pasado el susto de que mi hija cumpliese  catorce años, y viene mi hijo con la ocurrencia de alcanzar la docena.  Necesito un respiro. Y aunque siempre habrá quien piense que han sido  (que hemos sido, en realidad) arrojados a este mundo como un perro sin  hueso, yo prefiero seguir viéndolos cabalgar a lomos de su propia  vida, como jinetes en la tormenta. Y que dure.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif; font-size: small;"&gt;&lt;embed bgcolor="cccccc" border="0" flashvars="mycolor=cccccc&amp;amp;mycolor2=707070&amp;amp;mycolor3=cc0000&amp;amp;autoplay=false&amp;amp;rand=0&amp;amp;f=4&amp;amp;vol=100&amp;amp;pat=0&amp;amp;grad=false" height="182" name="myflashfetish" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" quality="high" salign="TL" src="http://assets.mixpod.com/swf/mp3/mixpod.swf?myid=73568624&amp;amp;path=2010/12/13" style="height: 182px; visibility: visible; width: 410px;" type="application/x-shockwave-flash" width="410" wmode="window"&gt;&lt;/embed&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt; &lt;a href="http://www.mixpod.com/playlist/73568624"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href="http://mixpod.com/"&gt;&lt;/a&gt; &lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-432576275970191468?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/432576275970191468/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=432576275970191468' title='24 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/432576275970191468'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/432576275970191468'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2010/12/por-ellos.html' title='A por ellos'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>24</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-3672874648438816708</id><published>2010-11-30T17:28:00.000+01:00</published><updated>2010-11-30T17:28:12.606+01:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Banda Sonora'/><title type='text'>Buenas notas y días mejores</title><content type='html'>&lt;div style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Sobresaliente alto. En matemáticas. En física. Y en química. En geografía. En historia. Y en historias diversas. En literatura. En lengua. En humanidades varias. Y en música, claro. O el día de la Región de Murcia. Y el de La Rioja. El día del Geólogo en Argentina y el de la Unidad de Todas las Razas en los Estados Unidos de América. Toma ya. San Efrén, San Primo, San Feliciano, San Ricardo, San Columbo, San Vicente, Santa Amada, Santa Pelagia y Beatos José de Anchieta y Ana María Taigi. El óbito de Charles Dickens. El cumpleaños de Curzio Malaparte. El debut cinematográfico del pato Donald. O el aquel día que. Que sí, que esto aún no se ha acabado. Que habrá más.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;embed bgcolor="e0e0e0" border="0" flashvars="mycolor=e0e0e0&amp;amp;mycolor2=707070&amp;amp;mycolor3=cc0000&amp;amp;autoplay=false&amp;amp;rand=0&amp;amp;f=4&amp;amp;vol=100&amp;amp;pat=0&amp;amp;grad=false" height="125" name="myflashfetish" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" quality="high" salign="TL" src="http://assets.mixpod.com/swf/mp3/mixpod.swf?myid=72449324&amp;amp;path=2010/11/26" style="height: 125px; visibility: visible; width: 410px;" type="application/x-shockwave-flash" width="410" wmode="window"&gt;&lt;/embed&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-3672874648438816708?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/3672874648438816708/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=3672874648438816708' title='12 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/3672874648438816708'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/3672874648438816708'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2010/11/buenas-notas-y-dias-mejores.html' title='Buenas notas y días mejores'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>12</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-433352466412786356</id><published>2010-11-16T13:58:00.000+01:00</published><updated>2010-11-16T13:58:21.377+01:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Historias mínimas'/><title type='text'>Como anillo al dedo</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif;"&gt;Volvió a mirar el precio. Eran dos meses de sueldo. Luego miró a la vendedora y dijo las palabras mágicas: me lo llevo. Era barato. Al fin y al cabo, ¿qué podía pagar con dos sueldos? El alquiler, la manutención básica y tres cafés. O ese anillo. Era perfecto. Mientras pagaba, solo pensó en lo bien que quedaría en el dedo de Luisa. Y al llegar a casa, no pudo esperar más. Abrió el congelador, sacó el paquete y retiró el papel de aluminio. No se había equivocado: era perfecto&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-433352466412786356?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/433352466412786356/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=433352466412786356' title='30 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/433352466412786356'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/433352466412786356'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2010/11/como-anillo-al-dedo.html' title='Como anillo al dedo'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>30</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-7012564738015303417</id><published>2010-11-10T13:49:00.006+01:00</published><updated>2011-06-08T14:39:20.946+02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Qué cosas'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Banda Sonora'/><title type='text'>Eso se avisa, hombre</title><content type='html'>&lt;div style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;No fui testigo presencial, pero cuánto hubiera dado por serlo. Lo supe por mi amigo Cristóbal hace un par de años, y me dio tanta envidia que casi podría decir que hubiera preferido no saberlo. Pero sería mentira, por supuesto. Está claro que prefiero haberlo sabido.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Cristóbal hacía 3º de BUP o COU. Eso fue tres, cuatro… tal vez cinco años antes de que lo hiciese yo. Pongamos que corría el año 1979.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Viola Wills paseaba su versión del &lt;i&gt;Gonna Get Along Without Ya Now&lt;/i&gt; con notable éxito. Algo más que notable, en realidad. Todavía anda por casa mi pequeño vinilo de 45 rpm.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Los cómics de Marvel se editaban en blanco y negro. Y eran sólo para adultos. Y hasta poco antes, oficialmente adulto sólo era el que había cumplido veintiún años. Así que la única forma de tener acceso a las aventuras de Spiderman era acudir al mercado clandestino. Eduardo Montoro y yo íbamos casi todos los sábados a una siniestra portería en la Plaza de Romea. Allí, en una habitación interior, oscura, cerrada, el portero tenía oculto un pequeño negocio de intercambio y venta de tebeos de segunda mano. Economía sumergida, lo llamarían hoy. A peseta el cambio y a duro la adquisición, te llevabas escondido en la cazadora uno o dos viejos comics gastados sin que el portero-librero te preguntase la edad. Para qué. Por lo general, con once o doce años no había confusión posible. Hace ya muchos años que desapareció aquél edificio, con su portería, su portero y su kiosco clandestino. Incluso Eduardo se marchó sin haber tenido tiempo apenas de ser adulto. Menos mal que no tuvo que esperar hasta ser mayor para luchar contra Kingping, el Duendecillo verde o el Doctor Octopus. Y vencerles, claro.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;No existía, o no se conocía por esta parte del mundo, la clasificación X. Aquí lo que se empezaba a estrenar eran películas clasificadas S. Se advierte al público que este filme por sus imágenes, temática o contenido puede herir la sensibilidad del espectador. Para que os hagáis una idea, clasificadas S fueron Calígula, La Naranja Mecánica, El Último Tango en París o la primera entrega de Mad Max. Si me apuráis, una broma al lado de algunas series y programas emitidos hoy en horarios de máxima audiencia. En Murcia, estas películas sólo se estrenaban en el Cine Rosi, al que el signo de los tiempos convirtió primero en un club deportivo con pistas de squash, y luego no sé en qué. Ni siquiera sé si sigue en pie.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Por supuesto, Internet no existía siquiera en la mente más privilegiada del más preclaro creador de ciencia ficción literaria o cinematográfica. Nadie apostó por algo ni ligeramente parecido a lo que esta red ha llegado a ser.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;En estas circunstancias, no resulta difícil imaginar que entonces, y a nuestra edad, el sexo era una actividad que podríamos calificar, cuando menos, de exótica. Por las historias de mi abuelo sé que en los años veinte y treinta había mayor relajación de costumbres que en nuestros años de infancia. O eso, o yo no me enteraba de nada, cosa que no es del todo descartable. Al contrario. Pero estoy casi seguro es de que no era frecuente tener una experiencia sexual razonablemente seria a los dieciséis o diecisiete años. Al menos, insisto, en el entorno en el que nos movíamos, que no era precisamente de costumbres revolucionarias.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;De manera que es preciso un pequeño esfuerzo imaginativo para ponerse en situación, para comprender bien el alcance de esa frase en ese preciso instante. Sólo una frase. Sólo un instante. Estamos a finales de los setenta, insisto; todavía hay quien no se termina de creer que Franco ha muerto. Y en un colegio religioso. Muy religioso. En clase. Silencio sepulcral. El severo profesor de religión habla de la castidad y explica que se debe… mejor dicho, exige que se llegue virgen al matrimonio. Desde el fondo del aula, desde los últimos pupitres, una exclamación rompe la calma. Lo rompe todo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif; text-align: justify;"&gt;&lt;i&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;¡Coño, haberlo dicho antes! &lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Impagable. Sé que mis antiguos compañeros de colegio, si andan por ahí, lo entenderán.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;object height="205" width="350"&gt;&lt;param name="movie" value="http://grooveshark.com/widget.swf" /&gt;&lt;param name="wmode" value="window" /&gt;&lt;param name="allowScriptAccess" value="always" /&gt;&lt;param name="flashvars" value="hostname=cowbell.grooveshark.com&amp;playlistID=54294273&amp;bbg=cc0000&amp;bth=cc0000&amp;pfg=cc0000&amp;lfg=cc0000&amp;bt=FFFFFF&amp;pbg=FFFFFF&amp;pfgh=FFFFFF&amp;si=FFFFFF&amp;lbg=FFFFFF&amp;lfgh=FFFFFF&amp;sb=FFFFFF&amp;bfg=cccccc&amp;pbgh=cccccc&amp;lbgh=cccccc&amp;sbh=cccccc&amp;p=0" /&gt;&lt;embed src="http://grooveshark.com/widget.swf" type="application/x-shockwave-flash" width="350" height="205"flashvars="hostname=cowbell.grooveshark.com&amp;playlistID=54294273&amp;bbg=cc0000&amp;bth=cc0000&amp;pfg=cc0000&amp;lfg=cc0000&amp;bt=FFFFFF&amp;pbg=FFFFFF&amp;pfgh=FFFFFF&amp;si=FFFFFF&amp;lbg=FFFFFF&amp;lfgh=FFFFFF&amp;sb=FFFFFF&amp;bfg=cccccc&amp;pbgh=cccccc&amp;lbgh=cccccc&amp;sbh=cccccc&amp;p=0" allowScriptAccess="always" wmode="window" /&gt;&lt;/object&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-7012564738015303417?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/7012564738015303417/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=7012564738015303417' title='16 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/7012564738015303417'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/7012564738015303417'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2010/11/eso-se-avisa-hombre.html' title='Eso se avisa, hombre'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>16</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-3432182687321098484</id><published>2010-11-02T20:24:00.003+01:00</published><updated>2010-11-03T08:29:43.152+01:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Mucho cuento'/><title type='text'>Últimas voluntades</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif;"&gt;En las fechas que corren, es raro que no se plantee la cuestión. ¿Qué quiero que se haga con mis restos cuando sean sólo eso, restos? Mis ancianas y venerables tías se hicieron construir un panteón familiar en un lugar alto y soleado del cementerio; un panteón en el que desde hace unos años por fin reposan mis abuelos, sobre cuyo traslado y sus pormenores me reservo el derecho a escribir unas líneas cualquier día de éstos. Para algo ha de servirme la condición de depositario de marrones familiares diversos. Mi suegro quiere que esparzan sus cenizas por su finca; mi padre, por una finca que fue suya. Mi madre sigue investigando si la cremación es compatible con la anunciada resurrección de los muertos. Mi cuñada pretende que pongamos sus cenizas en el salón, en una repisa o sobre la tele, con una leyenda que rece «Estoy hecha polvo». Y a mi hermano le gustaría que en su funeral suene &lt;/span&gt;&lt;i style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif;"&gt;Devuélveme la vida&lt;/i&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif;"&gt;, a ser posible cantada por Malú. Hay gente para todo. Sí, podéis burlaros. Yo también lo hacía. Pero conforme se van cumpliendo años, se va uno dando cuenta de que la cuestión no deja de tener su importancia. Y su inminencia, todo hay que decirlo. Así que yo también he pensado lo que quiero que se haga con mis restos mortales, y una vez comprobado que no me dejarán esparcir mis pobres cenizas por el césped del estadio Santiago Bernabeu &lt;span style="font-size: x-small;"&gt;[nos ponemos de pie]&lt;/span&gt;, dejaré dispuesto que se me deposite en una urna cineraria, sobre una estantería del Bar Plaza, en Celanova, entre la botella azul de Bombay Saphire y un tercio de Estrella Galicia. «Aquí descansa Leandro, donde ya en vida estuvo descansando». Sí, lo sé, habría quedado mucho mejor si me hubiese llamado Fernando, pero me llamo como me llamo y eso tiene mal arreglo ya. Y de todas formas, pienso que esa rima asonante no viene del todo mal; es todo un ripio de azulejo de bar, muy apropiado para la finalidad perseguida. Antes de dejar las cosas así dispuestas necesitaré, huelga decirlo, el beneplácito mancomunado de Benito y Javi, o de Javi y Benito, que tanto monta, pero pienso que no habrá obstáculo insalvable que me impida obtenerlo, máxime si se tiene en cuenta que igualmente preveo disponer una manda testamentaria a su favor con el loable fin de que, en cada aniversario de mi nacimiento y de mi deceso, a eso de las siete de la tarde, se invite a una generosa ronda a los paisanos presentes en el establecimiento, a cambio tan sólo de un modesto responso y de la lectura de unos versos que aún tengo pendiente de seleccionar. Se admiten sugerencias al respecto. En todo caso, insisto: la cuestión tiene su importancia, y es conveniente dejar las cosas bien dispuestas para evitar desarreglos y equívocos. ¿Pueden evitarse, por cierto? Mucho me temo que no. Y eso es lo malo de todo esto: ser víctima de una &lt;/span&gt;&lt;a href="http://sites.google.com/site/soyleandro/vivirdelcuento/muchocuento/MC020_Confusion_macabra.pdf" style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif;"&gt;confusión macabra&lt;/a&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif;"&gt; y acabar en el bar equivocado. En el bar equivocado, en el mejor de los casos. Todo es susceptible de empeorar.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-3432182687321098484?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/3432182687321098484/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=3432182687321098484' title='45 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/3432182687321098484'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/3432182687321098484'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2010/11/ultimas-voluntades.html' title='Últimas voluntades'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>45</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-2796928044464657343</id><published>2010-09-24T18:58:00.002+02:00</published><updated>2010-09-24T19:00:36.193+02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Mucho cuento'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Diario de un escritor aficionado y perezoso'/><title type='text'>Delfines, fines, finales y puntos finales</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Posible ecuación imposible: el (supuesto) crecimiento del conjunto de los lectores conlleva un indeseable incremento del número de escritores. Pero el incremento del número de escritores comporta una disminución inversamente proporcional del conjunto de los lectores, cuyo límite tiende a cero. O algo así. Me parece que &lt;/span&gt;&lt;a style="font-family: trebuchet ms;" href="http://sites.google.com/site/soyleandro/vivirdelcuento/muchocuento/MC019_Fin_del_mundo_del_fin.pdf"&gt;alguien está intentando decirnos algo&lt;/a&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;. ¿No será mejor pensarlo dos veces? ¿O dos veces más? ¿No habrá llegado el momento de dejarlo estar de una vez?&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-2796928044464657343?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/2796928044464657343/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=2796928044464657343' title='27 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/2796928044464657343'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/2796928044464657343'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2010/09/delfines-fines-finales-y-puntos-finales.html' title='Delfines, fines, finales y puntos finales'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>27</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-8645898397588579675</id><published>2010-09-21T18:23:00.003+02:00</published><updated>2010-09-21T18:32:27.264+02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Banda Sonora'/><title type='text'>Ejercite su memoria</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style=";font-family:trebuchet ms;font-size:100%;"  &gt;Un programa doble con tu abuelo en el cine Rosales. Una fiesta de fin de curso, como protagonista o como espectador. Un atardecer en la carretera. Una noche solo en una solitaria habitación de hotel. El primer beso. O el último. Aunque parezca obvio, a veces lo perdemos de vista: los recuerdos sirven, entre otras cosas, para conjurar el olvido. Todos, los buenos y los malos&lt;/span&gt;.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;center&gt;&lt;p style="visibility: visible;"&gt;&lt;object type="application/x-shockwave-flash" data="http://assets.mixpod.com/swf/mp3/mixpod.swf" style="width: 410px; height: 130px;" height="130" width="410"&gt;&lt;param name="movie" value="http://assets.mixpod.com/swf/mp3/mixpod.swf"&gt;&lt;param name="quality" value="high"&gt;&lt;param name="scale" value="noscale"&gt;&lt;param name="salign" value="TL"&gt;&lt;param name="wmode" value="transparent"&gt;&lt;param name="flashvars" value="myid=67408584&amp;amp;path=2010/09/21&amp;amp;mycolor=cccccc&amp;amp;mycolor2=707070&amp;amp;mycolor3=333333&amp;amp;autoplay=false&amp;amp;rand=0&amp;amp;f=4&amp;amp;vol=100&amp;amp;pat=0&amp;amp;grad=false"&gt;&lt;/object&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.mixpod.com/playlist/67408584"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href="http://mixpod.com/"&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;/center&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-8645898397588579675?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/8645898397588579675/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=8645898397588579675' title='6 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/8645898397588579675'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/8645898397588579675'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2010/09/ejercite-su-memoria.html' title='Ejercite su memoria'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>6</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-8694565341068603313</id><published>2010-09-12T11:03:00.004+02:00</published><updated>2010-09-13T10:17:40.877+02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Mucho cuento'/><title type='text'>Mala comida y raciones pequeñas</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;¿Quién conoce de verdad el sentido de la vida? Aparte de &lt;/span&gt;&lt;a style="font-family: trebuchet ms;" href="http://www.youtube.com/watch?v=hcuQOhiK9T4" target="_blank"&gt;ellos&lt;/a&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;, claro. O de &lt;/span&gt;&lt;a style="font-family: trebuchet ms;" href="http://www.youtube.com/watch?v=HmRfK9huDvQ" target="_blank"&gt;él&lt;/a&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;. La mayoría de nosotros, sin embargo, no termina de aclararse con este asunto. O no del todo. Demasiadas preguntas. ¿Quiénes somos? ¿De dónde venimos? ¿Hacia dónde vamos? ¿Existe Dios? Puede que ésta sea la pregunta clave. Yo creo que sí, pero… ¿cómo saberlo? ¿Cómo estar absolutamente seguro? Y sobre todo, ¿cómo encontrarlo? Puedes valerte de la teología. También puedes recurrir a la oración. O confiar en la fe. Y si nada de eso funciona, puedes contratar un buen detective. Más que nada, &lt;/span&gt;&lt;a style="font-family: trebuchet ms;" href="http://sites.google.com/site/soyleandro/vivirdelcuento/muchocuento/MC018_El_gran_jefe.pdf"&gt;para acabar de una vez por todas con las dudas&lt;/a&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-8694565341068603313?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/8694565341068603313/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=8694565341068603313' title='13 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/8694565341068603313'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/8694565341068603313'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2010/09/mala-comida-y-raciones-pequenas.html' title='Mala comida y raciones pequeñas'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>13</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-8890360908564082585</id><published>2010-09-06T19:44:00.003+02:00</published><updated>2010-09-06T19:48:40.916+02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Banda Sonora'/><title type='text'>Para músicos, actores y exégetas en general</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style=";font-family:trebuchet ms;font-size:100%;"  &gt;Una partitura. Una canción. Un papel protagonista. O secundario. Los sueños. Las señales. Los síntomas. Los resultados de una encuesta. Las cifras macroeconómicas. Un texto. Un texto sagrado. Una frase. Una palabra. Un gesto. Una situación. Casi todo es interpretable. La cuestión es no interpretarlo mal.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;center&gt;&lt;p style="visibility: visible;"&gt;&lt;object type="application/x-shockwave-flash" data="http://assets.mixpod.com/swf/mp3/mixpod.swf" style="width: 410px; height: 182px;" width="410" height="182"&gt;&lt;param name="movie" value="http://assets.mixpod.com/swf/mp3/mixpod.swf"&gt;&lt;param name="quality" value="high"&gt;&lt;param name="scale" value="noscale"&gt;&lt;param name="salign" value="TL"&gt;&lt;param name="wmode" value="transparent"&gt;&lt;param name="flashvars" value="myid=66115431&amp;amp;path=2010/09/06&amp;amp;mycolor=cccccc&amp;amp;mycolor2=707070&amp;amp;mycolor3=333333&amp;amp;autoplay=false&amp;amp;rand=0&amp;amp;f=4&amp;amp;vol=100&amp;amp;pat=0&amp;amp;grad=false"&gt;&lt;/object&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.mixpod.com/playlist/66115431"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href="http://mixpod.com/"&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;/center&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-8890360908564082585?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/8890360908564082585/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=8890360908564082585' title='12 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/8890360908564082585'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/8890360908564082585'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2010/09/para-musicos-actores-y-exegetas-en.html' title='Para músicos, actores y exégetas en general'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>12</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-3281346581572326023</id><published>2010-08-27T18:25:00.004+02:00</published><updated>2010-08-27T18:38:54.256+02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Ahí queda eso'/><title type='text'>Deprisa, deprisa</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family: georgia;"&gt;Mi padre se dedicó a ellos, sin embargo, con la mayor diligencia, avanzando paso a paso en cada línea, con el mismo cuidado y circunspección (aunque no cabe decir que con el mismo concepto religioso) que el que utilizara Juan de la Casa, el Arzobispo de Benevento, cuando compuso su &lt;span style="font-style: italic;"&gt;Galateo&lt;/span&gt;; para lo cual Su Eminencia de Benevento tardó casi cuarenta años; y cuando por fin quedó concluida su obra no era ni la mitad de grande ni de gorda que el almanaque de Rider. Cualquier mortal pensaría entonces que el santo varón se había pasado el tiempo atusándose los bigotes o jugando al &lt;span style="font-style: italic;"&gt;primero&lt;/span&gt; con su capellán, sin llegar a conocer la verdadera causa de la lentitud; pero vale la pena explicárselo al mundo, aunque sólo sea para animar a los escasos mortales que escriben no tanto para ganarse el sustento cuanto para ganarse la fama.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family: georgia;"&gt;Bien sé que si Juan de la Casa, el Arzobispo de Benevento por cuya memoria (a pesar de su &lt;span style="font-style: italic;"&gt;Galateo&lt;/span&gt;) siento el mayor respeto, hubiera sido un clérigo de poca monta, duro de mollera y demás, él y su &lt;span style="font-style: italic;"&gt;Galateo&lt;/span&gt; habrían podido durar lo mismo que Matusalén, que por mí su caso no habría valido un paréntesis en mi libro.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family: georgia;"&gt;Pero resulta que es precisamente todo lo contrario: Juan de la Casa fue un hombre genial, de gran imaginación; y sin embargo y a pesar de esas ventajas con que le favoreciera la naturaleza y que habrían debido hacerle volar a él y su &lt;span style="font-style: italic;"&gt;Galateo&lt;/span&gt;, se encontraba al propio tiempo impotente para avanzar a mayor velocidad de una línea y media en día de verano: esa falta de ligereza le venía a Su Eminencia de una opinión que le afligía, y era que tenía el convencimiento de que cuando un cristiano se ponía a escribir un libro (máxime cuando no lo hacía para sí) con intención y propósito, &lt;span style="font-style: italic;"&gt;bona fide&lt;/span&gt;, de imprimirlo y publicarlo, sus primeros pensamientos estaban siempre inspirados por las tentaciones del Malo. Eso cuando se trataba de escritores ordinarios, que si el escritor era un personaje venerable y encumbrado, ya fuera eclesiástico u hombre de Estado, en cuanto tomaba la pluma entre los dedos, todos los demonios del infierno acudían a sobornarle y seducirle. En cuanto llegaban, se acabó: todo pensamiento, desde el primero hasta el último, se hacía capcioso; por bueno y honesto que fuera; lo mismo daba; bajo cualquier color o aspecto que se presentara a la imaginación, seguía siendo un golpe asestado por uno de ellos, y contra el cual había que ponerse en guardia. Así pues, la vida del escritor, aunque a él se le antoje lo contrario, no consiste tanto en &lt;span style="font-style: italic;"&gt;componer&lt;/span&gt; como en &lt;span style="font-style: italic;"&gt;luchar&lt;/span&gt;; y la prueba que ha de superar, como la de cualquier militante de la tierra, consiste no tanto en tener más o menos ingenio o talento, sino en saber resistir.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;div style="text-align: right; font-family: trebuchet ms;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;Laurence Sterne&lt;br /&gt;en &lt;span style="font-style: italic;"&gt;Vida y opiniones de Tristram Shandy, caballero&lt;/span&gt; (1759-1767)&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-3281346581572326023?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/3281346581572326023/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=3281346581572326023' title='5 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/3281346581572326023'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/3281346581572326023'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2010/08/deprisa-deprisa.html' title='Deprisa, deprisa'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>5</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-4240802001020626783</id><published>2010-07-27T16:54:00.005+02:00</published><updated>2011-06-14T17:38:51.653+02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Banda Sonora'/><title type='text'>¿O es que acaso hay alguien más aquí?</title><content type='html'>&lt;div style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Da igual cómo tengas los pies, que alguien comulgue con tus ruedas o si te han tumbado de una pedrada. Sólo eres un gigante cuando tienes que luchar contra tí mismo. Y a nadie le importa si ganas o si pierdes.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;object height="205" width="350"&gt;&lt;param name="movie" value="http://grooveshark.com/widget.swf" /&gt;&lt;param name="wmode" value="window" /&gt;&lt;param name="allowScriptAccess" value="always" /&gt;&lt;param name="flashvars" value="hostname=cowbell.grooveshark.com&amp;playlistID=55306377&amp;bbg=cc0000&amp;bth=cc0000&amp;pfg=cc0000&amp;lfg=cc0000&amp;bt=FFFFFF&amp;pbg=FFFFFF&amp;pfgh=FFFFFF&amp;si=FFFFFF&amp;lbg=FFFFFF&amp;lfgh=FFFFFF&amp;sb=FFFFFF&amp;bfg=cccccc&amp;pbgh=cccccc&amp;lbgh=cccccc&amp;sbh=cccccc&amp;p=0" /&gt;&lt;embed src="http://grooveshark.com/widget.swf" type="application/x-shockwave-flash" width="350" height="205"flashvars="hostname=cowbell.grooveshark.com&amp;playlistID=55306377&amp;bbg=cc0000&amp;bth=cc0000&amp;pfg=cc0000&amp;lfg=cc0000&amp;bt=FFFFFF&amp;pbg=FFFFFF&amp;pfgh=FFFFFF&amp;si=FFFFFF&amp;lbg=FFFFFF&amp;lfgh=FFFFFF&amp;sb=FFFFFF&amp;bfg=cccccc&amp;pbgh=cccccc&amp;lbgh=cccccc&amp;sbh=cccccc&amp;p=0" allowScriptAccess="always" wmode="window" /&gt;&lt;/object&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-4240802001020626783?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/4240802001020626783/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=4240802001020626783' title='25 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/4240802001020626783'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/4240802001020626783'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2010/07/o-es-que-acaso-hay-alguien-mas-aqui.html' title='¿O es que acaso hay alguien más aquí?'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>25</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-7650812570871036759</id><published>2010-06-28T20:00:00.004+02:00</published><updated>2010-06-28T20:18:49.880+02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Banda Sonora'/><title type='text'>El sueño de los escaparates</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Una tarde de principios de verano, a la sombra, junto a la piscina, contemplando la felicidad pasajera de los que vienen a ocupar nuestro lugar, y ahogando las emociones, intensas, contenidas, en un gintonic con hielo abundante y unas gotas de limón exprimido. O en ron añejo. O en whisky. O en lo que sea, pero con hielo. Siempre con hielo. Creo que eso es todo lo que podemos ser. Nada mejor. Nada más.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;center&gt;&lt;p style="visibility: visible;"&gt;&lt;object type="application/x-shockwave-flash" data="http://assets.mixpod.com/swf/mp3/mixpod.swf" style="width: 410px; height: 130px;" width="410" height="130"&gt;&lt;param name="movie" value="http://assets.mixpod.com/swf/mp3/mixpod.swf"&gt;&lt;param name="quality" value="high"&gt;&lt;param name="scale" value="noscale"&gt;&lt;param name="salign" value="TL"&gt;&lt;param name="wmode" value="transparent"&gt;&lt;param name="flashvars" value="myid=58842410&amp;amp;path=2010/06/28&amp;amp;mycolor=cccccc&amp;amp;mycolor2=707070&amp;amp;mycolor3=333333&amp;amp;autoplay=false&amp;amp;rand=0&amp;amp;f=4&amp;amp;vol=100&amp;amp;pat=0&amp;amp;grad=false"&gt;&lt;/object&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.mixpod.com/playlist/58842410"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href="http://mixpod.com/"&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;/center&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-7650812570871036759?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/7650812570871036759/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=7650812570871036759' title='59 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/7650812570871036759'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/7650812570871036759'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2010/06/el-sueno-de-los-escaparates.html' title='El sueño de los escaparates'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>59</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-5319880126736381725</id><published>2010-06-24T18:15:00.002+02:00</published><updated>2010-06-24T18:19:07.560+02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Mucho cuento'/><title type='text'>Cuando las cosas se hacen por principios</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Un día decides ser tú mismo y llevar esa máxima hasta sus últimas consecuencias. Y contra todo pronóstico, las cosas te van bien. Se podría decir, incluso, que muy bien. Haces fortuna. Pero, ¿qué fortuna es suficiente para ti? ¿Qué fortuna es suficiente para nadie? Quieres más. Te metes con tus colegas en una espiral de créditos que ninguna de vuestras grandes corporaciones puede cobrar ni pagar. Falseas el valor de tus activos con tasaciones de ciencia ficción. Juegas con el dinero de los demás y te quedas una parte a comisión. Y ahora, cuando las cosas van mal, todos te señalan. ¿Por qué? ¿Qué has hecho tú para merecer semejante descrédito? Al fin y al cabo, tú sólo luchabas para liberar a los hombres de los múltiples yugos que los oprimen, como el buen anarquista que eres; &lt;a href="http://sites.google.com/site/soyleandro/vivirdelcuento/muchocuento/MC017_Banquero_anarquista.pdf"&gt;el único anarquista auténtico&lt;/a&gt; que, en el fondo, siempre has sido y sigues siendo.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-5319880126736381725?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/5319880126736381725/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=5319880126736381725' title='22 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/5319880126736381725'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/5319880126736381725'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2010/06/cuando-las-cosas-se-hacen-por.html' title='Cuando las cosas se hacen por principios'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>22</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-1283403147821332271</id><published>2010-06-21T14:18:00.003+02:00</published><updated>2011-06-20T14:54:48.392+02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Banda Sonora'/><title type='text'>Agárrame ese fantasma</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: 100%;"&gt;&lt;span style="font-family: trebuchet ms;"&gt;Si nos ponemos a pensar, seguro que en la transición política encontramos más de uno. Y en la transición defensa-ataque también se me ocurren varios. Pero en esta transición del frenesí al sosiego, de la epilepsia a la narcolepsia, del ruido a las nueces, de la trepidación a la calma, de las guitarras a las voces. En esta transición, digo, ¿quién es el fantasma?&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;center&gt;&lt;object height="205" width="350"&gt;&lt;param name="movie" value="http://grooveshark.com/widget.swf" /&gt;&lt;param name="wmode" value="window" /&gt;&lt;param name="allowScriptAccess" value="always" /&gt;&lt;param name="flashvars" value="hostname=cowbell.grooveshark.com&amp;playlistID=55615036&amp;bbg=cc0000&amp;bth=cc0000&amp;pfg=cc0000&amp;lfg=cc0000&amp;bt=ffffff&amp;pbg=ffffff&amp;pfgh=ffffff&amp;si=ffffff&amp;lbg=ffffff&amp;lfgh=ffffff&amp;sb=ffffff&amp;bfg=cccccc&amp;pbgh=cccccc&amp;lbgh=cccccc&amp;sbh=cccccc&amp;p=0" /&gt;&lt;embed src="http://grooveshark.com/widget.swf" type="application/x-shockwave-flash" width="350" height="205" flashvars="hostname=cowbell.grooveshark.com&amp;playlistID=55615036&amp;bbg=cc0000&amp;bth=cc0000&amp;pfg=cc0000&amp;lfg=cc0000&amp;bt=ffffff&amp;pbg=ffffff&amp;pfgh=ffffff&amp;si=ffffff&amp;lbg=ffffff&amp;lfgh=ffffff&amp;sb=ffffff&amp;bfg=cccccc&amp;pbgh=cccccc&amp;lbgh=cccccc&amp;sbh=cccccc&amp;p=0" allowScriptAccess="always" wmode="window" /&gt;&lt;/object&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/center&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-1283403147821332271?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/1283403147821332271/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=1283403147821332271' title='29 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/1283403147821332271'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/1283403147821332271'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2010/06/agarrame-ese-fantasma.html' title='Agárrame ese fantasma'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>29</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-3803071819427682294</id><published>2010-06-18T14:11:00.003+02:00</published><updated>2010-11-16T14:08:04.716+01:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Historias mínimas'/><title type='text'>Hoy las ciencias adelantan que es una barbaridad</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: 100%;"&gt;&lt;span style="font-family: trebuchet ms;"&gt;«Antes era mucho más entretenido. Te enterabas de todo: discusiones de familia, negocios, cosas de enamorados. Y ahora, nada», dijo uno.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size: 100%;"&gt;&lt;span style="font-family: trebuchet ms;"&gt;«Sí», contestó otro. «Cada vez cuesta más pillar una conversación por aquí»&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size: 100%;"&gt;&lt;span style="font-family: trebuchet ms;"&gt;«Mi abuelo incluso descifraba telegramas», dijo un tercero. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size: 100%;"&gt;&lt;span style="font-family: trebuchet ms;"&gt;«Eran otros tiempos», suspiró el cuarto.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size: 100%;"&gt;&lt;span style="font-family: trebuchet ms;"&gt;«Como sigamos así, la transmisión inalámbrica se va a cargar las pocas distracciones que nos quedan», aventuró el segundo.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size: 100%;"&gt;&lt;span style="font-family: trebuchet ms;"&gt;«Diga usted que sí», sentenció el primero.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size: 100%;"&gt;&lt;span style="font-family: trebuchet ms;"&gt;Pasó un camión que arrastraba un estruendo de catorce toneladas y más de mil kilómetros. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size: 100%;"&gt;&lt;span style="font-family: trebuchet ms;"&gt;«Yo, lo que no entiendo es la gracia que le ven al tendido eléctrico».&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size: 100%;"&gt;&lt;span style="font-family: trebuchet ms;"&gt;«Ni yo, la verdad».&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size: 100%;"&gt;&lt;span style="font-family: trebuchet ms;"&gt;Pasó el resto de la tarde.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size: 100%;"&gt;&lt;span style="font-family: trebuchet ms;"&gt;«Esto es un aburrimiento»&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size: 100%;"&gt;&lt;span style="font-family: trebuchet ms;"&gt;«Sí»&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size: 100%;"&gt;&lt;span style="font-family: trebuchet ms;"&gt;«Anda, vámonos ya»&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size: 100%;"&gt;&lt;span style="font-family: trebuchet ms;"&gt;Levantaron el vuelo y el cable experimentó una ligera sacudida.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-3803071819427682294?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/3803071819427682294/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=3803071819427682294' title='17 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/3803071819427682294'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/3803071819427682294'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2010/06/hoy-los-tiempos-adelantan-que-es-una.html' title='Hoy las ciencias adelantan que es una barbaridad'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>17</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-5620763626236833357</id><published>2010-06-15T14:09:00.001+02:00</published><updated>2010-06-15T14:09:52.321+02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Banda Sonora'/><title type='text'>Caminantes o caminados</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Entonces, ¿al andar se hace camino y se hace camino al andar, o es la vida la que te lleva por caminos raros? Supongo que esa es la cuestión. O una de las cuestiones. Y supongo que no es de las más sencillas. Parece que hará falta un ingeniero para resolverla. De caminos, por supuesto. Ustedes me disculparán este trozo averiado del día. Es que en mi barrio, al doblar la esquina, también hay un bar que se llama Las Vegas.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;center&gt;&lt;p style="visibility: visible;"&gt;&lt;object type="application/x-shockwave-flash" data="http://assets.mixpod.com/swf/mp3/mixpod.swf" style="width: 410px; height: 182px;" height="182" width="410"&gt;&lt;param name="movie" value="http://assets.mixpod.com/swf/mp3/mixpod.swf"&gt;&lt;param name="quality" value="high"&gt;&lt;param name="scale" value="noscale"&gt;&lt;param name="salign" value="TL"&gt;&lt;param name="wmode" value="transparent"&gt;&lt;param name="flashvars" value="myid=57429879&amp;amp;path=2010/06/15&amp;amp;mycolor=cccccc&amp;amp;mycolor2=707070&amp;amp;mycolor3=333333&amp;amp;autoplay=false&amp;amp;rand=0&amp;amp;f=4&amp;amp;vol=100&amp;amp;pat=0&amp;amp;grad=false"&gt;&lt;/object&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.mixpod.com/playlist/57429879"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href="http://mixpod.com/"&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;/center&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-5620763626236833357?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/5620763626236833357/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=5620763626236833357' title='22 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/5620763626236833357'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/5620763626236833357'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2010/06/caminantes-o-caminados.html' title='Caminantes o caminados'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>22</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-7993450783232142194</id><published>2010-06-10T13:31:00.002+02:00</published><updated>2010-06-10T13:34:27.403+02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Diario de un escritor aficionado y perezoso'/><title type='text'>Me lo acaban de volver a decir</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style=";font-family:trebuchet ms;font-size:100%;"  &gt;&lt;span style="font-style: italic;"&gt;«Holaaa, estamos llamando por mandato de MoviStar a los usuarios de Nokia 5800. ¿Dispone usted de este modelo de terminal, no es cierto?»&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=";font-family:trebuchet ms;font-size:100%;"  &gt;&lt;span style="font-style: italic;"&gt;«Sí»&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=";font-family:trebuchet ms;font-size:100%;"  &gt;&lt;span style="font-style: italic;"&gt;«¿Podría hacerle unas preguntas?»&lt;/span&gt;, el acariciador acento argentino me transporta al otro extremo de la línea, desde donde Valeria Mazza o Natalia Verbeke, qué menos, se dirigen a mí cómodamente recostadas en el sofá de su pieza.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=";font-family:trebuchet ms;font-size:100%;"  &gt;&lt;span style="font-style: italic;"&gt;«Sí, sí, por supuesto, faltaría más»&lt;/span&gt;, y aquí es donde aparece el hombre que todo hombre lleva dentro, ridículo donde los haya.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=";font-family:trebuchet ms;font-size:100%;"  &gt;&lt;span style="font-style: italic;"&gt;«¿Podría decirme su edad?»&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=";font-family:trebuchet ms;font-size:100%;"  &gt;&lt;span style="font-style: italic;"&gt;«Cuarenta y tres años»&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=";font-family:trebuchet ms;font-size:100%;"  &gt;&lt;span style="font-style: italic;"&gt;«Muy bien, señor. Hemos terminado. Muchas gracias. Que tenga usted un buen día»&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=";font-family:trebuchet ms;font-size:100%;"  &gt; Llamo la atención sobre el hecho de que ser viejo podría considerarse un grave inconveniente para que un tercero te pueda tomar, siquiera sea como consecuencia de su mal gusto o su escasa formación lectora, por una joven promesa de la literatura. Y no está de más que alguien nos lo recuerde de vez en cuando, no.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-7993450783232142194?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/7993450783232142194/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=7993450783232142194' title='24 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/7993450783232142194'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/7993450783232142194'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2010/06/me-lo-acaban-de-volver-decir.html' title='Me lo acaban de volver a decir'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>24</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-5189572803122714142</id><published>2010-06-08T17:40:00.004+02:00</published><updated>2011-12-30T13:54:24.575+01:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Banda Sonora'/><title type='text'>Dolor de cabeza</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: 100%;"&gt;&lt;span style="font-family: trebuchet ms;"&gt;Cuando los placeres de la carne se obstinan en parecer poco placenteros. Cuando no quieres ir al colegio. Cuando no quieres ir a trabajar. Cuando no quieres ir al colegio a trabajar. Cuando tratas de esquivar, a la desesperada y con un solo regate en dirección a la playa, a los otros doscientos diecisiete invitados a la Primera Comunión del hijo del director del departamento de marketing de la empresa en la que tu pareja estuvo trabajando hasta el mes de febrero. Cuando descubres por enésima vez, y por enésima vez demasiado tarde, que «¿tienes un minuto?» es sólo una pregunta retórica. Cuando no encuentras la punta por la que empezar a explicar tantas cosas. Cuando la vida te ha vuelto a ganar uno a cero en el descuento, o de penalty injusto, o por goleada, y al volver a casa intentas evitar a toda costa que se den cuenta. O cuando te duele de verdad, claro. Pero entonces ya no se lo cree nadie.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;object classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" height="205" id="gsPlaylist6549770566" name="gsPlaylist6549770566" width="350"&gt;&lt;param name="movie" value="http://grooveshark.com/widget.swf" /&gt;&lt;param name="wmode" value="window" /&gt;&lt;param name="allowScriptAccess" value="always" /&gt;&lt;param name="flashvars" value="hostname=cowbell.grooveshark.com&amp;playlistID=65497705&amp;bbg=cc0000&amp;bth=cc0000&amp;pfg=cc0000&amp;lfg=cc0000&amp;bt=FFFFFF&amp;pbg=FFFFFF&amp;pfgh=FFFFFF&amp;si=FFFFFF&amp;lbg=FFFFFF&amp;lfgh=FFFFFF&amp;sb=FFFFFF&amp;bfg=c2c2c2&amp;pbgh=c2c2c2&amp;lbgh=c2c2c2&amp;sbh=c2c2c2&amp;p=0" /&gt;&lt;object type="application/x-shockwave-flash" data="http://grooveshark.com/widget.swf" width="350" height="205"&gt;&lt;param name="wmode" value="window" /&gt;&lt;param name="allowScriptAccess" value="always" /&gt;&lt;param name="flashvars" value="hostname=cowbell.grooveshark.com&amp;playlistID=65497705&amp;bbg=cc0000&amp;bth=cc0000&amp;pfg=cc0000&amp;lfg=cc0000&amp;bt=FFFFFF&amp;pbg=FFFFFF&amp;pfgh=FFFFFF&amp;si=FFFFFF&amp;lbg=FFFFFF&amp;lfgh=FFFFFF&amp;sb=FFFFFF&amp;bfg=c2c2c2&amp;pbgh=c2c2c2&amp;lbgh=c2c2c2&amp;sbh=c2c2c2&amp;p=0" /&gt;&lt;span&gt;&lt;a href="http://grooveshark.com/playlist/Me+Duele+La+Cabeza/65497705" title="Me duele la cabeza by Leandro on Grooveshark"&gt;Me duele la cabeza by Leandro on Grooveshark&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/object&gt;&lt;/object&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-5189572803122714142?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/5189572803122714142/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=5189572803122714142' title='12 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/5189572803122714142'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/5189572803122714142'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2010/06/dolor-de-cabeza.html' title='Dolor de cabeza'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>12</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-8249294613483145381</id><published>2010-06-02T19:44:00.005+02:00</published><updated>2010-06-02T19:58:17.047+02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Qué cosas'/><title type='text'>Epílogo</title><content type='html'>&lt;div  style="text-align: justify;font-family:trebuchet ms;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:100%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;Es posible que Ritter, si es que se llama así, naciese en 1982, tres días antes de que la selección de la entonces República Federal de Alemania perdiera la final del Campeonato del Mundo de Fútbol frente a Italia, en Madrid, en el estadio Santiago Bernabeu. Quizá viva con Ebba, su novia, en un pequeño estudio alquilado. Y a lo mejor ya se han planteado tener hijos algún día, casarse, ser una familia. Si es así, probablemente su mayor preocupación sea comprar un piso más grande, tal vez una vivienda unifamiliar en alguna zona residencial. No es fácil en los tiempos que corren. A pesar de eso, hace unas semanas Ritter le dio un pellizco a sus modestos ahorros para comprarse un televisor LCD de última generación. Un lujo para ver al Bayern Munich, su equipo de toda la vida, jugar la final de la Liga de Campeones en el estadio Santiago Bernabeu contra el Inter de Milán. Volvieron a ganar los italianos.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div  style="text-align: justify;font-family:trebuchet ms;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:100%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div  style="text-align: justify;font-family:trebuchet ms;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:100%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;Cabe la posibilidad de que se llame Günter y haya sufrido un divorcio doloroso. De que Olga, su mujer, no hubiese soportado la tensión que conllevaba ese nuevo destino. El sueldo era mucho mejor, es cierto, pero no podía soportar la angustia y le dejó. Quizá Günter esté tratando de rehacer su vida junto a Frieda, una compañera de la Bundespolizei que está algo más habituada a esa clase de vida. No mucho, pero sí algo más. Rehacer su vida, así lo llama Günter. Como si la vida no se rehiciese ella sola cada día. Como si estuviese en su mano qué hacer con su propia vida y cuándo. Como si Günter no supiese que lo único que realmente tiene en su mano es deshacerla.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div  style="text-align: justify;font-family:trebuchet ms;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:100%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div  style="text-align: justify;font-family:trebuchet ms;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:100%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;Probablemente, Ullbrecht alcanzaría la mayoría de edad un par de semanas después de que cayese el Muro de la Vergüenza, en noviembre de 1989. En ese caso, es el mayor de los tres. Y entonces, quizá esté casado con Zelda y tenga tres hijos: Garin, Geert, y la pequeña Richelle, su ojito derecho. Vivió en la calle los días alegres de la reunificación, vio a sus padres sufrir los ajustes que vinieron después, llegó en el momento justo para disfrutar los años de prosperidad, y ahora contempla con preocupación el futuro de sus hijos. Siempre ha sido un hombre responsable. Para eso le educaron.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div  style="text-align: justify;font-family:trebuchet ms;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:100%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div  style="text-align: justify;font-family:trebuchet ms;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:100%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;En algún momento de su vida escolar, los tres habrán tenido que estudiar la Segunda Guerra Mundial. Causas, desarrollo y consecuencias. A la fuerza. Todos la hemos estudiado. Pero en Alemania la tienen que estudiar de otra forma, seguro. Es imposible que sea sólo un tema en el libro de historia de COU.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div  style="text-align: justify;font-family:trebuchet ms;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:100%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div  style="text-align: justify;font-family:trebuchet ms;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:100%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;Como buenos y respetables ciudadanos que son, es probable que hayan asistido por televisión a los actos conmemorativos del quincuagésimo aniversario del final de la Guerra. Y a los del quincuagésimo quinto. Y a los del sexagésimo. Habrán visto a muchos Presidentes extranjeros depositar coronas de flores en monumentos funerarios y a varios Papas rezar en antiguos campos de concentración. Y quién sabe, tal vez hayan visto llorar a alguno de sus abuelos.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div  style="text-align: justify;font-family:trebuchet ms;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:100%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div  style="text-align: justify;font-family:trebuchet ms;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:100%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;Lo que no podían saber es que, sesenta y cinco años después de la rendición, sesenta y cinco años y veinticuatro días si hemos de ser precisos, ellos iban a ser &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;a href="http://www.elpais.com/articulo/internacional/artificieros/muertos/Alemania/explotar/bomba/II/Guerra/Mundial/elpepuint/20100602elpepuint_2/Tes"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;los tres últimos héroes caídos&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:100%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt; de aquella Guerra.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-8249294613483145381?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/8249294613483145381/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=8249294613483145381' title='10 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/8249294613483145381'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/8249294613483145381'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2010/06/epilogo_02.html' title='Epílogo'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>10</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-2158996764013850602</id><published>2010-06-01T12:23:00.004+02:00</published><updated>2010-06-01T12:46:00.838+02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Banda Sonora'/><title type='text'>Abolladuras</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Choques. Golpes. Tropezones. Batacazos. Malas noches. Y peores amaneceres. Pasos atrás. Pequeños fracasos. O grandes. Y grandes pérdidas, porque todas las pérdidas son grandes, como todas las caídas son malas. Amenazas. Crisis. Un poco menos de esto. Bastante menos de aquello. ¿Y qué? Mi coche también está abollado y sigue andando. Mis hijos quieren que lo cambie por otro mejor, pero el caso es que sigue andando. A veces marcha atrás, otras hacia delante. Pero sigue andando. Lo importante es que el motor funcione. Y el Espíritu del Desagüe, que diga lo que quiera&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;center&gt;&lt;p style="visibility: visible;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;object type="application/x-shockwave-flash" data="http://assets.mixpod.com/swf/mp3/mixpod.swf" style="width: 410px; height: 182px;" height="182" width="410"&gt;&lt;param name="movie" value="http://assets.mixpod.com/swf/mp3/mixpod.swf"&gt;&lt;param name="quality" value="high"&gt;&lt;param name="scale" value="noscale"&gt;&lt;param name="salign" value="TL"&gt;&lt;param name="wmode" value="transparent"&gt;&lt;param name="flashvars" value="myid=54863647&amp;amp;path=2010/05/21&amp;amp;mycolor=cccccc&amp;amp;mycolor2=707070&amp;amp;mycolor3=333333&amp;amp;autoplay=false&amp;amp;rand=0&amp;amp;f=4&amp;amp;vol=100&amp;amp;pat=0&amp;amp;grad=false"&gt;&lt;/object&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="visibility: visible;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;a&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;/center&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-2158996764013850602?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/2158996764013850602/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=2158996764013850602' title='9 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/2158996764013850602'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/2158996764013850602'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2010/06/abolladuras.html' title='Abolladuras'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>9</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-1565338956705152356</id><published>2010-05-18T22:16:00.006+02:00</published><updated>2010-05-18T22:34:04.488+02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Diario de un escritor aficionado y perezoso'/><title type='text'>Un poco de orden, por favor</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;i&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:georgia;"&gt;Noche del cometa. He estado en compañía de Blei, su mujer y su hijo, a ratos me he oído a mí mismo desde mi propio interior, en ocasiones como si fuera el maullido de un gatito, pero qué se le va a hacer.&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:'trebuchet ms';"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:'trebuchet ms';"&gt;Hoy hace exactamente cien años que Fran Kafka escribió esto en su diario. Bueno, si hacemos caso al propio Kafka, hoy se cumplirían cien años y un día, porque él encabezó la entrada con la fecha &lt;/span&gt;&lt;i&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:'trebuchet ms';"&gt;17/18 de mayo&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:'trebuchet ms';"&gt;. Pero Kafka se equivocó. La noche del cometa, por aquél entonces, no fue la del 17 al 18 de mayo, sino la del 18 al 19. Era miércoles.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:'trebuchet ms';"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:'trebuchet ms';"&gt;¿Quién era Blei? Franz Blei (1871-1942) fue un escritor alemán, editor de la revista &lt;/span&gt;&lt;i&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:'trebuchet ms';"&gt;Hyperion&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:'trebuchet ms';"&gt;, en la que Kafka había publicado algunas de sus primeras narraciones en 1908 y 1909. Un amigo. Un aliado.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:'trebuchet ms';"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:'trebuchet ms';"&gt;¿Qué hacía Franz Kafka con Blei y su familia? Pues parece ser que estaban en el Laurenziberg, observando la llegada del cometa Halley a la Tierra. O mejor dicho, su paso por las inmediaciones, porque si efectivamente hubiese llegado, mucho me temo que ni Kafka habría dejado constancia del hecho, ni yo estaría aquí divagando sobre el particular. Se acerca el cometa arrastrando su larga cola de terrores, expectativas, especulaciones cósmicas y misterios siderales, y el bueno de Franz sólo se oye a sí mismo desde su propio interior. Concretamente, se oye como si fuera el maullido de un gatito. Qué se le va a hacer.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:'trebuchet ms';"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:'trebuchet ms';"&gt;Ésta no es la primera entrada del diario de Franz Kafka, pero sí la primera datada. Ya ves, la primera vez que pone la fecha en su diario y se equivoca de día. Los genios son así, como el fútbol. A mí jamás me pasará eso. Y no porque yo no sea un genio. Ojo, que no quiero decir con esto que yo lo sea; más bien tiendo a pensar que no. Lo digo porque a mí las entradas me las fecha el Sr. Blogspot. O el Sr. Blogger, como se llame. Y porque no recuerdo dónde estaba la última vez que pasó el cometa. Ni siquiera recuerdo cuándo paso, y no pienso ir a buscarlo en Google. Lo único que recuerdo es que el mundo no se acabó entonces. También espero que no acabe en los próximos días. Aún me quedan unas cuantas cosas por hacer.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:'trebuchet ms';"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:'trebuchet ms';"&gt;Bien. Como decía, no es la primera entrada de Kafka en su diario. Antes de esa hay otras quince. Quince entradas y dos dibujos, todos producto de la misma mano. Pero no están fechados, así que de momento los vamos a ignorar. Porque los diarios de Kafka no están ordenados cronológicamente. O no del todo. Para que os hagáis una ligera idea, hablamos de doce cuadernos de entre veinte y cincuenta y ocho páginas, dos legajos de tres y seis hojas sueltas respectivamente, y otros cuatro cuadernos o diarios de viaje. Los dos legajos, al parecer y atendiendo a las fechas, irían situados entre los cuadernos noveno y décimo. Los cuadernos se ordenan atendiendo a la fecha más antigua que consta en cada uno de ellos, pero casi todos contienen entradas anacrónicas. Kafka no siempre esperaba a terminar un cuaderno para empezar a escribir en el siguiente; los dejaba incompletos, y algún tiempo después completaba esos espacios con otras entradas. Por su parte, los cuatro diarios de viaje no son correlativos a los otros doce cuadernos. Por decirlo de alguna forma, son paralelos; Kafka fue compaginando unos con otros. El resultado, cuentan, es una genial amalgama de entradas biográficas, fragmentos de corte narrativo, ejercicios de estilo, borradores sucesivos de un mismo texto, pequeños relatos, citas, resúmenes, glosas, referencias íntimas, pasajes incomprensibles e incluso dibujos. Y todo eso, sin orden ni concierto. Fabuloso.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:'trebuchet ms';"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:'trebuchet ms';"&gt;Evidentemente, el diario de un genio es mucho más interesante que el de un escritor aficionado y perezoso. Eso salta a la vista. Así que me dispongo a leer estos diarios, o cuadernos, o apuntes, o lo que sean. Pero yo, como soy un tipo ordenado, prefiero seguir la secuencia temporal. Tendré que ir dando saltos hacia delante y hacia atrás, cierto, pero dispongo de un fantástico índice cronológico del que pienso valerme sin ningún escrúpulo. Empiezo hoy, y continuaré leyendo las sucesivas entradas en las mismas fechas en que Kafka las escribió. Con cien años de diferencia, eso sí. Las entradas sin fecha las iré intercalando en los huecos que dejen las datadas. Enfermizo, ¿verdad? Me da igual. Si Dios quiere y el tiempo no lo impide, terminare el 12 de junio de 2023. 12 de junio, última entrada de los diarios fechada por el propio Kafka. Un año y un día antes de su entierro en el cementerio de Straschnitz (Praga). Confiemos en que no se repita la historia conmigo, porque entonces aún seré demasiado joven para morir. Como todo el mundo, a cualquier edad: siempre parece uno demasiado joven para morir.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:'trebuchet ms';"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"   style="font-family:'trebuchet ms';font-size:85%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;(Fuente: Franz Kafka, Obras Completas Tomo II, Diarios y Carta al padre; edición de Jordi Llovet para Galaxia Gutemberg, Círculo de Lectores)&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-1565338956705152356?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/1565338956705152356/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=1565338956705152356' title='24 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/1565338956705152356'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/1565338956705152356'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2010/05/un-poco-de-orden-por-favor.html' title='Un poco de orden, por favor'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>24</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-1272951266005542891</id><published>2010-04-16T17:24:00.002+02:00</published><updated>2010-04-16T17:26:36.549+02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Banda Sonora'/><title type='text'>gintonic para todos</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;La soledad es relativa. Y sus secuelas, también. No siempre es maldita la condición de solitario. Se cuentan por legión los admiradores del Llanero, los aficionados a jugarlo con baraja francesa o española, y las mujeres felices después de recibir uno como regalo. En fin… de mis soledades vengo, a mis soledades voy. Y ya sabes: si Soledad te invita a un trago, quiere decir que va a cerrar.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;center&gt;&lt;p style="visibility: visible;"&gt;&lt;object type="application/x-shockwave-flash" data="http://assets.mixpod.com/swf/mp3/mixpod.swf" style="width: 410px; height: 182px;" height="182" width="410"&gt;&lt;param name="movie" value="http://assets.mixpod.com/swf/mp3/mixpod.swf"&gt;&lt;param name="quality" value="high"&gt;&lt;param name="scale" value="noscale"&gt;&lt;param name="salign" value="TL"&gt;&lt;param name="wmode" value="transparent"&gt;&lt;param name="flashvars" value="myid=50989568&amp;amp;path=2010/04/16&amp;amp;mycolor=cccccc&amp;amp;mycolor2=707070&amp;amp;mycolor3=333333&amp;amp;autoplay=false&amp;amp;rand=0&amp;amp;f=4&amp;amp;vol=100&amp;amp;pat=0&amp;amp;grad=false"&gt;&lt;/object&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.mixpod.com/playlist/50989568"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href="http://mixpod.com/"&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;/center&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-1272951266005542891?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/1272951266005542891/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=1272951266005542891' title='28 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/1272951266005542891'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/1272951266005542891'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2010/04/gintonic-para-todos.html' title='gintonic para todos'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>28</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-6471155309063913906</id><published>2010-03-31T20:41:00.004+02:00</published><updated>2010-03-31T20:47:14.122+02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Banda Sonora'/><title type='text'>Furtivos</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify; font-family: trebuchet ms;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style=";font-size:100%;" &gt;Mayor o menor. Montería o cetrería. Con perros o con aves de presa. A pié o a caballo. A rececho, de espera, reclamo u ojeo. En el monte o en un coto. Al vuelo o al borde del área. O en los bares. Es tiempo de caza. Y si me tengo que comer tu corazón, que sea con azúcar.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;center&gt;&lt;p style="visibility: visible;"&gt;&lt;object type="application/x-shockwave-flash" data="http://assets.myflashfetish.com/swf/mp3/mixpod.swf" style="width: 410px; height: 182px;" width="410" height="182"&gt;&lt;param name="movie" value="http://assets.myflashfetish.com/swf/mp3/mixpod.swf"&gt;&lt;param name="quality" value="high"&gt;&lt;param name="scale" value="noscale"&gt;&lt;param name="salign" value="TL"&gt;&lt;param name="wmode" value="transparent"&gt;&lt;param name="flashvars" value="myid=49252486&amp;amp;path=2010/03/31&amp;amp;mycolor=cccccc&amp;amp;mycolor2=707070&amp;amp;mycolor3=333333&amp;amp;autoplay=false&amp;amp;rand=0&amp;amp;f=4&amp;amp;vol=100&amp;amp;pat=0&amp;amp;grad=false"&gt;&lt;/object&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;/center&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-6471155309063913906?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/6471155309063913906/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=6471155309063913906' title='18 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/6471155309063913906'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/6471155309063913906'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2010/03/furtivos.html' title='Furtivos'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>18</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-6201915420899062554</id><published>2010-03-26T13:02:00.003+01:00</published><updated>2010-03-26T13:20:25.625+01:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Un poco de cuento'/><title type='text'>Eutanasia</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;La culpa fue de los deberes que nos puso Rubén. Tres personajes distintos y un solo punto de vista. ¿Verdadero? Bueno, eso depende. Todo es relativo. Un anciano que pierde el sobre en el que lleva los quinientos euros de su pensión, un adolescente que encuentra ese mismo sobre tirado en la calle y un profesor que presencia la escena desde la ventana del aula. Cuente, cuente la historia que arranca de esa situación. O la que confluye en ese momento. O ambas. Pero cuéntela usted, anciano. O adolescente. O profesor. Nada de narradores omniscientes ni heterodiegéticos, nada de enfoques narrativos múltiples. Cuéntelo usted. Cuente lo que sepa. O lo que podría saber. El resultado fue, en parte, fallido. Como era de esperar. Y para enmendarlo tuve que eliminar al anciano. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Lo siento, de verdad. No había más remedio. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;No me enorgullezco de haberlo hecho, pero era necesario. Así que fuera el anciano. Y el &lt;a href="http://sites.google.com/site/soyleandro/vivirdelcuento/unpocodecuento/UPC020_Un_examen.pdf" onclick="javascript: pageTracker._trackPageview('/downloads/Un_examen'); "&gt;examen&lt;/a&gt;, por supuesto, suspenso. Como no podría ser de otra forma.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-6201915420899062554?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/6201915420899062554/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=6201915420899062554' title='18 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/6201915420899062554'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/6201915420899062554'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2010/03/eutanasia.html' title='Eutanasia'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>18</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-320942853823066981</id><published>2010-03-23T17:57:00.004+01:00</published><updated>2011-12-31T10:01:49.368+01:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Banda Sonora'/><title type='text'>¿Dónde coño os habéis metido?</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: 100%;"&gt;&lt;span style="font-family: 'trebuchet ms';"&gt;Las llaves. El corazón. El carro. Madeleine. Marta. La Atlántida. El Santo Grial. El Arca de la Alianza. O la de Noé. Por eso hubo alguien que inventó el GPS. Porque antes, al coger el teléfono, preguntabas «¿quién es?». Y ahora, «¿dónde estás?»&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: -webkit-auto;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;object classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" height="227" id="gsPlaylist6553315136" name="gsPlaylist6553315136" width="350"&gt;&lt;param name="movie" value="http://grooveshark.com/widget.swf" /&gt;&lt;param name="wmode" value="window" /&gt;&lt;param name="allowScriptAccess" value="always" /&gt;&lt;param name="flashvars" value="hostname=cowbell.grooveshark.com&amp;playlistID=65533151&amp;bbg=cc0000&amp;bth=cc0000&amp;pfg=cc0000&amp;lfg=cc0000&amp;bt=FFFFFF&amp;pbg=FFFFFF&amp;pfgh=FFFFFF&amp;si=FFFFFF&amp;lbg=FFFFFF&amp;lfgh=FFFFFF&amp;sb=FFFFFF&amp;bfg=bdbdbd&amp;pbgh=bdbdbd&amp;lbgh=bdbdbd&amp;sbh=bdbdbd&amp;p=0" /&gt;&lt;object type="application/x-shockwave-flash" data="http://grooveshark.com/widget.swf" width="350" height="227"&gt;&lt;param name="wmode" value="window" /&gt;&lt;param name="allowScriptAccess" value="always" /&gt;&lt;param name="flashvars" value="hostname=cowbell.grooveshark.com&amp;playlistID=65533151&amp;bbg=cc0000&amp;bth=cc0000&amp;pfg=cc0000&amp;lfg=cc0000&amp;bt=FFFFFF&amp;pbg=FFFFFF&amp;pfgh=FFFFFF&amp;si=FFFFFF&amp;lbg=FFFFFF&amp;lfgh=FFFFFF&amp;sb=FFFFFF&amp;bfg=bdbdbd&amp;pbgh=bdbdbd&amp;lbgh=bdbdbd&amp;sbh=bdbdbd&amp;p=0" /&gt;&lt;span&gt;&lt;a href="http://grooveshark.com/playlist/+D+nde+Est+s+/65533151" title="¿Dónde estás? by Leandro on Grooveshark"&gt;¿Dónde estás? by Leandro on Grooveshark&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/object&gt;&lt;/object&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-320942853823066981?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/320942853823066981/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=320942853823066981' title='14 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/320942853823066981'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/320942853823066981'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2010/03/donde-cono-os-habeis.html' title='¿Dónde coño os habéis metido?'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>14</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-8329225078186307459</id><published>2010-03-16T07:24:00.007+01:00</published><updated>2012-01-03T09:57:00.802+01:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Banda Sonora'/><title type='text'>Sin palabras</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: 'trebuchet ms';"&gt;Un clásico. O un lugar común. En 1988, en 1995 o en 1999. Porque siempre es igual: cuando no digo nada en absoluto, es que estoy callado. Callado. En silencio. ¿En qué estoy pensando? En nada. Estoy en mi &lt;a href="http://www.youtube.com/watch?v=XhTzdhsfWz4"&gt;caja de la nada&lt;/a&gt;. Insisto: en mi &lt;a href="http://www.youtube.com/watch?v=rZsNh0DYmqg"&gt;caja de la nada&lt;/a&gt;. Nada tengo que decir.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;object classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" height="227" id="gsPlaylist6564222272" name="gsPlaylist6564222272" width="350"&gt;&lt;param name="movie" value="http://grooveshark.com/widget.swf" /&gt;&lt;param name="wmode" value="window" /&gt;&lt;param name="allowScriptAccess" value="always" /&gt;&lt;param name="flashvars" value="hostname=cowbell.grooveshark.com&amp;playlistID=65642222&amp;bbg=cc0000&amp;bth=cc0000&amp;pfg=cc0000&amp;lfg=cc0000&amp;bt=FFFFFF&amp;pbg=FFFFFF&amp;pfgh=FFFFFF&amp;si=FFFFFF&amp;lbg=FFFFFF&amp;lfgh=FFFFFF&amp;sb=FFFFFF&amp;bfg=bdbdbd&amp;pbgh=bdbdbd&amp;lbgh=bdbdbd&amp;sbh=bdbdbd&amp;p=0" /&gt;&lt;object type="application/x-shockwave-flash" data="http://grooveshark.com/widget.swf" width="350" height="227"&gt;&lt;param name="wmode" value="window" /&gt;&lt;param name="allowScriptAccess" value="always" /&gt;&lt;param name="flashvars" value="hostname=cowbell.grooveshark.com&amp;playlistID=65642222&amp;bbg=cc0000&amp;bth=cc0000&amp;pfg=cc0000&amp;lfg=cc0000&amp;bt=FFFFFF&amp;pbg=FFFFFF&amp;pfgh=FFFFFF&amp;si=FFFFFF&amp;lbg=FFFFFF&amp;lfgh=FFFFFF&amp;sb=FFFFFF&amp;bfg=bdbdbd&amp;pbgh=bdbdbd&amp;lbgh=bdbdbd&amp;sbh=bdbdbd&amp;p=0" /&gt;&lt;span&gt;&lt;a href="http://grooveshark.com/playlist/When+You+Say+Nothing+Al+All/65642222" title="When you say nothing al all by Leandro on Grooveshark"&gt;When you say nothing al all by Leandro on Grooveshark&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/object&gt;&lt;/object&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-8329225078186307459?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/8329225078186307459/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=8329225078186307459' title='19 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/8329225078186307459'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/8329225078186307459'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2010/03/sin-palabras.html' title='Sin palabras'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>19</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-6733083259288711550</id><published>2010-03-13T20:20:00.005+01:00</published><updated>2010-03-13T20:48:25.042+01:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Ahí queda eso'/><title type='text'>Algunas reflexiones ante la posibilidad de morir</title><content type='html'>&lt;div  style="text-align: justify;font-family:georgia;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:100%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;Me preocupa la perspectiva de morir a mitad de temporada de esa forma, aunque soy consciente de que con toda probabilidad moriré en algún momento comprendido entre agosto y mayo. Todos tenemos la ingenua aspiración de que, cuando nos vayamos de este mundo, no dejaremos ningún cabo suelto por ahí: habremos hecho las paces con nuestros hijos, les habremos dejado felices, bien asentados en el mundo, y habremos conseguido más o menos todo lo que queríamos conseguir a lo largo de la vida. Es una soberana estupidez, por supuesto. Los hinchas de fútbol que contemplan su propia mortalidad saben de sobra que es una estupidez. Quedarán cientos de cabos sueltos. Es posible que muramos la víspera de que nuestro equipo por fin juegue en Wembley, o al día siguiente del partido de ida de una eliminatoria de la Copa de Europa, o en plena campaña por el ascenso, o en medio de una cruda batalla por evitar el descenso de categoría. Y teniendo en cuenta las diversas teorías que existen sobre la vida en el más allá, tenemos todas las papeletas de no llegar a saber nunca cuál fue el resultado. Todo lo que realmente cuenta acerca de la muerte, en términos metafóricos, es que casi con toda seguridad nos sucederá antes de que obtengamos los grandes trofeos a que aspiramos. Aquel hombre tendido en la acera, tal como comentó el Rana en el camino de vuelta a casa, no llegaría a saber si el Palace permaneció en Primera División al final de la temporada; tampoco llegaría a saber que el Palace no ha dejado de subir y bajar de categoría durante los veinte años siguientes, que han cambiado los colores del uniforme al menos una docena de veces, que llegarían a jugar una final de Copa, que terminarían jugando los partidos con la inscripción «&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;VIRGIN&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;» en la camiseta. Pero así es la vida.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div  style="text-align: justify;font-family:georgia;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:100%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div  style="text-align: justify;font-family:georgia;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:100%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;No me gustaría morir a mitad de temporada. Por otra parte, soy uno de los que seguramente serían felices, creo yo, si mis cenizas fueran esparcidas sobre la hierba de Highbury (aunque también comprendo que hay restricciones en este sentido: son demasiadas las viudas que contactan con el club para cumplir el último deseo de sus difuntos esposos, y existe el temor de que el césped no responda favorablemente ante el contenido de la cantidad de urnas que se vaciarían en el campo). Sería muy grato pensar que quizá pueda permanecer en suspenso dentro del estadio de una forma u otra, para ver al primer equipo un sábado y al filial el sábado siguiente; me gustaría tener la certeza de que mis hijos y mis nietos serán hinchas del Arsenal, y de que podré ver los partidos junto a ellos. No me parece una mala manera de pasar la eternidad. Y no me cabe duda de que preferiría que mis cenizas fueran esparcidas por la Banda Este, en vez de en el Atlántico o en una montaña cualquiera.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div  style="text-align: justify;font-family:georgia;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:100%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div  style="text-align: justify;font-family:georgia;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:100%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;Tampoco querría morir inmediatamente después de un partido, claro (como le pasó a Jock Stein, seleccionador nacional de Escocia, que murió después de que su equipo ganase a Gales y se clasificara para jugar la fase final de los Mundiales, o como el padre de un amigo, que murió hace unos años al término de un Celtic - Rangers de Glasgow). De alguna forma, parece un exceso pensar que el fútbol sea el único contexto adecuado para la muerte de un hincha (y no me refiero a las muertes de Heysel o Hillsborough, de Ibrox o Bradford: ésas fueron tragedias de índole muy diferente). No me gustaría que me recordasen con un meneo de cabeza y una sonrisa cariñosa, dando a entender que ésa sería la forma de morir que yo habría elegido, suponiendo que pudiera elegir. Siempre me quedaré con la gravedad de lo serio antes que con la congruencia más ramplona.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div  style="text-align: justify;font-family:georgia;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:100%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div  style="text-align: justify;font-family:georgia;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:100%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;A ver si lo aclaramos de una vez. No quisiera estirar la pata en Gillespie Road después de un partido, porque podría ser recordado como un excéntrico; sin embargo, por excéntrico que sea, quiero flotar sobre Highbury en calidad de espíritu incorpóreo, y ver los partidos del filial durante el resto de la eternidad. En cierto modo, estos dos deseos —a primera vista incompatibles, e incomprensibles, supongo, para todo el que no tenga una fijación equivalente— son característicos de los obsesos, epítome de su gran dilema. Aborrecemos que nos traten con cierto paternalismo (hay personas que sólo me conocen en mi vertiente de maníaco compulsivo, que me preguntan con paciencia y lentitud, con monosílabos, qué tal estuvo el Arsenal y, acto seguido, se vuelven a hablar con otra persona de la vida en general, como si el hecho de ser un hincha descartase de plano la posibilidad de formar una familia, tener un trabajo o expresar una opinión acertada sobre la medicina alternativa); aunque nuestra demencia implica que la condescendencia ajena sea casi inevitable. Me lo conozco al dedillo, y pese a todo deseo lastrar a mi hijo bautizándolo con los patronímicos de Liam Charles George Michael Thomas. En fin, supongo que me lo tengo merecido.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div  style="text-align: justify;font-family:georgia;"&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right; font-family: trebuchet ms;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:100%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;Nick Hornby&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right; font-family: trebuchet ms;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:100%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;en &lt;i&gt;Fiebre en las gradas&lt;/i&gt; (1992)&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-6733083259288711550?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/6733083259288711550/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=6733083259288711550' title='9 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/6733083259288711550'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/6733083259288711550'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2010/03/algunas-reflexiones-ante-la-posibilidad.html' title='Algunas reflexiones ante la posibilidad de morir'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>9</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-4961285419145494791</id><published>2010-03-09T07:11:00.006+01:00</published><updated>2011-03-09T14:25:04.737+01:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Banda Sonora'/><title type='text'>Valga la redundancia</title><content type='html'>&lt;div style="font-family: &amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;,sans-serif; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;Como algunas películas antiguas, sobre todo en Navidad. Como los hábitos y las costumbres. Como los uniformes. Como las muletillas y las cantinelas. Como la rima consonante. Como los estribillos. Como las jugadas más interesantes. Como la piedra en la que siempre tropezamos dos veces. Como los lugares comunes y las frases hechas. O como el ajo. Ojo con la historia, que también se repite.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;object height="182" width="350"&gt; &lt;param name="movie" value="http://listen.grooveshark.com/widget.swf" /&gt;&lt;param name="wmode" value="window" /&gt;&lt;param name="allowScriptAccess" value="always" /&gt;&lt;param name="flashvars" value="hostname=cowbell.grooveshark.com&amp;widgetID=25003996&amp;style=metal&amp;bbg=cc0000&amp;bfg=cccccc&amp;bt=FFFFFF&amp;bth=cc0000&amp;pbg=FFFFFF&amp;pbgh=cccccc&amp;pfg=cc0000&amp;pfgh=FFFFFF&amp;si=FFFFFF&amp;lbg=FFFFFF&amp;lbgh=cccccc&amp;lfg=cc0000&amp;lfgh=FFFFFF&amp;sb=FFFFFF&amp;sbh=cccccc&amp;p=0" /&gt;&lt;embed src="http://listen.grooveshark.com/widget.swf" type="application/x-shockwave-flash" width="350" height="182" flashvars="hostname=cowbell.grooveshark.com&amp;widgetID=25003996&amp;style=metal&amp;bbg=cc0000&amp;bfg=cccccc&amp;bt=FFFFFF&amp;bth=cc0000&amp;pbg=FFFFFF&amp;pbgh=cccccc&amp;pfg=cc0000&amp;pfgh=FFFFFF&amp;si=FFFFFF&amp;lbg=FFFFFF&amp;lbgh=cccccc&amp;lfg=cc0000&amp;lfgh=FFFFFF&amp;sb=FFFFFF&amp;sbh=cccccc&amp;p=0" allowScriptAccess="always" wmode="window" /&gt;&lt;/object&gt;&amp;nbsp;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-4961285419145494791?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/4961285419145494791/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=4961285419145494791' title='10 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/4961285419145494791'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/4961285419145494791'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2010/03/valga-la-redundancia.html' title='Valga la redundancia'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>10</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-7630684491018207682</id><published>2010-03-07T19:13:00.004+01:00</published><updated>2010-03-07T19:33:04.989+01:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Mucho cuento'/><title type='text'>He dicho que no</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Como el narrador, él también era uno de esos abogados sin ambición que nunca se dirigen a un jurado o solicitan de algún modo el aplauso público. Y como el narrador, también tuvo ocasión de conocer a Bartleby y aprender el más preciso y demoledor uso de la palabra &lt;span style="font-style: italic;"&gt;preferir&lt;/span&gt;. Otra cosa es que lo haya practicado tanto como hubiera sido deseable. Una de las cosas que se pueden lamentar en esta vida, es que la figura de &lt;/span&gt;&lt;a style="font-family: trebuchet ms;" href="http://sites.google.com/site/soyleandro/vivirdelcuento/muchocuento/MC016_Bartleby.pdf"&gt;Bartleby&lt;/a&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt; no aparezca un día en tu puerta, pálidamente pulcra, lamentablemente decente, incurablemente desolada. Si aparece, no dejéis escapar la oportunidad&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-7630684491018207682?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/7630684491018207682/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=7630684491018207682' title='8 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/7630684491018207682'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/7630684491018207682'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2010/03/he-dicho-que-no.html' title='He dicho que no'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>8</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-2508281317011470714</id><published>2010-03-02T11:09:00.001+01:00</published><updated>2010-03-02T11:12:05.402+01:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Banda Sonora'/><title type='text'>Amigos de lo ajeno</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family: trebuchet ms;"&gt;Sin garras ni colmillos. Sin sábanas ni cadenas. Sin vendas ni verrugas. Sin costuras ni tornillos en las sienes. Sin temor a los crucifijos, ni a los ajos, ni a las estacas, ni a las balas de plata, ni a la luz del sol. Sin doce de la noche ni luna llena. Sin criptas ni bosques oscuros como boca de lobo. Pero monstruos, que conste. Lo dejó escrito Lev Tolstoi el 14 de julio de 1891.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;center&gt;&lt;p style="visibility: visible;"&gt;&lt;object type="application/x-shockwave-flash" data="http://assets.myflashfetish.com/swf/mp3/mixpod.swf" style="width: 410px; height: 130px;" height="130" width="410"&gt;&lt;param name="movie" value="http://assets.myflashfetish.com/swf/mp3/mixpod.swf"&gt;&lt;param name="quality" value="high"&gt;&lt;param name="scale" value="noscale"&gt;&lt;param name="salign" value="TL"&gt;&lt;param name="wmode" value="transparent"&gt;&lt;param name="flashvars" value="myid=45884569&amp;amp;path=2010/03/02&amp;amp;mycolor=cccccc&amp;amp;mycolor2=707070&amp;amp;mycolor3=333333&amp;amp;autoplay=false&amp;amp;rand=0&amp;amp;f=4&amp;amp;vol=100&amp;amp;pat=0&amp;amp;grad=false"&gt;&lt;/object&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.mixpod.com/playlist/45884569"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href="http://mixpod.com/"&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;/center&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-2508281317011470714?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/2508281317011470714/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=2508281317011470714' title='14 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/2508281317011470714'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/2508281317011470714'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2010/03/amigos-de-lo-ajeno.html' title='Amigos de lo ajeno'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>14</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-3166538673047849362</id><published>2010-02-20T17:33:00.009+01:00</published><updated>2010-02-20T18:06:18.141+01:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Qué cosas'/><title type='text'>El peligro acecha a la vuelta de cualquier esquina</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-style: italic;"&gt;Advertencia!&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-style: italic;"&gt;La utilizacion de este producto implica cierto riesgo para el usuario. Los usuarios de este producto deben asumir todos los riesgos de herida. Compruebe que el material está en buen estado antes de cada utilización. Cualquier movimiento que comporte caídas, saltos y/o una noción de caída o de salto puede ser peligroso y puede causar heridas graves. Las personas utilizan este producto por su cuenta y riesgo. Cualquier actividad de este tipo debe practicarse bajo atenta vigilancia&lt;/span&gt;.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Literal. ¿Qué peligroso artilugio has metido en tu casa? ¿Lo has puesto fuera del alcance de los niños? ¿Te atreverás a utilizarlo después de leer este severo aviso? ¿Mantendrás el temple? ¿Conservarás el valor? ¿Detrás de qué se puede esconder semejante amenaza? ¿Qué puede merecer tamaña advertencia? Consumidor, ¿pero qué has hecho? ¿Qué has comprado? Esto:&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_mpfgcyN0RwY/S4AVYT3mEuI/AAAAAAAABg4/Kv27LFElL2U/s1600-h/colchoneta.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_mpfgcyN0RwY/S4AVYT3mEuI/AAAAAAAABg4/Kv27LFElL2U/s400/colchoneta.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5440371857258058466" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-3166538673047849362?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/3166538673047849362/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=3166538673047849362' title='21 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/3166538673047849362'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/3166538673047849362'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2010/02/el-peligro-acecha-la-vuelta-de.html' title='El peligro acecha a la vuelta de cualquier esquina'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_mpfgcyN0RwY/S4AVYT3mEuI/AAAAAAAABg4/Kv27LFElL2U/s72-c/colchoneta.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>21</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-6105525378812027885</id><published>2010-02-17T16:57:00.003+01:00</published><updated>2010-02-17T17:05:02.253+01:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Banda Sonora'/><title type='text'>El tamaño de las cosas</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Un clip. Una canica. Un botón. Un ábside románico. Una cerveza helada con dos dedos de espuma. Unas aceitunas. Un alfiler. Un sacapuntas. Un lápiz. Un cuaderno de deberes. Un boletín de notas. Un imperdible. Un gol. Un triple sobre la bocina. Una cucharilla. Un bombón. Un beso. Una horquilla. Una aguja. Un pajar. Una palabra. Una frase. Un cuento. Una copa de vino. Una tapa de queso manchego. Una viñeta. Una pieza de Lego. Un click de Playmobil. Una videoconsola. Una pegatina. Una sonrisa. Una fotografía. Una mirada. Una ventana con vistas al mar. Un cielo limpio después de la lluvia. Una lágrima. Un billete de tren. Una entrada para la sesión de las cinco. Un plano secuencia. Un par de dados. Una moneda. Un sello. Una carta. Un mensaje de correo electrónico. Una página. Una historia. Un acorde. Una canción. Esta canción.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;center&gt;&lt;p style="visibility: visible;"&gt;&lt;object type="application/x-shockwave-flash" data="http://assets.myflashfetish.com/swf/mp3/mixpod.swf" style="width: 410px; height: 130px;" height="130" width="410"&gt;&lt;param name="movie" value="http://assets.myflashfetish.com/swf/mp3/mixpod.swf"&gt;&lt;param name="quality" value="high"&gt;&lt;param name="scale" value="noscale"&gt;&lt;param name="salign" value="TL"&gt;&lt;param name="wmode" value="transparent"&gt;&lt;param name="flashvars" value="myid=44461560&amp;amp;path=2010/02/16&amp;amp;mycolor=cccccc&amp;amp;mycolor2=707070&amp;amp;mycolor3=333333&amp;amp;autoplay=false&amp;amp;rand=0&amp;amp;f=4&amp;amp;vol=100&amp;amp;pat=0&amp;amp;grad=false"&gt;&lt;/object&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.mixpod.com/playlist/44461560"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href="http://mixpod.com/"&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;/center&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-6105525378812027885?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/6105525378812027885/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=6105525378812027885' title='19 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/6105525378812027885'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/6105525378812027885'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2010/02/el-tamano-de-las-cosas.html' title='El tamaño de las cosas'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>19</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-8399894204720585431</id><published>2010-02-13T12:29:00.005+01:00</published><updated>2010-02-13T12:46:45.892+01:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Un poco de cuento'/><title type='text'>Todo exterior, orientación levante. Gran ocasión</title><content type='html'>&lt;div  style="text-align: justify;font-family:trebuchet ms;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;En todas partes cuecen habas, cuando las barbas de tu vecino veas pelar pon las tuyas a remojar, no se puede atar perros con longaniza… sí, vale, que digan lo que quieran. Pero el ladrillo es el ladrillo. El ladrillo es sólido. El ladrillo es seguro. En ocasiones, incluso, el ladrillo es visto. No haga caso de habladurías ni de agoreros. Que no le asusten con crisis ni con burbujas. Digan lo que digan, el ladrillo es para siempre. Si no es usted, será su hijo. Y si no, será su nieto. Y si no, el que venga. Pero alguien lo aprovechará, créame. Eso es seguro. Porque en eso, precisamente, consiste la &lt;a href="http://sites.google.com/site/soyleandro/vivirdelcuento/unpocodecuento/UPC019_Burbuja_inmobiliaria.pdf" onclick="javascript: pageTracker._trackPageview('/downloads/Burbuja_inmobiliaria'); "&gt;burbuja inmobiliaria&lt;/a&gt;.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-8399894204720585431?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/8399894204720585431/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=8399894204720585431' title='21 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/8399894204720585431'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/8399894204720585431'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2010/02/todo-exterior-orientacion-levante-gran.html' title='Todo exterior, orientación levante. Gran ocasión'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>21</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-322806771270751693</id><published>2010-02-10T17:14:00.001+01:00</published><updated>2010-02-10T17:18:27.632+01:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Banda Sonora'/><title type='text'>Mostaza</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Negra, parda, amarilla, blanca, de Meaux, alemana, bordelesa y de Dijon. Buena para las salchichas alemanas, la carne asada, los perritos calientes y las hamburguesas. Y en dosis mínimas de un grano, para la fe. Aunque pique. Los que somos poco prácticos, bastante improductivos y en absoluto mágicos, nos preguntamos de vez en cuando, además, por sus propiedades musicales. Que las tiene, seguro&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;center&gt;&lt;p style="visibility: visible;"&gt;&lt;object type="application/x-shockwave-flash" data="http://assets.myflashfetish.com/swf/mp3/mixpod.swf" style="width: 410px; height: 182px;" height="182" width="410"&gt;&lt;param name="movie" value="http://assets.myflashfetish.com/swf/mp3/mixpod.swf"&gt;&lt;param name="quality" value="high"&gt;&lt;param name="scale" value="noscale"&gt;&lt;param name="salign" value="TL"&gt;&lt;param name="wmode" value="transparent"&gt;&lt;param name="flashvars" value="myid=43856357&amp;amp;path=2010/02/10&amp;amp;mycolor=cccccc&amp;amp;mycolor2=707070&amp;amp;mycolor3=333333&amp;amp;autoplay=false&amp;amp;rand=0&amp;amp;f=4&amp;amp;vol=100&amp;amp;pat=0&amp;amp;grad=false"&gt;&lt;/object&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.mixpod.com/playlist/43856357"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href="http://mixpod.com/"&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;/center&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-322806771270751693?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/322806771270751693/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=322806771270751693' title='7 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/322806771270751693'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/322806771270751693'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2010/02/mostaza.html' title='Mostaza'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>7</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-4386527916922038100</id><published>2010-02-06T15:54:00.009+01:00</published><updated>2010-02-06T16:33:13.974+01:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Mucho cuento'/><title type='text'>El primer cuento</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Siempre recuerda la fecha exacta, porque en su carpeta de viejos recortes de prensa aún conserva las dos páginas centrales del ABC en las que lo encontró por casualidad, una calurosa y aburrida tarde de verano. Ocho de agosto de mil novecientos ochenta y cinco. Hasta entonces las cosas habían sido bastante sencillas. Lo que estaba bien, estaba bien, y lo que no, estaba mal. Los cuentos eran para niños, y los telediarios, para adultos. Y de repente, todo empezó a complicarse. Ahí, en medio del aburrido periódico que compraba su padre todos los días, justo en el centro, había &lt;/span&gt;&lt;a style="font-family: trebuchet ms;" href="http://sites.google.com/site/soyleandro/vivirdelcuento/muchocuento/MC015_Hombre_esquina_rosada.pdf"&gt;un cuento&lt;/a&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;. Y no era aburrido; era violento, sensual, pendenciero, arrastrado y sorprendente. Y tampoco era para niños, de eso se dio cuenta en seguida.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_mpfgcyN0RwY/S22IEcuV_wI/AAAAAAAABgM/8wsjm1TH8ME/s1600-h/Borges.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 269px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_mpfgcyN0RwY/S22IEcuV_wI/AAAAAAAABgM/8wsjm1TH8ME/s400/Borges.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5435149935317483266" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-4386527916922038100?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/4386527916922038100/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=4386527916922038100' title='20 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/4386527916922038100'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/4386527916922038100'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2010/02/el-primer-cuento.html' title='El primer cuento'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_mpfgcyN0RwY/S22IEcuV_wI/AAAAAAAABgM/8wsjm1TH8ME/s72-c/Borges.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>20</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-2488173464461470102</id><published>2010-02-01T09:44:00.003+01:00</published><updated>2010-02-01T09:50:21.188+01:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Banda Sonora'/><title type='text'>Maneras de vivir</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;En avión, en barco, en tren, en coche, en moto, en autobús o en metro. En vuelos baratos o en bussines. En primera o en segunda. De placer, de trabajo o de negocios. En régimen de todo incluido, con paquetes organizados, en circuitos temáticos o por libre. Incluso con  Google Maps,  canal Viajar y National Geographic. Despacio, con prisas, a la velocidad del sonido o a la velocidad de la luz. O con la velocidad del pensamiento. Se vive como se viaja. Y parece evidente que Mr. Hawking, sin bajar de su silla de ruedas, ha viajado mucho más lejos que la inmensa mayoría de nosotros.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;center&gt;&lt;p style="visibility: visible;"&gt;&lt;object type="application/x-shockwave-flash" data="http://assets.myflashfetish.com/swf/mp3/mixpod.swf" style="width: 410px; height: 130px;" height="130" width="410"&gt;&lt;param name="movie" value="http://assets.myflashfetish.com/swf/mp3/mixpod.swf"&gt;&lt;param name="quality" value="high"&gt;&lt;param name="scale" value="noscale"&gt;&lt;param name="salign" value="TL"&gt;&lt;param name="wmode" value="transparent"&gt;&lt;param name="flashvars" value="myid=42931447&amp;amp;path=2010/02/01&amp;amp;mycolor=cccccc&amp;amp;mycolor2=707070&amp;amp;mycolor3=333333&amp;amp;autoplay=false&amp;amp;rand=0&amp;amp;f=4&amp;amp;vol=100&amp;amp;pat=0&amp;amp;grad=false&amp;amp;ow=410&amp;amp;oh=130"&gt;&lt;/object&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.mixpod.com/playlist/42931447"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href="http://mixpod.com/"&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;/center&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-2488173464461470102?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/2488173464461470102/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=2488173464461470102' title='15 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/2488173464461470102'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/2488173464461470102'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2010/02/maneras-de-vivir.html' title='Maneras de vivir'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>15</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-6173038374858918395</id><published>2010-01-21T16:24:00.000+01:00</published><updated>2010-01-21T16:32:22.201+01:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Banda Sonora'/><title type='text'>Volaron los manteles</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;No tengo muy claro en qué consiste un domingo astromántico. ¿Es necesario hacer preparativos? ¿Hay que avisar a la familia o a los amigos? ¿Hay que levantarse temprano o puedes quedarte en la cama hasta el mediodía? ¿Se necesita algún tipo de material específico? ¿Se come dentro o fuera de casa? ¿Se puede ver el fútbol? ¿Es necesario que gane tu equipo o basta con un empate? ¿Se puede dormir la siesta? ¿Qué pasa si llueve? ¿Y si por la tarde, a última hora, todavía tienes que hacer los deberes? No sé. En cualquier caso, parece bastante probable que haya viento. Y también, que debe ser algo especial. Incluso espacial. Y de lo que sí estoy seguro es que será víspera de lunes. Y de otra semana nueva, sin estrenar. Una más.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;center&gt;&lt;p style="visibility: visible;"&gt;&lt;object type="application/x-shockwave-flash" data="http://assets.myflashfetish.com/swf/mp3/mixpod.swf" style="width: 410px; height: 182px;" height="182" width="410"&gt;&lt;param name="movie" value="http://assets.myflashfetish.com/swf/mp3/mixpod.swf"&gt;&lt;param name="quality" value="high"&gt;&lt;param name="scale" value="noscale"&gt;&lt;param name="salign" value="TL"&gt;&lt;param name="wmode" value="transparent"&gt;&lt;param name="flashvars" value="myid=41874721&amp;amp;path=2010/01/20&amp;amp;mycolor=cccccc&amp;amp;mycolor2=707070&amp;amp;mycolor3=333333&amp;amp;autoplay=false&amp;amp;rand=0&amp;amp;f=4&amp;amp;vol=100&amp;amp;pat=0&amp;amp;grad=false&amp;amp;ow=410&amp;amp;oh=182"&gt;&lt;/object&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.mixpod.com/playlist/41874721"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href="http://mixpod.com/"&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;/center&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-6173038374858918395?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/6173038374858918395/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=6173038374858918395' title='21 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/6173038374858918395'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/6173038374858918395'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2010/01/volaron-los-manteles.html' title='Volaron los manteles'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>21</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-9136772870440096158</id><published>2010-01-19T16:13:00.000+01:00</published><updated>2010-01-19T16:14:35.456+01:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Qué cosas'/><title type='text'>Crisis</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;La semana pasada, Arguiñano, al grito de &lt;/span&gt;&lt;span style="font-style: italic;font-family:trebuchet ms;" &gt;¡barato, barato!&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;, preparó sopa de coliflor. Y hoy, siguiendo al dictado el lema &lt;/span&gt;&lt;span style="font-style: italic;font-family:trebuchet ms;" &gt;Qué rica la comida casera&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;, coliflor gratinada con calabaza frita. Esto pinta muy mal.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-9136772870440096158?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/9136772870440096158/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=9136772870440096158' title='19 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/9136772870440096158'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/9136772870440096158'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2010/01/crisis.html' title='Crisis'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>19</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-2510704904960205221</id><published>2010-01-14T17:00:00.003+01:00</published><updated>2010-01-14T17:05:50.642+01:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Banda Sonora'/><title type='text'>Magia</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Pasaron los Reyes y dejaron esta canción. Y con ella, otras ciento treinta y cuatro canciones. Cinco libros de esos que, además del intenso placer de la lectura, estimulan el sufrimiento producido por una de las peores clases de envidia: la del por qué no se me ocurrirán estas cosas a mí. Un vago compromiso de, tal vez, algún día, dejar en casa de otro algo que haya escrito yo. Siempre que lo escriba, claro. Un par de zapatos para dar el relevo a los de la foto. Un saco de ganas de desgastar, de machacar las suelas de esos zapatos pisando otras calles, otras ciudades, otros territorios. El firme convencimiento de que me volveré a quedar con esas ganas. Y qué, no pasa nada, más se perdió en Cuba. La inevitable corbata. Unos billetes de avión para poder utilizarla en otro continente, el próximo mes de mayo, en la Primera Comunión de un sobrino. Una cámara de fotos para inmortalizar todos esos momentos en los que, sin duda, yo debería estar haciendo algo más productivo, pero no me da la gana de hacerlo. Un montón de tareas pendientes, el mismo de todos los años. O casi. Un bombón de marca. Risas y sonrisas a puñados, buena muestra de una alegría tan limpia como pasajera. Fusiles, granadas y munición para combatir en una batalla perdida: la de hacer lo imposible para que esa alegría no sea tan pasajera. Dos pulseras de cuero de incalculable valor. Carbón. Y todo por el precio de una taza de te. Y unos terrones de azúcar para los camellos.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;center&gt;&lt;p style="visibility: visible;"&gt;&lt;object type="application/x-shockwave-flash" data="http://assets.myflashfetish.com/swf/mp3/mixpod.swf" style="width: 410px; height: 130px;" height="130" width="410"&gt;&lt;param name="movie" value="http://assets.myflashfetish.com/swf/mp3/mixpod.swf"&gt;&lt;param name="quality" value="high"&gt;&lt;param name="scale" value="noscale"&gt;&lt;param name="salign" value="TL"&gt;&lt;param name="wmode" value="transparent"&gt;&lt;param name="flashvars" value="myid=41266647&amp;amp;path=2010/01/14&amp;amp;mycolor=cccccc&amp;amp;mycolor2=707070&amp;amp;mycolor3=333333&amp;amp;autoplay=false&amp;amp;rand=0&amp;amp;f=4&amp;amp;vol=100&amp;amp;pat=0&amp;amp;grad=false&amp;amp;ow=410&amp;amp;oh=130"&gt;&lt;/object&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.mixpod.com/playlist/41266647"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href="http://mixpod.com/"&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;/center&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-2510704904960205221?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/2510704904960205221/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=2510704904960205221' title='21 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/2510704904960205221'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/2510704904960205221'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2010/01/magia.html' title='Magia'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>21</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-8107854881551554403</id><published>2010-01-07T14:31:00.002+01:00</published><updated>2010-01-07T14:39:06.381+01:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Banda Sonora'/><title type='text'>¿Ron o whisky?</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;El ron tiene el encanto romántico, rebelde y sangriento de los piratas. Hay algo de trágico en la última gota del último barril de ron, cuando el barco está lejos de puerto y cerca de la refriega. Es preferible la sangre. Incluso la propia. Pero el whisky es el technicolor, el ámbar dorado, el tintineo de los cubitos sobre el cristal tallado de bohemia, los cuentos de John Cheever, la copa solitaria al atardecer. ¿Qué estas bebiendo? Ni una cosa, ni otra. Me hubiera gustado que me gustasen, de verdad. Con el whisky, incluso, he hecho grandes esfuerzos por conseguirlo, pero nada. Fracaso. Tengo que conformarme con la cerveza, el vino y el gintonic, preferiblemente azul. Claro que, para el caso, da lo mismo. Dicen que todos sirven para olvidar. Pero es mentira. Es justo lo contrario.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;center&gt;&lt;p style="visibility: visible;"&gt;&lt;object type="application/x-shockwave-flash" data="http://assets.myflashfetish.com/swf/mp3/mixpod.swf" style="width: 410px; height: 182px;" height="182" width="410"&gt;&lt;param name="movie" value="http://assets.myflashfetish.com/swf/mp3/mixpod.swf"&gt;&lt;param name="quality" value="high"&gt;&lt;param name="scale" value="noscale"&gt;&lt;param name="salign" value="TL"&gt;&lt;param name="wmode" value="transparent"&gt;&lt;param name="flashvars" value="myid=40567787&amp;amp;path=2010/01/07&amp;amp;mycolor=cccccc&amp;amp;mycolor2=707070&amp;amp;mycolor3=333333&amp;amp;autoplay=false&amp;amp;rand=0&amp;amp;f=4&amp;amp;vol=100&amp;amp;pat=0&amp;amp;grad=false&amp;amp;ow=410&amp;amp;oh=182"&gt;&lt;/object&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.mixpod.com/playlist/40567787"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href="http://mixpod.com/"&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;/center&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-8107854881551554403?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/8107854881551554403/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=8107854881551554403' title='17 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/8107854881551554403'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/8107854881551554403'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2010/01/ron-o-whisky.html' title='¿Ron o whisky?'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>17</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-8652431976553429415</id><published>2009-12-22T13:41:00.013+01:00</published><updated>2009-12-23T10:06:46.400+01:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Banda Sonora'/><title type='text'>¿Anda usted sobrado de espíritu navideño?</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Una pregunta inevitable en estas fechas que corren, en efecto. Si quiere salir de dudas, responda el siguiente cuestionario. Es sencillo y absolutamente fiable. Está basado en los más avanzados métodos estadísticos, y sus resultados están avalados por el Departamento de Estadística Aplicada de la mundialmente famosa Universidad de Brandeis (Boston, Massachussetts). Sólo tiene que elegir una de las cuatro opciones que se le presentan en cada situación. Que no se diga que tiene usted miedo. A por él.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;font-family:trebuchet ms;" &gt;1.&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt; El domingo por la noche, a la hora de apagar la televisión, usted:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;a) Se puso un gorrito de Papá Noel, llenó una copa de vino espumoso y brindó, junto a los presentadores de Estudio Estadio, por una muy feliz Navidad y un venturoso año 2010 lleno de éxitos para su equipo.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;b) Pensó que ya faltaban menos de cuarenta y ocho horas para el partido benéfico de los amigos de Sergio Ramos contra los amigos de Kanouté, y se puso a calentar por si acaso Luis Aragonés o Javier Clemente, el que sea, da lo mismo, le convocan para cubrir alguna baja de última hora.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;c) Pensó: mierda, llega el parón navideño en la Liga y nos quedamos sin fútbol hasta el mes de enero. Menos mal que el As regala un DVD con los 365 mejores goles del año, a razón de uno por día, y que el mercado de invierno se presenta animado gracias al supuesto interés del Barcelona por el fichaje de Robinho, y a las dudas del Real Madrid, que se debate entre la posibilidad de cubrir la baja de Pepe con un lateral izquierdo, o la de de confiar en la cantera (y un poco en la divina providencia también, por qué no decirlo).&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;d) Se volvió a cagar en todos los muertos del árbitro que pitó ese penalty a todas luces injusto en el último minuto, después de haber anulado un gol legal a su equipo por presunto fuera de juego y de haber consentido las continuas interrupciones y pérdidas de tiempo del rival durante el tramo final del partido. Volvió a mirar la clasificación en el teletexto y se fue a la cama sin cenar. Otra vez.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;font-family:trebuchet ms;" &gt;2.&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt; Esta mañana, en la cola de la ventanilla del banco, justo delante de usted, una señora que cree ser de mediana edad, embutida en un horrible abrigo de astracán, pagó en efectivo el recibo del agua por importe de 58’24 €. Acto seguido, y tras recoger su cambio, pagó el recibo de la luz, que ascendía a 139’28 €. Recogió su cambio y procedió a pagar en efectivo el recibo del teléfono: 53’92 €. A continuación, realizó un ingreso en cuenta corriente de 227 €. Y finalmente, solicitó un reintegro de 100 € con cargo a la misma cuenta corriente. Prácticamente al mismo tiempo, la empleada que atendía la ventanilla de la izquierda terminaba de atender a otro cliente, se calzaba la bufanda y el abrigo, y se marchaba a desayunar. Mientras tanto, usted:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;a) Tararea alegremente pero mira cómo beben los peces en el río pero mira cómo beben y vuelven a beber al compás del tenue hilo musical, al tiempo que sigue el ritmo golpeando, ora con la punta del zapato, ora con el tacón, sobre la baldosa. Cuando la señora que monopolizaba la única ventanilla disponible se da la vuelta para marcharse, le brinda usted la mejor de sus sonrisas y le desea feliz Navidad.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;b) A duras penas puede reprimir el impulso de seccionarle los tendones de las corvas, y una vez desplomada en el suelo, apartarla de la cola con un fuerte puntapié en las costillas. Se contiene porque, al fin y al cabo, es Navidad.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;c) A duras penas puede reprimir el impulso de seccionarle los tendones de las corvas, y una vez desplomada en el suelo, apartarla de la cola con un fuerte puntapié en las costillas. Se contiene porque padece usted un injustificado temor a la policía, a las minutas de los abogados, y a cualquier pena que sobrepase los diez años de reclusión en la prisión de El Dueso, Cantabria. Justo en el momento en el que esa señora solicita el reintegro llega usted a pensar que qué coño, al fin y al cabo tampoco es para tanto, a por ella, pero en el último momento se imponen sus temores y frenos inhibitorios varios, y finalmente no se decide.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;d) Le secciona directamente los tendones de las corvas sin pensarlo dos veces utilizando para ello el cuchillo japonés sashimi que lleva escondido en la manga para casos de emergencia (como, por ejemplo, éste), y una vez desplomada en el suelo, la aparta de la cola con un fuerte puntapié en las costillas.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;font-family:trebuchet ms;" &gt;3.&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt; Ha llegado el gran día. Hoy es la fiesta navideña en el colegio de sus hijos. Villancicos, belenes y niños. Una combinación explosiva. En esta situación límite, usted:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;a) Tiene esa fecha marcada en rojo en el calendario del iPhone. Ha elaborado un minucioso cronograma para poder asistir a las sesiones de villancicos y concursos de belenes de cada uno de sus tres hijos y sus dos ahijados. Se ha pertrechado de cámara fotográfica, video y equipo de sonido. Incluso ha contratado un par de técnicos auxiliares. Pide la tarde libre en el trabajo, a cuenta de vacaciones. Consigue sortear a las madres y abuelas que hicieron noche en taquilla, y copan las primeras filas en los diversos salones de actos y aulas en las que se celebran las exhibiciones corales o se exponen los belenes cien por cien artesanales, extremo éste que salta a la vista, no hace falta jurarlo. Escucha villancicos, hace palmas, pide silencio a los padres alborotadores de las últimas filas, aplaude, estudia hasta el último detalle de cada belén, vota (diez puntos a los belenes de clase de sus vástagos, nueve a los de sus ahijados y cero a todos los demás), felicita efusivamente a los profesores y profesoras de sus hijos, y aún tiene tiempo de esbozar una lágrima cuando su hija pequeña entona por primera vez, con esa voz angelical que no ha heredado de su padre, el &lt;span style="font-style: italic;"&gt;Dime Niño de Quién Eres&lt;/span&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;b) Se ve obligado a abandonar temporalmente la comida de empresa. Afortunadamente, este año se ha preocupado de persuadir a los compañeros que la organizan para que se celebre en un local próximo al colegio de sus hijos. Se ceba con los entrantes, se levanta a mitad del primer plato y llega justo a tiempo de que su hijo, en la segunda fila del coro, le vea situado en su localidad de gallinero, de pie. Lo saluda con una ostentosa agitación de brazos, le sonríe con excesivo entusiasmo, levanta ambos pulgares, aplaude un poco y sale del colegio como alma que lleva el diablo. A la pequeña le dirá que la ha visto y que ha cantado fenomenal, sobre todo la parte de… ¿cuál era el villancico que cantaba? Ah, sí… la parte de dime Niño de quien eres y si te llamas Jesús. Vuelve a la comida de empresa justo a tiempo de tomarse el postre y de las copas. Sobre todo, de las copas. Comienza la ingesta inmoderada de gintonics. No consigue convencer al pinchadiscos de que ponga algunas canciones de los ochenta. ¿&lt;span style="font-style: italic;"&gt;Pero de qué siglo?&lt;/span&gt;, le pregunta él rascándose el pendiente las tres primeras veces; a partir de la cuarta, ni le contesta. Se prolonga la ingesta inmoderada de gintonics. Tras varios intentos infructuosos con el merengue, prueba con la batucada durante quince segundos, que son los que tarda en dar con sus huesos y con el undécimo gintonic en el frío y prosaico terrazo. Vuelve a casa justo a tiempo para decirle a su hija pequeña que la ha visto, que estaba usted en la última fila, con el padre de Natalia, y que ha cantado fenomenal, sobre todo la parte esa de la Virgen se está peinando entre cortina y cortina.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;c) Se queda en casa durmiendo la siesta. ¿No le tocan los hijos a su ex? Pues que vaya ella, que usted ya fue el año pasado. Se quedó usted prácticamente sin comer, se tuvo que dejar a mitad la comida de empresa, tuvo que ir corriendo de un sitio a otro como un poseso… y en enero va su mujer y le pide el divorcio. Hay que joderse. ¿No quería divorcio? Pues que vaya ella.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;d) Usted no tiene hijos. Ni ahijados. Ni sobrinos. Y si los tiene, no lo sabe. No se ha enterado, ni quiere enterarse. No le importa. A usted no le importa el mundo de los niños. De hecho, se dio de baja como socio del Barça cuando pusieron en la camiseta el emblema de Unicef.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;font-family:trebuchet ms;" &gt;4.&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt; El próximo día 24 de diciembre, usted:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;a) Cierra su empresa y da la tarde libre a sus empleados, a los que felicita personalmente la Navidad con un fuerte y entrañable apretón de manos. Come temprano y de manera frugal con su familia. Tras una ligera siesta, revisa por enésima vez &lt;span style="font-style: italic;"&gt;Qué Bello Es Vivir&lt;/span&gt;. Al caer la noche repasa su afeitado, se viste como requiere la ocasión y se dirige a casa de su familia política para la tradicional cena de Nochebuena, a la que usted aportará dos botellas de un excelente Rioja, cosecha de 1998. Termina la jornada asistiendo a la tradicional Misa de gallo con su familia.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;b) Al cerrar la oficina a mediodía, se dirige raudo al bar donde ha quedado con sus amigos de toda la vida para tomar el aperitivo. Vuelan las cervezas, las marineras, los matrimonios y algún caballito. Paulatinamente, el aperitivo se va convirtiendo en comida, luego en partida de mus, y finalmente en tardía merienda. Llega usted a casa tarde y con una torrija de considerables proporciones. Su decreciente fluidez verbal no le permite dar una explicación razonable. Apenas tiene tiempo de echarse un poco de agua fría por la cara, meter a los niños en el coche y, envuelto en un silencio cortable con cuchillo y tenedor, dirigirse a casa de su familia política para la tradicional cena de Nochebuena. Llega usted tarde y ha olvidado el vino que se había comprometido a traer. Es más, ni siquiera lo ha comprado; lo dejó para el último momento y, sencillamente, no hubo último momento. Esta circunstancia obliga a acompañar el pavo, bien con Coca-Cola, bien con el vino de mesa Don Simón envasado en tetra brik que usted compra en el chino de la esquina mientras los demás van dando cuenta de los entrantes. Todos los comensales, excepto usted, se deciden por la Coca-Cola. A duras penas sobrevive a la cena. Por supuesto, ni mencionar la posibilidad de salir a tomar una copa con los amiguetes.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;c) Aprovechando que el jefe ha dado la tarde libre en el trabajo, sus compañeros deciden tomar una cerveza juntos al cerrar la oficina. Usted declina la invitación porque faltan diez minutos escasos para que se marche la canguro, y tiene que dejar a sus hijos en casa de su ex mujer (léase: en la que fue su casa hasta que el juez aprobó el convenio regulador) antes de las tres y media. Compra un plato de estofado en La Cocina de la Sole y una botella de vino en el supermercado de El Corte Inglés. Se come el plato de estofado y se bebe la botella de vino viendo varios informativos en la tele. Se duerme en el sofá y se despierta tarde. A las ocho y media llama a sus padres, que cenan en casa de su hermana, en Tarragona, y les felicita la Navidad. Se muestra razonablemente contento, lo justo y necesario para que su madre no llore. Cuelga. Enciende la tele, pone el DVD con los 365 mejores goles del año que regalaba el As, y a duras penas consigue ir olvidando que es Navidad.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;d) Aprovechando que el jefe ha dado la tarde libre en el trabajo, sus compañeros deciden tomar una cerveza juntos al cerrar la oficina. Usted declina la invitación porque, ni es una invitación en sentido estricto (cada cual paga lo suyo o cada cual paga una ronda), ni sabe a cuento de qué viene. Se va a casa, se prepara un bocadillo de queso manchego con pimientos verdes asados, abre una lata de cerveza y revisa por enésima vez &lt;span style="font-style: italic;"&gt;La Matanza de Texas&lt;/span&gt;. Al caer la noche se tira a la calle, como todos los jueves. Observa que hay muchísima gente en los bares, y en la puerta de los bares, y en las aceras que hay delante de las puertas de los bares. Todos sonríen y algunos van vestidos de payaso. Mucha gente le felicita y usted no comprende por qué. No comprende por qué no lo hacen el resto del año, claro. Usted lo merece, sin duda. Algunos conocidos a los que apenas dirige la palabra le abrazan, le felicitan y le invitan a una copa. O a dos. Y usted nunca hace ascos a una copa. Ni a dos. El proceso se repite en todos los bares de su recorrido habitual hasta las cinco y veinte de la madrugada, momento en el cual la dotación de una UVI móvil le recoge de la acera en la que se encuentra tendido boca abajo y le lleva al servicio de urgencias para que le traten ese pequeño coma etílico sin importancia. Como todos los jueves.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;5.&lt;/span&gt; Como el buen vino, decántese por una de las siguientes canciones:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;center&gt;&lt;p style="visibility: visible;"&gt;&lt;object type="application/x-shockwave-flash" data="http://assets.myflashfetish.com/swf/mp3/mixpod.swf" style="width: 410px; height: 235px;" height="235" width="410"&gt;&lt;param name="movie" value="http://assets.myflashfetish.com/swf/mp3/mixpod.swf"&gt;&lt;param name="quality" value="high"&gt;&lt;param name="scale" value="noscale"&gt;&lt;param name="salign" value="TL"&gt;&lt;param name="wmode" value="transparent"&gt;&lt;param name="flashvars" value="myid=38969734&amp;amp;path=2009/12/22&amp;amp;mycolor=cccccc&amp;amp;mycolor2=707070&amp;amp;mycolor3=333333&amp;amp;autoplay=false&amp;amp;rand=0&amp;amp;f=4&amp;amp;vol=100&amp;amp;pat=0&amp;amp;grad=false&amp;amp;ow=410&amp;amp;oh=235"&gt;&lt;/object&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.mixpod.com/playlist/38969734"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href="http://mixpod.com/"&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;/center&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Las respuestas señaladas con la letra a) valen 3 puntos. Las de la letra b), 2 puntos. Las de la letra c), 1 punto. Y las de la letra d), 0 puntos. Obvio. Sume su puntuación, compruebe en qué grupo está incluido y valore el estado de su espíritu navideño.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Grupo 1: 15 puntos.&lt;/span&gt; Usted no tiene espíritu navideño. Usted es el espíritu de la Navidad personificado, oiga. El espíritu de la Navidad pasada, el espíritu de la Navidad presente y el espíritu de la Navidad futura. Está usted a la altura de Santa Claus, de Melchor, de Gaspar, de Baltasar, y me atrevo a decir que del mismísimo Niño Jesús. El único riesgo que corremos con usted es el de la muerte por asfixia, sepultados por una avalancha de parabienes y abrazos. Nada grave, en cualquier caso. Si el vino es bueno, a partir de la cuarta o quinta copa estamos dispuestos a afrontarlo. Y después de los gintonics, incluso podemos tratar de ponernos a su altura.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Grupo 2: 8 a 14 puntos.&lt;/span&gt; Ha dado usted positivo. Ha bebido, mejor dicho, ha mamado usted Navidad en cantidades indecentes durante demasiado tiempo. Probablemente, desde su más tierna infancia. Supera usted los límites de espíritu navideño aconsejables para conducirse por estos días con un mínimo de prudencia, pero no entraña un peligro grave para sus congéneres, salvo, quizá, los incluidos en el Grupo 4. Si puede usted identificarlos, procure evitar su presencia en la medida de lo posible. Y sobre todo, recuerde: no podemos celebrar la Navidad por usted, así que prudencia. Mucha prudencia.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Grupo 3: 1 a 7 puntos.&lt;/span&gt; Adolece usted de un acusado déficit de espíritu navideño, pero no se preocupe. Todavía se le puede poner solución. Para ello, está especialmente indicada la ingesta moderada de algunas sustancias dopantes, entre las que recomendamos especialmente la cerveza helada, el tinto de Rioja y gintonic azul. La dosis correcta varía en función de la puntuación alcanzada. De momento, vaya usted probando a pequeños sorbos. Cuando la perspectiva de una cena familiar empiece a ponerle tierno, deténgase. Una dosis excesiva podría llevarle directamente al Grupo 1, con consecuencias imprevisibles para usted y, sobre todo, para el prójimo.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Grupo 4: 0 puntos.&lt;/span&gt; Usted, Mr. Scrooge, confunde el espíritu navideño con la guerra de Vietnam. Pero no se preocupe, tiene muchas posibilidades de conocerlo a fondo esta Navidad, cuando se le aparezcan en mitad de la noche (o en mitad de la siesta, que es mucho peor) el espíritu de las Navidades pasadas, el espíritu de las Navidades presentes y el espíritu de las Navidades futuras. Es decir, cualquiera que haya alcanzado la máxima puntuación en este test, probablemente encarnado en la persona del más molesto de sus cuñados o el más pesado de sus navideños amigos. Llegado ese momento, recuerde: no sea usted mismo. Finja, muéstrese como no es, y sobre todo, descarte el uso de la violencia. Haga un pequeño esfuerzo, hombre. Merece la pena, es Navidad.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;En cualquier caso, estéis en el grupo que estéis, intentad no tomarlo todo a la tremenda. Sobre todo los del primer y último grupo. Son pocos días, transcurren razonablemente rápido, y con un poco de suerte, los hosteleros y los comerciantes aún podrían salvar el ejercicio. Tratad de pasarlo bien, y sobre todo, tratad de que los demás lo pasemos bien, que falta nos hace. Feliz Navidad&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-8652431976553429415?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/8652431976553429415/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=8652431976553429415' title='34 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/8652431976553429415'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/8652431976553429415'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2009/12/anda-usted-sobrado-de-espiritu-navideno.html' title='¿Anda usted sobrado de espíritu navideño?'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>34</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-462599764922539939</id><published>2009-12-11T20:20:00.001+01:00</published><updated>2009-12-11T20:26:21.242+01:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Ahí queda eso'/><title type='text'>Esta mierda es un poco mejor que aquella mierda</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family: georgia;"&gt;—¿El arte como un arma? —me dijo, la palabra «arma» llena de desdén y ella misma un arma—. ¿El arte como el reflejo de adoptar la postura correcta en todo? ¿El arte como el abogado de las cosas buenas? ¿Quién te ha enseñado todo esto? ¿Quién te ha enseñado que el arte consiste en eslóganes? ¿Quién te ha enseñado que el arte está al servicio del pueblo? El arte está al servicio del arte y, de lo contrario, no existe arte que merezca la atención de nadie. ¿Cuál es el motivo para escribir literatura seria, señor Zuckerman? ¿Desarmar a los enemigos del control de precios? El motivo para escribir literatura seria es escribir literatura seria. ¿Quieres rebelarte contra la sociedad? Te diré cómo debes hacerlo: escribe bien. ¿Quieres abrazar una causa perdida? Entonces no luches por la clase trabajadora. A ellos les irá bien. Van a llenar alegremente los depósitos de sus Plymouths. El trabajador nos conquistará a todos, de su necedad fluirá la bazofia que es el destino cultural de este país filisteo. Pronto tendremos en este país algo mucho peor que el gobierno de los campesinos y los obreros, tendremos la cultura de los campesinos y los obreros. ¿Quieres una causa perdida por la que luchar? Entonces lucha por la palabra. No la palabra ampulosa, no la palabra inspiradora, no la palabra a favor de esto y en contra de aquello, no la palabra que anuncia al respetable que eres una persona maravillosa, admirable, compasiva, que está al lado de los oprimidos. ¡No, lucha por la palabra que dice a las pocas personas cultas condenadas a vivir en Estados Unidos que estás al lado del mundo! Este guión tuyo es basura. Es horrible. Es exasperante. Es basura vulgar, primitiva, ingenua, propagandista. Empaña el mundo con palabras. Y hiede al alto cielo de tu virtud. Nada tiene un efecto más siniestro en el arte que el deseo de un artista de demostrar lo bueno que es. ¡La terrible tentación del idealismo! Tienes que dominar tu idealismo, tu virtud tanto como tu vicio, has de conseguir un dominio estético de todo lo que te impulsa a escribir en primer lugar: ¡tu indignación, tu política, tu pesadumbre, tu amor! Empieza a predicar y tomar posiciones, empieza a ver tu propia perspectiva como superior, y eres una nulidad como artista, nulo y ridículo. ¿Por qué escribes estas proclamas? ¿Porque miras a tu alrededor y te escandalizas? ¿Porque miras a tu alrededor y te conmueves? La gente cede con demasiada facilidad y finge sus sentimientos. Quieren tener sentimientos enseguida, y los de escandalizado y conmovido son los más fáciles, así como los más estúpidos. Salvo en raras ocasiones, señor Zuckerman, mostrarse escandalizado es siempre una falsedad. Proclamaciones. ¡Al arte no le sirven de nada las proclamaciones! Llévate tu encantadora mierda de este despacho, por favor.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family: georgia;"&gt;(…)&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family: georgia;"&gt;— La política es la gran generalizadora —me dijo Leo—, y la literatura la gran particularizadora, y no sólo están en relación inversa entre ellas, sino en relación antagónica. Para la política, la literatura es decadente, blanda, irrelevante, aburrida, terca, insípida, algo que no tiene sentido y que realmente no debería existir. ¿Por qué? Debido al impulso particularizador en que consiste la literatura. ¿Cómo puedes ser un artista y renunciar al matiz? Pero ¿cómo puedes ser un político y permitir el matiz? En tanto que artista, el matiz es tu tarea. Tu tarea no consiste en simplificar. Aun cuando decidieras escribir de la manera más sencilla, a lo Hemingway, la tarea sigue siendo la de aportar el matiz, elucidar la complicación, denotar la contradicción. No se trata de eliminar la contradicción, de negarla, sino de ver dónde, dentro de la contradicción, se encuentra el ser humano atormentado. Permitir el caos, dejarlo entrar. Tienes que dejarlo entrar o, de lo contrario, produces propaganda, si no para un partido político (un movimiento político, estúpida propaganda para la misma vida), sí para la vida como ella preferiría ser divulgada. Durante los cinco o seis primeros años de la Revolución rusa, los revolucionarios gritaban: «¡El amor libre, existirá el amor libre!». Pero, una vez estuvieron en el poder, no pudieron permitirlo, porque ¿qué es el amor libre? Es caos, y ellos no querían el caos. No es para eso para lo que habían hecho su gloriosa revolución. Querían algo disciplinado, organizado, contenido, científicamente predecible, a ser posible. El amor libre inquieta a la organización. La literatura inquieta a la organización. No porque esté flagrantemente a favor o en contra, o incluso lo esté de una manera sutil. Inquieta a la organización porque no es general. La naturaleza intrínseca de lo particular consiste en ser particular, y la naturaleza intrínseca de la particularidad estriba en no amoldarse. La generalización del sufrimiento: eso es el comunismo. La particularización del sufrimiento: he aquí la literatura. En esa polaridad se da el antagonismo. Uno participa en la batalla al mantener vivo lo particular en un mundo simplificador y generalizador. No tienes necesidad de escribir para legitimar el comunismo o el capitalismo; estás al margen de ambos. Si eres escritor, no te alías con uno ni con otro. Ves diferencias, sí, y, por supuesto, ves que esta mierda es un poco mejor que aquella mierda, o que aquella mierda es mejor que ésta. Tal vez mucho mejor. Pero ves la mierda. No eres un empleado del gobierno. No eres un militante. No eres un creyente. Eres una persona que se enfrenta de una manera muy diferente al mundo y a lo que sucede en el mundo. El militante presenta la fe, una gran creencia que cambiará el mundo, y el artista presenta un producto que no tiene cabida en ese mundo, que es inútil. El artista, el escritor serio, introduce en el mundo algo que ni siquiera estaba ahí al comienzo. Cuando Dios hizo todas las cosas en siete días, las aves, los ríos, los seres humanos, no dedicó ni diez minutos a la literatura. «Y entonces existirá la literatura. A algunos les gustará, a algunos les obsesionará y querrán hacerla...» No, no. Él no dijo eso. Si entonces le hubieras preguntado a Dios: «¿Habrá lampistas?», te habría respondido: «Sí, los habrá, porque habrá casas y serán necesarios los lampistas». «¿Habrá médicos?» «Sí, porque la gente enfermará y necesitará médicos que le receten medicinas». «¿Y literatura?» «¿Literatura? De qué me estás hablando? ¿Para qué sirve eso? ¿Dónde encaja? Por favor, estoy creando un universo, no una universidad. Nada de literatura».&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: right; font-family: trebuchet ms;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;Philip Roth&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;en &lt;span style="font-style: italic;"&gt;Me casé con un comunista&lt;/span&gt; (1998)&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-462599764922539939?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/462599764922539939/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=462599764922539939' title='21 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/462599764922539939'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/462599764922539939'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2009/12/esta-mierda-es-un-poco-mejor-que.html' title='Esta mierda es un poco mejor que aquella mierda'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>21</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-4362120683093136107</id><published>2009-12-09T17:19:00.009+01:00</published><updated>2009-12-19T11:13:55.101+01:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Banda Sonora'/><title type='text'>¿Se puede saber qué coño estás mirando?</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Surcar mares, subir montañas, patear grandes ciudades o rastrear parajes perdidos. Fútbol, baloncesto, natación, carrera pedestre, gimnasia rítmica o patinaje artístico. Guitarra, piano, violín, batería, banjo, flauta de pan o triángulo. Cuentos, novelas, poesía, filatelia, numismática o pirotecnia. Sea lo que sea, hazlo. O por lo menos, participa. De la forma que sea. Es mejor ser protagonista que espectador. Más vale ser el último de los figurantes que el presidente del club de fans. No merece la pena pasarse toda la vida mirando. Como un fan. Como un jodido y pesadísimo fan.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;center&gt;&lt;p style="visibility: visible;"&gt;&lt;object type="application/x-shockwave-flash" data="http://assets.myflashfetish.com/swf/mp3/mixpod.swf" style="width: 410px; height: 130px;" height="130" width="410"&gt;&lt;param name="movie" value="http://assets.myflashfetish.com/swf/mp3/mixpod.swf"&gt;&lt;param name="quality" value="high"&gt;&lt;param name="scale" value="noscale"&gt;&lt;param name="salign" value="TL"&gt;&lt;param name="wmode" value="transparent"&gt;&lt;param name="flashvars" value="myid=37542994&amp;amp;path=2009/12/09&amp;amp;mycolor=cccccc&amp;amp;mycolor2=707070&amp;amp;mycolor3=333333&amp;amp;autoplay=false&amp;amp;rand=0&amp;amp;f=4&amp;amp;vol=100&amp;amp;pat=0&amp;amp;grad=false&amp;amp;ow=410&amp;amp;oh=130"&gt;&lt;/object&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.mixpod.com/playlist/37542994"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href="http://mixpod.com/"&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;/center&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-4362120683093136107?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/4362120683093136107/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=4362120683093136107' title='17 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/4362120683093136107'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/4362120683093136107'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2009/12/se-puede-saber-que-cono-estas-mirando.html' title='¿Se puede saber qué coño estás mirando?'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>17</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-6462672845852265788</id><published>2009-12-04T21:08:00.007+01:00</published><updated>2009-12-05T10:13:05.429+01:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Qué cosas'/><title type='text'>Dame argo</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Primero, un montón de bienintencionadas ONG’s rompieron el fuego tratando de que apadrinásemos a los niños más desfavorecidos del tercer mundo. Más tarde, las sociedades protectoras de animales se pusieron a la tarea buscando padrinos para bichos desprotegidos de las más diversas especies. Luego, el sector más solidario del pueblo aragonés se preocupó de promover el apadrinamiento de murcianos &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;sedientos&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;. Y ahora amenazan los estudiantes. Y es que, ¿qué sería de un español sin su paga, o cuando menos, sin la incesante lucha por asegurársela? Poca cosa.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_mpfgcyN0RwY/SxlumWTf51I/AAAAAAAABJQ/9D2WUyr5IVE/s1600-h/Paga.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 285px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_mpfgcyN0RwY/SxlumWTf51I/AAAAAAAABJQ/9D2WUyr5IVE/s400/Paga.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5411478032363808594" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;(Despegado con esmero hace pocos meses de una sucia pared, en una céntrica calle de Murcia. Por mis niños que no miento)&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-6462672845852265788?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/6462672845852265788/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=6462672845852265788' title='14 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/6462672845852265788'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/6462672845852265788'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2009/12/dame-argo.html' title='Dame argo'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_mpfgcyN0RwY/SxlumWTf51I/AAAAAAAABJQ/9D2WUyr5IVE/s72-c/Paga.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>14</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-6316281796711697018</id><published>2009-12-01T20:34:00.005+01:00</published><updated>2009-12-19T21:20:15.610+01:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Banda Sonora'/><title type='text'>Matando monstruos en los parques</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;En los parques pasaba las tardes, no las mañanas. Y no todas. Pasaba, sobre todo, las de los sábados. Por lo general, eran tardes bastante olvidables. Nunca importaba el sitio, así que eso está de más; bastaba un parque más o menos céntrico. Nunca me preocupé de cuál. Nunca me preocupé de los parques, ni de las tardes, ni de los sábados. Y ahora puedo decir que, de todos mis delirios y mis cuentos, sólo el suyo ha mejorado el argumento. Ahora me escondo y los observo, y puedo decir que mataré monstruos por ellos. Que seguiré matando monstruos por ellos. Ya hace algún tiempo salté y caí justo aquí. Aquellos safaris sin fin se esfumaron sin avisar. Y hoy lo he vuelto a notar: cada nube es un plan, se transforma al viajar, y no pesa y se va. Somos nubes, no más. Como hojas que danzan al viento, así nos recogerá el tiempo y nos hará rodar y rodar y rodar y rodar y rodar. Pero sí que hay final.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;center&gt;&lt;p style="visibility: visible;"&gt;&lt;object type="application/x-shockwave-flash" data="http://assets.myflashfetish.com/swf/mp3/mixpod.swf" style="width: 410px; height: 130px;" height="130" width="410"&gt;&lt;param name="movie" value="http://assets.myflashfetish.com/swf/mp3/mixpod.swf"&gt;&lt;param name="quality" value="high"&gt;&lt;param name="scale" value="noscale"&gt;&lt;param name="salign" value="TL"&gt;&lt;param name="wmode" value="transparent"&gt;&lt;param name="flashvars" value="myid=38686276&amp;amp;path=2009/12/19&amp;amp;mycolor=cccccc&amp;amp;mycolor2=707070&amp;amp;mycolor3=333333&amp;amp;autoplay=false&amp;amp;rand=0&amp;amp;f=4&amp;amp;vol=100&amp;amp;pat=0&amp;amp;grad=false&amp;amp;ow=410&amp;amp;oh=130"&gt;&lt;/object&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.mixpod.com/playlist/38686276"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href="http://mixpod.com/"&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;/center&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-6316281796711697018?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/6316281796711697018/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=6316281796711697018' title='15 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/6316281796711697018'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/6316281796711697018'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2009/12/matando-monstruos-en-los-parques.html' title='Matando monstruos en los parques'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>15</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-1356519173146084103</id><published>2009-11-28T12:32:00.004+01:00</published><updated>2009-11-28T12:40:03.179+01:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Un poco de cuento'/><title type='text'>Varios cuerpos de ventaja</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;No es lo mismo estar en situación de ventaja, que sacar ventaja de la situación. Lo segundo tiene mucho más merito, dónde va a parar: requiere encontrar las ventajas y saber aprovecharlas. Porque de cualquier situación o circunstancia se puede sacar alguna ventaja. Incluso de las más difíciles y complejas. Hasta de la &lt;/span&gt;&lt;a style="font-family: trebuchet ms;" href="http://sites.google.com/site/soyleandro/vivirdelcuento/unpocodecuento/UPC018_Ventajas_de_ser_padre.pdf" onclick="javascript: pageTracker._trackPageview('/downloads/Ventajas_de_ser_padre'); "&gt;paternidad&lt;/a&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-1356519173146084103?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/1356519173146084103/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=1356519173146084103' title='18 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/1356519173146084103'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/1356519173146084103'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2009/11/varios-cuerpos-de-ventaja.html' title='Varios cuerpos de ventaja'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>18</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-2774122310692779183</id><published>2009-11-23T17:17:00.003+01:00</published><updated>2010-06-10T08:55:32.073+02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Banda Sonora'/><title type='text'>Palmípedos, blancos y en botella</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Ni ocas, ni gansos. Ni Lucas, ni Donald. Ni a la naranja, ni en confit. El otro. El que empieza como patito feo y termina dando el cante. Y entre una cosa y otra, todo lo demás: el lago, el cuello, Alec Guiness y Grace Kelly, Leda, Rubén Darío, y si es negro, Tyrone Power y Maureen O’Hara. De donde se colige que lo importante es todo lo demás. Aunque el canto, en algunos casos, sea brillante. Y éste es uno de esos casos, seguro. Que no sea el último.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;center&gt;&lt;p style="visibility: visible;"&gt;&lt;object type="application/x-shockwave-flash" data="http://assets.mixpod.com/swf/mp3/mixpod.swf" style="width: 410px; height: 182px;" height="182" width="410"&gt;&lt;param name="movie" value="http://assets.mixpod.com/swf/mp3/mixpod.swf"&gt;&lt;param name="quality" value="high"&gt;&lt;param name="scale" value="noscale"&gt;&lt;param name="salign" value="TL"&gt;&lt;param name="wmode" value="transparent"&gt;&lt;param name="flashvars" value="myid=35839447&amp;amp;path=2009/11/23&amp;amp;mycolor=cccccc&amp;amp;mycolor2=707070&amp;amp;mycolor3=333333&amp;amp;autoplay=false&amp;amp;rand=0&amp;amp;f=4&amp;amp;vol=100&amp;amp;pat=0&amp;amp;grad=false"&gt;&lt;/object&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.mixpod.com/playlist/35839447"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href="http://mixpod.com/"&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;/center&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-2774122310692779183?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/2774122310692779183/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=2774122310692779183' title='20 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/2774122310692779183'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/2774122310692779183'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2009/11/palmipedos-blancos-y-en-botella.html' title='Palmípedos, blancos y en botella'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>20</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-6488322613646728498</id><published>2009-11-20T20:22:00.003+01:00</published><updated>2009-11-21T13:36:41.739+01:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Mucho cuento'/><title type='text'>Razones para dejarse matar</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;¿Por qué? Sin duda, ésa es la parte oculta del iceberg. Hipótesis habrá tantas como curiosos. Románticas, pasionales, trágicas, poéticas, desesperadas. Algunas en blanco y negro, con Ava Gardner y Burt Lancaster al frente del reparto. Otras en color, con Angie Dickinson, Lee Marvin y John Cassavetes. Pero quizá la única razón sea, sencillamente, que algunas cosas son inevitables. Por veinticinco pesetas cada una: razones. Motivos. O el nombre de &lt;/span&gt;&lt;a style="font-family: trebuchet ms;" href="http://sites.google.com/site/soyleandro/vivirdelcuento/muchocuento/MC014_Los_asesinos.pdf"&gt;los asesinos&lt;/a&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-6488322613646728498?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/6488322613646728498/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=6488322613646728498' title='34 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/6488322613646728498'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/6488322613646728498'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2009/11/razones-para-dejarse-matar.html' title='Razones para dejarse matar'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>34</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-1629472071407977056</id><published>2009-11-16T12:16:00.007+01:00</published><updated>2009-12-21T09:07:35.578+01:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Banda Sonora'/><title type='text'>La forma en que miras a ese tipo</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Voy a defenderme. A defenderme de los ataques que no me han hecho, de los que creo que me harían si les escuchase, y sobre todo, de los que yo mismo me hago con cierta frecuencia. A justificarme, vamos. Voy a justificarme, a defender mi faceta de perdedor de tiempo patológico, de procrastinador compulsivo. Y en una de sus versiones más actuales: la de lector de blogs. Dice Enrique Vila-Matas que los blogs le aportan información, diálogo, vitalidad… y el siempre necesario caos. Y nunca viene mal un poco de caos en estas vidas nuestras tan ordenadas. Un poco de desorden en este proceso de aprendizaje que tanto dura. Porque hay cosas que uno no sabe que existen, pero existen. Hay cosas que uno no sabe dónde buscar, incluso que no quiere buscar, pero las encuentra. Y hay cosas que le encuentran a uno. Ideas geniales para guiones de nuevas series de televisión o proyectos de realitys televisivos quizá no tan disparatados como queremos pensar. El mapa mundial de blogueros amenazados, detenidos o asesinados. Las tribulaciones de un padre agnóstico ante la Primera Comunión de su hijo. Una berlanguiana secta satánica, paella y pasodoble incluidos. Enérgicas protestas para hacer frente a gravísimos problemas cuya existencia me había pasado desapercibida hasta ahora. Eruditas, entretenidas y, esto lo doy por descontado, absolutamente incomprensibles disertaciones sobre el arte contemporáneo y algunas de sus manifestaciones más significativas. Magníficas reseñas de libros que nunca he leído y que cualquiera sabe si algún día leeré. Cuentos, muchos y buenos cuentos: clásicos, introspectivos, metaliterarios, balcánicos y los que cabalgan de Philip K. Dick a Charles Bukowski. Un paisano, quizá un vecino, que escribe una novela; qué digo una novela, una pistola, una bomba a punto de estallar. Nick Hornby. Por supuesto, Nick Hornby. Música, mucha música. Y esta canción. Esta canción, por sí sola, me justifica.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;center&gt;&lt;p style="visibility: visible;"&gt;&lt;object type="application/x-shockwave-flash" data="http://assets.myflashfetish.com/swf/mp3/mixpod.swf" style="width: 410px; height: 130px;" height="130" width="410"&gt;&lt;param name="movie" value="http://assets.myflashfetish.com/swf/mp3/mixpod.swf"&gt;&lt;param name="quality" value="high"&gt;&lt;param name="scale" value="noscale"&gt;&lt;param name="salign" value="TL"&gt;&lt;param name="wmode" value="transparent"&gt;&lt;param name="flashvars" value="myid=35168550&amp;amp;path=2009/11/16&amp;amp;mycolor=cccccc&amp;amp;mycolor2=707070&amp;amp;mycolor3=333333&amp;amp;autoplay=false&amp;amp;rand=0&amp;amp;f=4&amp;amp;vol=100&amp;amp;pat=0&amp;amp;grad=false&amp;amp;ow=410&amp;amp;oh=130"&gt;&lt;/object&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.mixpod.com/playlist/35168550"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href="http://mixpod.com/"&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;/center&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-1629472071407977056?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/1629472071407977056/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=1629472071407977056' title='21 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/1629472071407977056'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/1629472071407977056'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2009/11/la-forma-en-que-miras-este-tipo.html' title='La forma en que miras a ese tipo'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>21</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-6992337707653909030</id><published>2009-11-09T10:36:00.005+01:00</published><updated>2009-12-21T13:43:37.596+01:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Banda Sonora'/><title type='text'>Cuando eras más rápido, más alto, más fuerte</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;O creías serlo. O que podrías llegar a serlo. Ahora, a estas alturas, podemos mostrar un olímpico desprecio. O pasar olímpicamente. Podemos pensar que no los aprovechamos bien, que podríamos haber hecho esto o aquéllo. O que fueron mejores, que ojalá volvieran. Podemos pensar lo que nos dé la gana. Al fin y al cabo, ya somos mayores. Lo que no podemos es olvidarlos. No del todo. No fueron mejores, ni peores. Sólo fueron diferentes, distintos de éstos. Otros años.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;center&gt;&lt;p style="visibility: visible;"&gt;&lt;object type="application/x-shockwave-flash" data="http://assets.myflashfetish.com/swf/mp3/mixpod.swf" style="width: 410px; height: 130px;" height="130" width="410"&gt;&lt;param name="movie" value="http://assets.myflashfetish.com/swf/mp3/mixpod.swf"&gt;&lt;param name="quality" value="high"&gt;&lt;param name="scale" value="noscale"&gt;&lt;param name="salign" value="TL"&gt;&lt;param name="wmode" value="transparent"&gt;&lt;param name="flashvars" value="myid=34486646&amp;amp;path=2009/11/09&amp;amp;mycolor=cccccc&amp;amp;mycolor2=707070&amp;amp;mycolor3=333333&amp;amp;autoplay=false&amp;amp;rand=0&amp;amp;f=4&amp;amp;vol=100&amp;amp;pat=0&amp;amp;grad=false&amp;amp;ow=410&amp;amp;oh=130"&gt;&lt;/object&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.mixpod.com/playlist/34486646"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href="http://mixpod.com/"&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;/center&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-6992337707653909030?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/6992337707653909030/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=6992337707653909030' title='11 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/6992337707653909030'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/6992337707653909030'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2009/11/cuando-eras-mas-rapido-mas-alto-mas.html' title='Cuando eras más rápido, más alto, más fuerte'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>11</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-6366054254036153059</id><published>2009-11-05T20:09:00.002+01:00</published><updated>2009-11-05T20:13:37.020+01:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Ahí queda eso'/><title type='text'>Seguir viviendo</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family: georgia;"&gt;El problema de mi generación es que todos pensamos que somos putos genios. Hacer  algo no es suficiente para nosotros, y nadie está vendiendo algo, o enseñando algo, o simplemente haciendo algo: nosotros tenemos que &lt;/span&gt;&lt;span style="font-style: italic; font-family: georgia;"&gt;ser&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family: georgia;"&gt; algo. Es nuestro derecho inalienable, como ciudadanos del siglo XXI que somos. Si Christina Aguilera o Britney Spears o cualquier otro imbécil de ídolo norteamericano puede ser algo, ¿por qué no yo? ¿Qué hay de lo mío, eh? Muy bien, mi banda ha dado los mejores conciertos en vivo que uno pueda escuchar en un bar, y hemos grabado dos álbumes que han gustado a muchos críticos y a poca gente normal y corriente. Pero tener talento no es nunca suficiente para hacernos felices, ¿no es cierto? Quiero decir que debería serlo, porque el talento es un don, y uno debería darle gracias a Dios por tenerlo, pero yo no lo he hecho. A mí me jodía un montón, porque no me pagaban por él ni me sacaban en la portada de Rolling Stone.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family: georgia;"&gt;Oscar Wilde dijo una vez que la vida real de uno es a menudo la vida que uno no lleva. Apúntate un diez, Oscar. Mi vida real estaba llena de conciertos de los de primera plana en Wembley y el Madison Square Garden y de discos de platino, y de Grammys, y ésa no era la vida que estaba llevando, y eso es quizá lo que hacía que me entraran ganas de mandarlo todo al diablo. La vida que llevaba no me permitía..., no sé, ser quien pensaba que era. Ni siquiera me permitía ir derecho por la vida. Era como si estuviera andando por un túnel que fuera haciéndose más y más estrecho, y más y más oscuro, y hubiera empezado a llenarse de agua, y yo avanzara todo encorvado, y me encontrara con un muro de roca y las únicas herramientas que tuviera a mano fueran mis uñas. Puede que todo el mundo se sienta así, pero ésa no es razón para seguir adelante. Bueno, pues aquella Nochevieja ya estaba harto. Tenía las uñas hechas polvo, y las yemas de los dedos todas despellejadas. Ya no podía seguir escarbando. Con el grupo roto, lo único que me quedaba para expresarme era dejar atrás mi vida irreal: iba a volar desde aquella puta azotea como Supermán. Pero, por supuesto, las cosas no salieron de ese modo.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family: georgia;"&gt;He aquí algunas personas muertas, personas que eran demasiado sensibles para seguir viviendo: Sylvla Plath, Van Gogh, Virginia Woolf, Jackson Pollock, Primo Levi, Kurt Cobain (por supuesto). Y algunas personas vivas: George W. Bush, Arnold Schwarzenegger, Osama Bin Laden. Sólo tenéis que poner una cruz al lado de la gente con la que os gustaría tomar una copa, y ver si están en el grupo de los muertos o de los vivos. Y sí, podéis argumentar que he forzado las cosas a mi favor, y que hay un par de personas que faltan en la lista de los vivos y que refutarían lo que afirmo, unos cuantos poetas y músicos y gente de ese tipo. Y podéis también hacer constar que Stalin y Hitler no eran tan maravillosos y sin embargo ya no están entre nosotros. Pero sed un poco indulgentes conmigo: sabéis de lo que estoy hablando. A la gente sensible le es más duro seguir viviendo.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family: trebuchet ms;"&gt;Nick Hornby&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family: trebuchet ms;"&gt;en &lt;span style="font-style: italic;"&gt;En Picado&lt;/span&gt; (2005)&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-6366054254036153059?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/6366054254036153059/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=6366054254036153059' title='15 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/6366054254036153059'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/6366054254036153059'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2009/11/seguir-viviendo.html' title='Seguir viviendo'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>15</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-6734951151262347272</id><published>2009-11-03T16:52:00.009+01:00</published><updated>2012-01-10T18:23:36.744+01:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Banda Sonora'/><title type='text'>Un día más nos quedaremos sentados aquí</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: 100%;"&gt;&lt;span style="font-family: trebuchet ms;"&gt;Sí, aquí. Exactamente aquí. En esta silla, en este sillón, en este sofá, en esta cama. En esta oficina, en este despacho, en esta sala de estar, en esta terraza, en este patio, en este jardín, en esta habitación. Un día detrás de otro. Hemos esperado eclipses. Hemos perseguido enigmas al compás de las horas. Hemos dibujado elipses. Hemos escuchado el lenguaje de las plantas. Y seguimos sentados aquí, sin tomar una determinación. Se nos ha vuelto a olvidar. Y nos hemos dicho: mañana&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;mañana&gt;&lt;span style="font-size: 100%;"&gt;&lt;span style="font-family: trebuchet ms;"&gt;. Esta tarde vamos a ver el partido. O a leer este libro. O a ver esa película. O a pasar páginas con el mando a distancia. O a bucear música por internet. O a dejar una entrada en el blog. O algún comentario chistoso en los blogs de los demás. O a correr un rato por los parques. O a leer un cuento. Y nos hemos vuelto a convencer. Qué bien.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/mañana&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;object classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" height="205" id="gsPlaylist6594098930" name="gsPlaylist6594098930" width="350"&gt;&lt;param name="movie" value="http://grooveshark.com/widget.swf" /&gt;&lt;param name="wmode" value="window" /&gt;&lt;param name="allowScriptAccess" value="always" /&gt;&lt;param name="flashvars" value="hostname=cowbell.grooveshark.com&amp;playlistID=65940989&amp;bbg=cc0000&amp;bth=cc0000&amp;pfg=cc0000&amp;lfg=cc0000&amp;bt=FFFFFF&amp;pbg=FFFFFF&amp;pfgh=FFFFFF&amp;si=FFFFFF&amp;lbg=FFFFFF&amp;lfgh=FFFFFF&amp;sb=FFFFFF&amp;bfg=dbdbdb&amp;pbgh=dbdbdb&amp;lbgh=dbdbdb&amp;sbh=dbdbdb&amp;p=0" /&gt;&lt;object type="application/x-shockwave-flash" data="http://grooveshark.com/widget.swf" width="350" height="205"&gt;&lt;param name="wmode" value="window" /&gt;&lt;param name="allowScriptAccess" value="always" /&gt;&lt;param name="flashvars" value="hostname=cowbell.grooveshark.com&amp;playlistID=65940989&amp;bbg=cc0000&amp;bth=cc0000&amp;pfg=cc0000&amp;lfg=cc0000&amp;bt=FFFFFF&amp;pbg=FFFFFF&amp;pfgh=FFFFFF&amp;si=FFFFFF&amp;lbg=FFFFFF&amp;lfgh=FFFFFF&amp;sb=FFFFFF&amp;bfg=dbdbdb&amp;pbgh=dbdbdb&amp;lbgh=dbdbdb&amp;sbh=dbdbdb&amp;p=0" /&gt;&lt;span&gt;&lt;a href="http://grooveshark.com/playlist/La+Estatua+Del+Jard+n+Bot+nico/65940989" title="La estatua del jardín botánico by Leandro on Grooveshark"&gt;La estatua del jardín botánico by Leandro on Grooveshark&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/object&gt;&lt;/object&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-6734951151262347272?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/6734951151262347272/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=6734951151262347272' title='23 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/6734951151262347272'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/6734951151262347272'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2009/11/un-dia-mas-nos-quedaremos-sentados-aqui.html' title='Un día más nos quedaremos sentados aquí'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>23</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-1052180221900182708</id><published>2009-10-30T20:21:00.003+01:00</published><updated>2009-10-30T20:35:19.232+01:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Un poco de cuento'/><title type='text'>Cosas que pierden la gracia si son obligatorias</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Estás aburrido, hastiado, estancado. Te has adocenado profesionalmente, la rutina te mata y tu equipo pierde cuatro a cero en Alcorcón. Y piensas: necesito un cambio. Es más, lo decides: un giro radical, un cambio de vida. O cometes una grave equivocación, la cagas, metes la pata hasta el fondo. Nada parece tener arreglo y pides con desesperación una nueva oportunidad. Quieres volver a empezar. O tal vez sobrevives de milagro a un accidente de aviación, o sales vivo de una intervención quirúrgica a corazón abierto, a vida o muerte. Te dan la enhorabuena y te dicen: has vuelto a nacer. Pero bueno, ¿y si no quiero? ¿Qué pasa si no quiero cambiar de vida? ¿Y si no quiero volver a empezar, ni volver a nacer? ¿Qué pasa si no quiero, eh? &lt;/span&gt;&lt;a style="font-family: trebuchet ms;" href="http://sites.google.com/site/soyleandro/vivirdelcuento/unpocodecuento/UPC017_Renacimiento.pdf" onclick="javascript: pageTracker._trackPageview('/downloads/Renacimiento'); "&gt;Pues te aguantas&lt;/a&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-1052180221900182708?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/1052180221900182708/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=1052180221900182708' title='22 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/1052180221900182708'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/1052180221900182708'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2009/10/cosas-que-pierden-la-gracia-si-son.html' title='Cosas que pierden la gracia si son obligatorias'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>22</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-1554921302569428454</id><published>2009-10-27T19:26:00.003+01:00</published><updated>2009-12-22T17:43:19.095+01:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Banda Sonora'/><title type='text'>A vueltas</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;La ciudad vacía. Las tuercas oxidadas. Las heridas abiertas. La esperanza esfumada. Las colillas apagadas. ¿Qué encontrará el ángel cuando decida volver? ¿Y cómo volverá? ¿Con la frente marchita? Y lo más importante: ¿volverá? ¿Cogerá su vida y su mochila y volverá? Vaya usted a saber. Pero vaya al sitio correcto, no vale cualquiera. Y luego vuelva, claro.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;center&gt;&lt;p style="visibility: visible;"&gt;&lt;object type="application/x-shockwave-flash" data="http://assets.myflashfetish.com/swf/mp3/mixpod.swf" style="width: 410px; height: 130px;" height="130" width="410"&gt;&lt;param name="movie" value="http://assets.myflashfetish.com/swf/mp3/mixpod.swf"&gt;&lt;param name="quality" value="high"&gt;&lt;param name="scale" value="noscale"&gt;&lt;param name="salign" value="TL"&gt;&lt;param name="wmode" value="transparent"&gt;&lt;param name="flashvars" value="myid=33320483&amp;amp;path=2009/10/27&amp;amp;mycolor=cccccc&amp;amp;mycolor2=707070&amp;amp;mycolor3=333333&amp;amp;autoplay=false&amp;amp;rand=0&amp;amp;f=4&amp;amp;vol=100&amp;amp;pat=0&amp;amp;grad=false&amp;amp;ow=410&amp;amp;oh=130"&gt;&lt;/object&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.mixpod.com/playlist/33320483"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href="http://mixpod.com/"&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;/center&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-1554921302569428454?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/1554921302569428454/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=1554921302569428454' title='14 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/1554921302569428454'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/1554921302569428454'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2009/10/vueltas.html' title='A vueltas'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>14</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-3840938131043983506</id><published>2009-10-24T13:30:00.000+02:00</published><updated>2009-10-24T13:32:22.546+02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Mucho cuento'/><title type='text'>Variables</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family: trebuchet ms;"&gt;Un visitante lapa a punto de hacer estallar un plácido veraneo. O varios. ¿Alguna vez has sido tú ese visitante? Háztelo mirar. Una historia incontenible en los estrictos límites de lo que pasa. Una desmadre de incursiones desenfrenadas en el terreno de lo que podría pasar si. Un camino lleno de desvíos. O un desvío lleno de caminos. ¿Un escritor sacudido por un ataque de frenética inspiración? La necesidad de coger la primera calle a la derecha. Un cambio de rumbo. Y otro. Y otro más. Porque siempre hay algo que parece que va a funcionar mejor. Y porque puede haber muchas formas de librarse de una pesadilla. O de convivir con ella. O no. Pero siempre sin perder de vista lo esencial: &lt;/span&gt;&lt;a style="font-family: trebuchet ms;" href="http://sites.google.com/site/soyleandro/vivirdelcuento/muchocuento/MC013_Fregando_platos.pdf"&gt;hay que fregar los platos&lt;/a&gt;&lt;span style="font-family: trebuchet ms;"&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-3840938131043983506?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/3840938131043983506/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=3840938131043983506' title='13 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/3840938131043983506'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/3840938131043983506'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2009/10/variables.html' title='Variables'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>13</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-2601198794432503794</id><published>2009-10-20T19:45:00.003+02:00</published><updated>2009-12-22T20:20:16.090+01:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Banda Sonora'/><title type='text'>De ayer</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;El pan. El periódico. El mundo. Fantasías animadas. Tinta roja en el gris. Un puñado de  canciones. Buenos momentos. Muchos recuerdos. Algunas expectativas defraudadas. Y la chica. Por supuesto, la chica. Todo lo demás, es de mañana.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;center&gt;&lt;p style="visibility: visible;"&gt;&lt;object type="application/x-shockwave-flash" data="http://assets.myflashfetish.com/swf/mp3/mixpod.swf" style="width: 410px; height: 210px;" height="210" width="410"&gt;&lt;param name="movie" value="http://assets.myflashfetish.com/swf/mp3/mixpod.swf"&gt;&lt;param name="quality" value="high"&gt;&lt;param name="scale" value="noscale"&gt;&lt;param name="salign" value="TL"&gt;&lt;param name="wmode" value="transparent"&gt;&lt;param name="flashvars" value="myid=32622377&amp;amp;path=2009/10/20&amp;amp;mycolor=cccccc&amp;amp;mycolor2=707070&amp;amp;mycolor3=333333&amp;amp;autoplay=false&amp;amp;rand=0&amp;amp;f=4&amp;amp;vol=100&amp;amp;pat=0&amp;amp;grad=false&amp;amp;ow=410&amp;amp;oh=210"&gt;&lt;/object&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.mixpod.com/playlist/32622377"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href="http://mixpod.com/"&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;/center&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-2601198794432503794?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/2601198794432503794/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=2601198794432503794' title='15 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/2601198794432503794'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/2601198794432503794'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2009/10/de-ayer.html' title='De ayer'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>15</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-436313998879788573</id><published>2009-10-16T19:07:00.007+02:00</published><updated>2009-10-16T19:26:18.082+02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Qué cosas'/><title type='text'>No es coña</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family:georgia;"&gt;Escoñar: 1. tr. Romper, estropear. U. t. c. prnl. || 2. tr. Hacer fracasar. U. t. c. prnl. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-style: italic;font-family:georgia;font-size:100%;"  &gt;Se escoñó el invento&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family:georgia;"&gt;. || 3. prnl. Hacerse daño. (RAE)&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Porque a veces las cosas se rompen. Otras veces se estropean. O se averían. Incluso se joden. Pero hay ocasiones en que se escoñan. Y si se escoñan, se escoñan. Y punto.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_mpfgcyN0RwY/StiqUm3UbZI/AAAAAAAABIk/IbTNyIyoeA8/s1600-h/Esco%C3%B1a"&gt;&lt;img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 214px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_mpfgcyN0RwY/StiqUm3UbZI/AAAAAAAABIk/IbTNyIyoeA8/s320/Esco%C3%B1a" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5393247824782847378" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Diario &lt;/span&gt;&lt;span style="font-style: italic;font-family:trebuchet ms;" &gt;La Verdad&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;, edición de Murcia. 14 de octubre de 2009&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-436313998879788573?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/436313998879788573/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=436313998879788573' title='19 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/436313998879788573'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/436313998879788573'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2009/10/no-es-cona.html' title='No es coña'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_mpfgcyN0RwY/StiqUm3UbZI/AAAAAAAABIk/IbTNyIyoeA8/s72-c/Esco%C3%B1a' height='72' width='72'/><thr:total>19</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-4243255731953543919</id><published>2009-10-13T12:18:00.003+02:00</published><updated>2009-12-23T09:03:22.653+01:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Banda Sonora'/><title type='text'>Déjame que descanse un rato al sol</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;El niño, a pesar de lo listo que era, o quizá precisamente por eso, sabía cómo meter el dedo en el ojo. Y le habían bastado cuatro añitos para aprenderlo. O eso, o ya lo traía de serie. Después de una lucha intelectual sin cuartel para convencerlo de que sus primos mayores se irían a la cama en seguida, sin ver Gran Prix, y conseguir así que se acostase a las nueve, su padre aún tuvo que subir media docena de veces las escaleras del dúplex para tapar varias vías de agua. De agua. De pipí. De tengo miedo. De un besito de buenas noches. De qué están haciendo los primos. De cuándo sube mamá. A la que hizo siete, la subida ya no fue en son de paz. El padre, cansado, agotada su dosis diaria de paciencia, dio rienda suelta a su justa ira en forma de furiosos interrogantes. ¿Qué pasa? ¿Te gusta dar el follón? ¿Te gusta tocar las narices? ¿Te gusta joder la vida a los demás? Abajo, uno de esos pesados silencios familiares tan típicos en momentos como éste nos permitió oír una vocecilla trémula al fondo de la habitación: a&lt;span style="font-style: italic;"&gt; mí me gusta la alegría&lt;/span&gt;. Toma, y a mí. La diferencia es que a él sí le sirvió para apaciguar el conflicto.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;center&gt;&lt;p style="visibility: visible;"&gt;&lt;object type="application/x-shockwave-flash" data="http://assets.myflashfetish.com/swf/mp3/mixpod.swf" style="width: 410px; height: 130px;" height="130" width="410"&gt;&lt;param name="movie" value="http://assets.myflashfetish.com/swf/mp3/mixpod.swf"&gt;&lt;param name="quality" value="high"&gt;&lt;param name="scale" value="noscale"&gt;&lt;param name="salign" value="TL"&gt;&lt;param name="wmode" value="transparent"&gt;&lt;param name="flashvars" value="myid=31975173&amp;amp;path=2009/10/13&amp;amp;mycolor=cccccc&amp;amp;mycolor2=707070&amp;amp;mycolor3=333333&amp;amp;autoplay=false&amp;amp;rand=0&amp;amp;f=4&amp;amp;vol=100&amp;amp;pat=0&amp;amp;grad=false&amp;amp;ow=410&amp;amp;oh=130"&gt;&lt;/object&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.mixpod.com/playlist/31975173"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href="http://mixpod.com/"&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;/center&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-4243255731953543919?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/4243255731953543919/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=4243255731953543919' title='28 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/4243255731953543919'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/4243255731953543919'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2009/10/dejame-que-descanse-un-rato-al-sol.html' title='Déjame que descanse un rato al sol'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>28</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-4687267326721411809</id><published>2009-10-09T20:27:00.003+02:00</published><updated>2009-10-10T09:58:09.283+02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Diario de un escritor aficionado y perezoso'/><title type='text'>Ideas sueltas</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Cuando llega el momento de empezar a escribir otro cuento, lo primero que hago es elegir una de las ideas que tengo guardadas. Abro una determinada carpeta del ordenador, y allí están las ideas. Malas, regulares e incluso alguna buena. O así me lo parece, al menos. Cada archivo que hay en la carpeta, una idea. Algunas están algo más desarrolladas, pero casi siempre son sólo un esbozo.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Sé que algunas son muy malas. Nunca llegarán a ser un cuento. Al menos, no un cuento escrito por mí. Pero no las mando a la papelera, no sé muy bien por qué. Por si algún día cambio de opinión sobre ellas, y mira que si eso llega a ocurrir no dirá mucho en mi favor. Por si alguna vez puedo sacarles punta. Como si fueran un lápiz. O por si puedo colarlas de rondón en otra historia donde puedan encontrar un hueco, cosa que ya ha funcionado en más de una ocasión. El caso es que no las borro.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;&lt;br /&gt;Otras, aun no siendo tan malas, no pasan de ser un buen punto de partida. Un embrión. Apenas un bosquejo del que algún día puede salir algo mejor. Un cuento, quizá. No son ideas desechables, pero no son nada más que eso. Ideas, fogonazos, bocetos, esbozos. El nombre de estos archivos está escrito con mayúsculas.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;&lt;br /&gt;Para empezar a escribir un nuevo cuento, suelo coger uno de esos archivos cuyo nombre está escrito con mayúsculas. Alguien dirá que, en realidad, ya empecé a escribirlo cuando cacé la idea al vuelo, cuando me puse a anotar con prisas en un papel o en un archivo. Yo prefiero pensar que no. Prefiero creer que es ahora cuando empiezo. Si no, si tengo que contar cada idea que nunca vuelvo a retomar, serían ya demasiadas las cosas que se quedan sin terminar.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;&lt;br /&gt;A partir de ahí llega lo más difícil: convertir el esbozo en un cuento. Muchas veces no es siquiera el apunte de una historia, sólo de una situación, de un personaje, de una conversación… algo de lo que algún día podría llegar a salir una historia. Pero hay que sentarse delante de ese archivo y escurrir, apretar, exprimir, estrujar hasta sacar algo más. Y no es fácil. Muchas veces no sirve para nada, incluso es lo peor que puedes hacer. Si no has sacado nada después de dos o tres días, que a la hora de la verdad se traducen en tres o cuatro horas de trabajo, tal vez lo mejor sea volverlo a guardar y esperar a ver qué pasa.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;&lt;br /&gt;Elegí uno. Uno de los que me parecía mejor. Uno en el que tenía depositadas bastantes esperanzas. Un par de días después, nada. La idea me seguía (y me sigue) pareciendo buena, pero es sólo una idea: sin historia, sin el tono adecuado, sin estructura, sin personajes. Insisto: sólo el esbozo. Y decido volver a guardarlo.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;&lt;br /&gt;Y de repente, una mañana, en la oficina, tienes un objeto en la mano. Mientras piensas en cómo resolver un problema de trabajo, mientras hablas por teléfono, mientras jugueteas con el ratón buscando en Internet lo que no encuentras entre tus conocimientos, tienes en la mano izquierda un objeto vulgar. Le das vueltas entre los dedos de forma inconsciente. Como ese objeto, tienes varios en la mano a lo largo de la semana. Tienes muchos, de hecho. Y de repente, es precisamente hoy, viernes, al final de la mañana, cuando te das cuenta de que en ese objeto hay una historia entera. O varias. Apenas quedan veinte minutos para cerrar la oficina hasta el martes. Dejas todo lo que estás haciendo y abres un archivo nuevo. Y empiezas a teclear. Frenético. Y va saliendo todo: la situación, el hilo, las historias, los personajes, la estructura, el tono, lo que quieres decir y lo que no, cómo empezar, cómo cerrar, de qué voy a escribir y cómo. Todo.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Son sólo las primeras pinceladas, los primeros apuntes del natural escritos sobre la marcha. Pero son también casi dos páginas. Y siguen creciendo. Y sé, ahora sí, que algún día serán algo más. Lo que no sé es cuándo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-4687267326721411809?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/4687267326721411809/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=4687267326721411809' title='26 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/4687267326721411809'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/4687267326721411809'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2009/10/ideas-sueltas.html' title='Ideas sueltas'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>26</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-752449120811163932</id><published>2009-10-08T21:14:00.001+02:00</published><updated>2009-10-08T21:16:39.652+02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Diario de un escritor aficionado y perezoso'/><title type='text'>Eso no vale</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family: trebuchet ms;"&gt;Ya está, otro. Increíble, ¿no? Qué eficacia. Meses y meses y meses sin vender una escoba, y de repente, toma: dos de un golpe. Como el sastrecillo y las moscas. O los gigantes, lo que fuera. El objetivo, por aquello de disciplinarme un poco, era uno al mes. De momento. Luego ya se vería la posibilidad de incrementar el ritmo, que he visto por ahí quien puede con uno a la semana, y con un alto grado de calidad y resultados más que satisfactorios. Hablo de cuentos, por supuesto. El caso es que consigues sacar adelante uno que venía atrancado desde mucho tiempo atrás. Septiembre. A los pocos días terminas otro. Octubre. Y ya está. Prueba superada. Eres el puto amo.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family: trebuchet ms;"&gt;Pues no. No está. No has superado nada, ni eres nada. Parece que has cogido carrerilla, pero es mentira. Eso es trampa. Ese cuento no es nuevo. Tampoco lo he copiado, claro, no he caído tan bajo. Aún. Pero no es nuevo, ni mucho menos. Son los deberes que Rubén nos puso en el Taller el pasado mes de febrero. Apenas necesitaba unos retoques. Un quítame allá esas pajas y un ponme aquí estas otras. Y poco más.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family: trebuchet ms;"&gt;El sábado era día 3 y ya estaba terminado. Y lo peor es que después me he creído que todo el monte era orégano y desde entonces no he vuelto a pegar un palo al agua. Un palo narrativo, quiero decir. ¿Eso es cumplir objetivos? ¿Puede uno engañarse de esa forma? Pues parece que como poder, puede. Pero no debe.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family: trebuchet ms;"&gt;Así que, además de aficionado y perezoso, tramposo. ¿Alguien da más?&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-752449120811163932?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/752449120811163932/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=752449120811163932' title='10 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/752449120811163932'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/752449120811163932'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2009/10/eso-no-vale.html' title='Eso no vale'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>10</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-737444480209381330</id><published>2009-10-05T21:09:00.007+02:00</published><updated>2009-12-23T12:12:51.092+01:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Banda Sonora'/><title type='text'>¿Alguna pregunta?</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;¿Ser o no ser? ¿Existe Dios? ¿Quién soy? ¿De dónde venimos? ¿Hacia dónde vamos? ¿Hay alguien ahí? ¿Qué tal? ¿Cómo estás? ¿Me quiere o no me quiere? ¿Qué quieres tomar? ¿A quién quieres más, a papá o a mamá? ¿Por qué no te callas? ¿Qué se debe? ¿Se puede? ¿Dígame? ¿Quería usted algo? ¿Estudias o trabajas? ¿Cuál es tu color favorito? ¿Tienes fuego? ¿Bailas? ¿Quieres salir conmigo? ¿Cuánto cuesta? ¿Ya? ¿Qué hora es? ¿Cuántos cumples? ¿Cuánto falta? ¿Sabe usted a qué velocidad iba? ¿Sabe usted con quién está hablando? ¿De verdad? ¿En serio? ¿Dónde están las llaves? ¿Pero qué coño estás haciendo? ¿Qué he hecho yo para merecer esto? ¿Qué hace una chica como tú en un sitio como éste? ¿Alguna pregunta? Pregunta, pregunta. Pregunta la pregunta.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;center&gt;&lt;p style="visibility: visible;"&gt;&lt;object type="application/x-shockwave-flash" data="http://assets.myflashfetish.com/swf/mp3/mixpod.swf" style="width: 410px; height: 182px;" height="182" width="410"&gt;&lt;param name="movie" value="http://assets.myflashfetish.com/swf/mp3/mixpod.swf"&gt;&lt;param name="quality" value="high"&gt;&lt;param name="scale" value="noscale"&gt;&lt;param name="salign" value="TL"&gt;&lt;param name="wmode" value="transparent"&gt;&lt;param name="flashvars" value="myid=31342369&amp;amp;path=2009/10/05&amp;amp;mycolor=cccccc&amp;amp;mycolor2=707070&amp;amp;mycolor3=333333&amp;amp;autoplay=false&amp;amp;rand=0&amp;amp;f=4&amp;amp;vol=100&amp;amp;pat=0&amp;amp;grad=false&amp;amp;ow=410&amp;amp;oh=182"&gt;&lt;/object&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://mixpod.com/"&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;/center&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-737444480209381330?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/737444480209381330/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=737444480209381330' title='27 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/737444480209381330'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/737444480209381330'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2009/10/alguna-pregunta.html' title='¿Alguna pregunta?'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>27</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-1639276929342712460</id><published>2009-10-01T22:12:00.007+02:00</published><updated>2009-10-01T22:40:54.043+02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Ahí queda eso'/><title type='text'>Sobre batallas perdidas y campos devastados</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family: georgia;"&gt;Entonces Lanzarote dejó de sonreír y en sus ojos brilló el asombro.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family: georgia;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family: georgia;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family: georgia;"&gt;— ¿Por qué estás triste, señor? —preguntó Sir Kay.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family: georgia;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family: georgia;"&gt;— Triste no... bueno, puede que sí. Se trata de una pregunta. Puede que te parezca ofensiva.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family: georgia;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family: georgia;"&gt;— Conozco lo bastante a mi amigo para estar seguro de que no se atrevería a ofenderme. ¿Cuál es la pregunta?&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family: georgia;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family: georgia;"&gt;— Eres hermano de leche del rey.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family: georgia;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family: georgia;"&gt;Kay sonrió.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family: georgia;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family: georgia;"&gt;— Así es. Nos alimentamos del mismo pecho, nos acunaron juntos, compartimos nuestros juegos, juntos cazamos y aprendimos a guerrear. Yo creía que era mi hermano hasta que se reveló que era hijo del rey Uther.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family: georgia;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family: georgia;"&gt;— Sí, lo sé. Y en los primeros años de turbulencia luchaste a su lado como un león. Tu nombre inspiraba terror en los enemigos del rey. Cuando los cinco reyes del norte emprendieron la guerra contra Arturo, mataste a dos de ellos con tus propias manos, y el mismo rey proclamó que tu nombre viviría para siempre.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family: georgia;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family: georgia;"&gt;Los Ojos de Kay brillaban.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family: georgia;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family: georgia;"&gt;— Es verdad —dijo en voz baja.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family: georgia;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family: georgia;"&gt;— ¿Qué pasó, Kay? ¿Qué pasó contigo? ¿Por qué se burlan de ti? ¿Cómo decayeron tus bríos y te hiciste tímido? ¿Puedes decírmelo? ¿Lo sabes?&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family: georgia;"&gt;&lt;br /&gt;Los Ojos de Kay brillaban, pero era a causa de las lágrimas, no del orgullo.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family: georgia;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family: georgia;"&gt;— Creo que lo sé —dijo—, pero me pregunto si serías capaz de entenderlo.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family: georgia;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family: georgia;"&gt;— Cuéntame, amigo mío.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family: georgia;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family: georgia;"&gt;— Una piedra de granito capaz de quebrar un martillo por su dureza puede ser desgastada por la erosión de minúsculos granos de arena. Un corazón capaz de afrontar los golpes más adversos del destino puede ser erosionado por los pinchazos de los números, el acecho de los días, las sordas traiciones de la pequeñez, de la importante pequeñez. A los hombres podía combatirlos, pero los ejércitos de cifras que avanzaban por la página me derrotaron. Piensa en el catorce, XIV, un pequeño dragón de cola ponzoñosa, o en el ciento ocho, CVIII, un ariete minúsculo y destructivo. ¡Si no hubiera sido senescal! Para ti una fiesta es festiva..., para mí es un libro de hormigas voraces. Tantas ovejas, tanto pan, tantos odres de vino, ¿no nos olvidamos de la sal? ¿Dónde está el cuerno de unicornio para probar el vino del rey? Faltan dos cisnes. ¿Quién los robó? Para ti la guerra es un combate. Para mí son tantas varas de fresno para hacer lanzas, tantas astas de acero... contar tiendas, cuchillos, arneses de cuero... contar... contar hogazas de pan. Dicen que los paganos inventaron un número que equivale a nada, a un no, que se escribe como una O, una oquedad, un olvido. Podría coserme esa nada al pecho. Mira, ¿viste alguna vez a un hombre dedicado a los números que no se volviera bajo, mezquino, temeroso, con toda su grandeza carcomida por pequeñas cifras, así como las hormigas pueden comerse un dragón muy poco a poco y dejar un hato de huesos? Los hombres pueden ser grandes y a la vez falibles..., pero los números no fallan nunca. Supongo que es su rectitud implacable, su infalible, sucia y mezquina rectitud lo que nos destruye... burlones y tenaces, nos roen con sus ínfimos dientes hasta que de un hombre no queda más que un picadillo de terrores, muy bien desmenuzados y condimentados con náusea. La herida mortal de un hombre de números es un dolor de vientre que carece de gloria.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family: georgia;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family: georgia;"&gt;— ¡Entonces quema tus libros! Rompe tus cuentas y arrójalos al viento desde la torre más alta. Nada puede justificar la destrucción de un hombre.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family: georgia;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family: georgia;"&gt;— ¡Ah! Entonces no habría festines; en la guerra no habría lanzas ni comida que posibilitaran la batalla.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family: georgia;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family: georgia;"&gt;— ¿Entonces por qué se burlan de ti?&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family: georgia;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family: georgia;"&gt;— Porque tengo miedo. Lo llamamos cautela, inteligencia, previsión, madurez mental, un sentido comercial conservador y eficaz... pero no es más que miedo, organizado e invencible. Empezando por las cosas pequeñas, le he tomado miedo a todo. Para un buen hombre de negocios, el riesgo es un pecado contra la sagrada lógica de los números. Para mí no hay esperanzas. Soy Sir Kay el Senescal y mi antigua gloria se ha derrumbado.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family: georgia;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family: georgia;"&gt;— Pobre amigo mío. No puedo comprenderte —dijo Lanzarote.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family: georgia;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family: georgia;"&gt;— Lo sabía. ¿Cómo podrías comprenderme? El escarabajo que vigila la muerte no está mordiéndote las tripas. Ahora déjame dormir. Ésa es mi oquedad, mi cero, mi nada.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family: georgia;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family: georgia;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family: georgia;"&gt;&lt;span style="font-family: trebuchet ms;"&gt;John Steinbeck&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family: georgia;"&gt;&lt;span style="font-family: trebuchet ms;"&gt;en &lt;span style="font-style: italic;"&gt;Los Hechos del Rey Arturo y sus Nobles Caballeros&lt;/span&gt; (1959)&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family: georgia;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-1639276929342712460?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/1639276929342712460/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=1639276929342712460' title='19 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/1639276929342712460'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/1639276929342712460'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2009/10/sobre-batallas-perdidas-y-campos.html' title='Sobre batallas perdidas y campos devastados'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>19</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-5264366481117109502</id><published>2009-09-28T07:38:00.009+02:00</published><updated>2012-01-17T17:03:02.319+01:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Banda Sonora'/><title type='text'>Con fecha de caducidad</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: 100%;"&gt;&lt;span style="font-family: trebuchet ms;"&gt;Queramos o no, que nunca queremos. Nos guste o no, que nunca nos gusta. Lo admitamos o no, que no siempre lo admitimos. Y aunque pretendamos evitarlo, que casi siempre lo intentamos; o si no, para qué están ahí los gimnasios, la cirugía plástica, el Revidox, el Viagra y los descapotables caros. Todos envejecemos: los padres, los maridos, las mujeres, los coches, las viviendas, las casas de la playa, los juguetes y las ilusiones. Incluso las canciones. Y si alguien no lo cree, que escuche lo que le ha pasado a Groenlandia. O eso, o es cosa del cambio climático y se está derritiendo.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;center&gt;&lt;div style="visibility: visible;"&gt;&lt;span style="font-size: 100%;"&gt;&lt;span style="font-family: trebuchet ms;"&gt;&lt;span style="font-size: 100%;"&gt;&lt;span style="font-family: trebuchet ms;"&gt;&lt;object data="http://assets.myflashfetish.com/swf/mp3/mixpod.swf" height="182" style="height: 182px; width: 410px;" type="application/x-shockwave-flash" width="410"&gt;&lt;param name="movie" value="http://assets.myflashfetish.com/swf/mp3/mixpod.swf"&gt;&lt;param name="quality" value="high"&gt;&lt;param name="scale" value="noscale"&gt;&lt;param name="salign" value="TL"&gt;&lt;param name="wmode" value="transparent"&gt;&lt;param name="flashvars" value="myid=30704161&amp;amp;path=2009/09/28&amp;amp;mycolor=cccccc&amp;amp;mycolor2=707070&amp;amp;mycolor3=333333&amp;amp;autoplay=false&amp;amp;rand=0&amp;amp;f=4&amp;amp;vol=100&amp;amp;pat=0&amp;amp;grad=false&amp;amp;ow=410&amp;amp;oh=182"&gt;&lt;/object&gt;&lt;a href="http://www.mixpod.com/playlist/30704161"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href="http://mixpod.com/"&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/center&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-5264366481117109502?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/5264366481117109502/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=5264366481117109502' title='2 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/5264366481117109502'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/5264366481117109502'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2009/09/con-fecha-de-caducidad.html' title='Con fecha de caducidad'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-7125481260953012187</id><published>2009-09-25T10:21:00.004+02:00</published><updated>2009-09-25T10:34:55.610+02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Un poco de cuento'/><title type='text'>Cautivo</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Circular o lineal. Principal o secundario. Da igual. Que esté muy logrado o que sea un mero arquetipo, que sea pura ficción o esté basado en una historia real. No importa. Drama, sátira, comedia o tragedia. Es siempre lo mismo. Un personaje es lo que le toca ser. Y punto. Y si pretende otra cosa, está perdido. Porque lo que no puede ser, no puede ser, y además es imposible. Por eso. Y porque siempre está a merced del autor, del editor y del lector. Y de todo lo demás: del procesador de textos, de la impresora, de la calidad y el tamaño del papel, de la configuración de la página, de los márgenes, del formato de los párrafos, del interlineado, del encabezado y el pie de página. Incluso del &lt;/span&gt;&lt;a style="font-family: trebuchet ms;" href="http://sites.google.com/site/soyleandro/vivirdelcuento/unpocodecuento/UPC016_Arial_14.pdf" onclick="javascript: pageTracker._trackPageview('/downloads/Arial_14'); "&gt;tipo de letra&lt;/a&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-7125481260953012187?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/7125481260953012187/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=7125481260953012187' title='10 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/7125481260953012187'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/7125481260953012187'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2009/09/cautivo.html' title='Cautivo'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>10</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-7151673196349844241</id><published>2009-09-23T11:28:00.002+02:00</published><updated>2009-09-23T11:41:55.330+02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Diario de un escritor aficionado y perezoso'/><title type='text'>No tiene nada que ver conmigo</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;No conseguía terminar nada desde septiembre del año pasado. Un año. Un año entero, día arriba, día abajo, hasta el cuento que terminé ayer. Todo un logro, tratándose de un escritor aficionado y perezoso. Y no es que haya tardado un año en escribirlo, no; lo que ocurre es que no he escrito casi nada en un año. Eso no sé si viene por la parte de perezoso o por la de aficionado, pero mucho me temo que será por la primera.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Estos dos últimas semanas, sin embargo, he rectificado un poco la trayectoria. No mucho, la verdad, pero sí lo suficiente como para haber sido capaz de escribir algo cada día. Algo: esbozar una idea, cerrar una frase, ponerle el punto y aparte a un párrafo. O escribirlo entero, incluso, si el día era especialmente productivo o conseguía escaquearme de mis obligaciones más de lo habitual. Dicho así, parece una proeza. Y quizá lo sea. Al fin y al cabo, esto no deja de ser una lucha permanente conmigo mismo. Una más. El caso es que han bastado unas cuantas victorias parciales sobre esa parte de mí mismo que sólo quiere ser espectador, para poner el punto final a ese maldito cuento. Y no era tan difícil: sólo había que sumar muchos pocos. Bueno, pues ya está. Ahí queda, para cuando llegue su turno.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Pero no me convence. Lo he leído un par de veces (es que no terminaba de creerme que estuviese terminado), y no. No tiene nada que ver conmigo. Es muy posible que ni las inquietudes del agente inmobiliario Frank Bascombe, ni las áridas soledades fronterizas del fronterizo Oeste de los Estados Unidos, ni los desorientados y glaciales jóvenes del Japón más urbano, que me han acompañado últimamente, tengan nada que ver conmigo tampoco. O sí, quién sabe. Pero sí tienen que ver, y mucho, con Robert Ford, con Sam Shepard o con Haruki Murakami. Y con lo que les rodea. Y esa proximidad al autor los hace próximos al lector. Conmueven. La fórmula es sencilla: talento para ver más talento para escuchar más talento para narrar más sinceridad. Fácil de enunciar, pero muy compleja de resolver. Eso es mucho más que un sonoro fraseo, que construir un argumento ingenioso o que una chistosa &lt;span style="font-style: italic;"&gt;boutade&lt;/span&gt;. O mejor dicho, es otra cosa. El problema es que no sé si quiero escribir algo que tenga que ver conmigo. Ni siquiera sé si estoy en condiciones de hacerlo.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-7151673196349844241?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/7151673196349844241/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=7151673196349844241' title='18 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/7151673196349844241'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/7151673196349844241'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2009/09/no-tiene-nada-que-ver-conmigo.html' title='No tiene nada que ver conmigo'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>18</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-1749645048695328486</id><published>2009-09-21T07:35:00.002+02:00</published><updated>2009-12-24T17:34:46.408+01:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Banda Sonora'/><title type='text'>El imperio contraataca</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;En español, y por si alguien no se ha enterado, en inglés: España está aplastando a Yugoslavia por veinte puntos arriba. Y punto.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;center&gt;&lt;p style="visibility: visible;"&gt;&lt;object type="application/x-shockwave-flash" data="http://assets.myflashfetish.com/swf/mp3/mixpod.swf" style="width: 410px; height: 182px;" height="182" width="410"&gt;&lt;param name="movie" value="http://assets.myflashfetish.com/swf/mp3/mixpod.swf"&gt;&lt;param name="quality" value="high"&gt;&lt;param name="scale" value="noscale"&gt;&lt;param name="salign" value="TL"&gt;&lt;param name="wmode" value="transparent"&gt;&lt;param name="flashvars" value="myid=30151871&amp;amp;path=2009/09/21&amp;amp;mycolor=cccccc&amp;amp;mycolor2=707070&amp;amp;mycolor3=333333&amp;amp;autoplay=false&amp;amp;rand=0&amp;amp;f=4&amp;amp;vol=100&amp;amp;pat=0&amp;amp;grad=false&amp;amp;ow=410&amp;amp;oh=182"&gt;&lt;/object&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.mixpod.com/playlist/30151871"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href="http://mixpod.com/"&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;/center&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-1749645048695328486?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/1749645048695328486/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=1749645048695328486' title='4 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/1749645048695328486'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/1749645048695328486'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2009/09/el-imperio-contraataca.html' title='El imperio contraataca'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>4</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-5422110920696836952</id><published>2009-09-18T18:32:00.001+02:00</published><updated>2009-09-18T18:55:33.743+02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Mucho cuento'/><title type='text'>¿Qué sabes de los ochenta?</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Un día, de repente, tus años jóvenes se han convertido en el tema 12 del libro de Historia de tus hijos. Y tú, ¿qué coño sabes tú de todo aquello? ¿Te enteraste de algo? ¿Qué recuerdas? Los guardias saliendo por la ventana del Congreso de los Diputados. El SIDA en las noticias. Los dos últimos títulos de Liga del Athletic de Bilbao. Los socialistas en el gobierno casi cincuenta años después y colorín, colorado, la transición ha terminado. Adolfo Suárez y el CDS. El centro, aquél refugio. Alfonso Guerra, Ronald Reagan, Margaret Tatcher, Gorbachov y Tierno Galván. El recurso previo de inconstitucionalidad. Aplauso y La Juventud Baila. Tequila, Secretos, Radio Futura, Gabinete Caligari, Nacha Pop, Glutamato Ye–Yé y Los Toreros Muertos. La Bola de Cristal. El bombazo nuclear de Chernobyl. La quinta del Buitre y las cinco Ligas consecutivas del Real Madrid. El Mundial de México y los cuatro goles de Butragueño a Dinamarca. Algunos países que ya no existen y se llevaban un montón de medallas en los Juegos Olímpicos. La caída del muro y de todo lo que había detrás. Y casi todo por la tele. ¿Guardaré yo &lt;/span&gt;&lt;a style="font-family: trebuchet ms;" href="http://sites.google.com/site/soyleandro/vivirdelcuento/muchocuento/MC012_Trozo_muro_Berlin.pdf"&gt;un trozo&lt;/a&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt; de mi juventud para dárselo a mis hijos cuando me pregunten?&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-5422110920696836952?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/5422110920696836952/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=5422110920696836952' title='5 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/5422110920696836952'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/5422110920696836952'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2009/09/que-sabes-de-los-ochenta.html' title='¿Qué sabes de los ochenta?'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>5</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-377426250988503650</id><published>2009-09-15T10:18:00.005+02:00</published><updated>2009-09-22T20:36:47.939+02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Diario de un escritor aficionado y perezoso'/><title type='text'>Lentitudes e ineficacias</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;El primer día no quise lanzar las campanas al vuelo. Podía tratarse de un hecho aislado, así que me abstuve de comentar nada. El segundo tampoco. Ni el tercero. Pero llegaron a ser cinco. Cinco días seguidos. Cinco días encontrando un hueco, por pequeño que fuese, para escribir. Encontrándolo y utilizándolo, claro. La intención (firme, como siempre, faltaría más) era sacar un rato cada día, aunque fuese sólo media hora, para escribir. O para no perder contacto con lo que había escrito, al menos. Media hora. Pasando incluso por encima de obligaciones. Total, media hora cada día, o una, no iban a relanzar mi carrera profesional, ni a mejorar la cuenta de resultados del negocio familiar, ni a salvar la vida de nadie. Tampoco lo que yo fuese a escribir, claro, pero era lo que quería hacer. Y de momento, lo estaba consiguiendo.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Primero abrí el archivo. Eso fue el lunes. Lo miré fijamente, volví a leerlo, me pregunté seriamente si aquéllo lo había escrito yo, me contesté que probablemente sí, que qué remedio, y esbocé de mala manera el final de un diálogo interrumpido muchos meses atrás. El martes terminé ese diálogo y busqué cierta información que necesitaba para lo que venía después. No la encontré. El miércoles decidí que no necesitaba esa información y seguí escribiendo. Y el jueves. Incluso el viernes. Y cuando ya me creía lanzado, se me acabó de repente el libro que estaba leyendo. Se acabó unas ciento cincuenta páginas antes de lo previsto. El autor nunca llegó a terminarlo, y yo no lo sabía cuando empecé a leerlo. Cosas de la incultura, y de no leer jamás la solapa de un libro. Nunca. Manías mías. Bueno, pues la novela se acabó, o mejor, se interrumpió, pero a cambio el editor nos obsequiaba con toda la correspondencia que el autor había dirigido a su agente y a un estrecho colaborador durante el tiempo que estuvo trabajando en ese libro que nunca llegó a terminar. Y ahí estaba la diferencia. La diferencia entre un escritor y un escritor aficionado y perezoso. De forma insultante, casi. Más de tres años, entre 1956 y 1959, de intenso trabajo. Casi enfermizo. Viajes, documentación, bibliotecas remotas, textos antiguos, documentos microfilmados, redacción, corrección, más redacción, más trabajo que no sirve. Y el desaliento. También estaba allí el desaliento del autor, la desesperación por su lentitud y su ineficacia. Hasta que terminó por abandonar la tarea. Y eso en un tipo que ganó el Nobel y el Pulitzer, que escribió &lt;/span&gt;&lt;span style="font-style: italic;font-family:trebuchet ms;" &gt;Las uvas de la ira&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt; y &lt;/span&gt;&lt;span style="font-style: italic;font-family:trebuchet ms;" &gt;Los descontentos&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;. ¿Eso es lentitud? ¿Eso es ineficacia? ¿Eso es frustración? Pues parece que sí.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;El lunes, ayer, recordé que yo no tengo nada que ver con todo eso. Ni parecido. Que yo soy aficionado y perezoso, y que la cosa no es para tanto. Hice abstracción de los grandes problemas que acucian a los grandes escritores, y retomé la tarea. Con mis ineficacias y mis lentitudes, las de toda la vida, que para eso son mías. Y hoy es festivo, así que probablemente continuaré mañana. Como siempre.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-377426250988503650?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/377426250988503650/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=377426250988503650' title='14 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/377426250988503650'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/377426250988503650'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2009/09/lentitudes-e-ineficacias.html' title='Lentitudes e ineficacias'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>14</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8412056078524768858.post-2971032590859659665</id><published>2009-09-14T11:57:00.006+02:00</published><updated>2012-01-24T16:53:24.434+01:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Banda Sonora'/><title type='text'>Domingo</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: 100%;"&gt;&lt;span style="font-family: trebuchet ms;"&gt;Temprano. Solo. Café con leche y un cuento. Y un trozo de una novela. De una buena novela recién estrenada. Carreras al borde del mar. El mar y el sol, ahora tocamos a más. Septiembre. El agua más fría, el agua más limpia. Un castillo, no, una enorme y efímera montaña en la arena. Montes, caminos, canales y puertos: ingenieros menudos. Menudos ingenieros. Comida familiar mirando al mar. Siempre el mar. Otro cuento. Más novela. Los párpados vencidos. Despierto tras la siesta. Empaqueto la ropa en bolsas de viaje, y las bolsas de viaje en el maletero del coche. Coche viejo. Coche entrañable. ¿Papá, cuándo te vas a comprar un coche nuevo? Rápido. Potente. Grande. Rojo. Q5, A4, X6. Agua. Empieza la jornada. Mi equipo no marca. Casi nunca lo hace, casi nunca gana. Víspera del primer día de cole, y hay que hablar. Hablar, hablar. Hay que sacarse del estómago los nervios de todos los años. Los nervios de siempre. La iglesia de siempre. El helado de todos los domingos. Una peli de catástrofes. O de miedo. O una ligera comedia romántica. O fútbol enlatado. O más novela. Hasta bajar el telón. Hacer el indio. Una de las ventajas de que el lunes sea el mejor día de la semana, es que no convierte al domingo en una tortura.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: 100%;"&gt;&lt;span style="font-size: 100%;"&gt;&lt;span style="font-family: trebuchet ms;"&gt; &lt;object classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" height="185" id="gsPlaylist6652401621" name="gsPlaylist6652401621" width="350"&gt;&lt;param name="movie" value="http://grooveshark.com/widget.swf" /&gt;&lt;param name="wmode" value="window" /&gt;&lt;param name="allowScriptAccess" value="always" /&gt;&lt;param name="flashvars" value="hostname=cowbell.grooveshark.com&amp;playlistID=66524016&amp;bbg=cc0000&amp;bth=cc0000&amp;pfg=cc0000&amp;lfg=cc0000&amp;bt=FFFFFF&amp;pbg=FFFFFF&amp;pfgh=FFFFFF&amp;si=FFFFFF&amp;lbg=FFFFFF&amp;lfgh=FFFFFF&amp;sb=FFFFFF&amp;bfg=dbdbdb&amp;pbgh=dbdbdb&amp;lbgh=dbdbdb&amp;sbh=dbdbdb&amp;p=0" /&gt;&lt;object type="application/x-shockwave-flash" data="http://grooveshark.com/widget.swf" width="350" height="185"&gt;&lt;param name="wmode" value="window" /&gt;&lt;param name="allowScriptAccess" value="always" /&gt;&lt;param name="flashvars" value="hostname=cowbell.grooveshark.com&amp;playlistID=66524016&amp;bbg=cc0000&amp;bth=cc0000&amp;pfg=cc0000&amp;lfg=cc0000&amp;bt=FFFFFF&amp;pbg=FFFFFF&amp;pfgh=FFFFFF&amp;si=FFFFFF&amp;lbg=FFFFFF&amp;lfgh=FFFFFF&amp;sb=FFFFFF&amp;bfg=dbdbdb&amp;pbgh=dbdbdb&amp;lbgh=dbdbdb&amp;sbh=dbdbdb&amp;p=0" /&gt;&lt;span&gt;&lt;a href="http://grooveshark.com/playlist/El+Indio/66524016" title="El indio by Leandro on Grooveshark"&gt;El indio by Leandro on Grooveshark&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/object&gt;&lt;/object&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size: 100%;"&gt;&lt;span style="font-size: 100%;"&gt;&lt;span style="font-family: trebuchet ms;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8412056078524768858-2971032590859659665?l=vivir-del-cuento.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/feeds/2971032590859659665/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8412056078524768858&amp;postID=2971032590859659665' title='5 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/2971032590859659665'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8412056078524768858/posts/default/2971032590859659665'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://vivir-del-cuento.blogspot.com/2009/09/domingo.html' title='Domingo'/><author><name>Leandro</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05098735563449202539</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='31' height='21' src='http://lh4.ggpht.com/_mpfgcyN0RwY/SManXcg4tBI/AAAAAAAAAPk/VxI21az64_k/Zapatos470.jpg'/></author><thr:total>5</thr:total></entry></feed>
